20/05/2022
Hij lag op tafel. Een gevoelig mens. Afgestemd op zijn omgeving.
Voordat ik mijn handen neerlegde, benoemde hij nog het fijne intake-gesprek. Dat hij zich begrepen voelde en het mooi vond hoe we de kern te pakken kregen. ‘Maar daarna leek je ongemakkelijk te worden’.
Ai, ik word getriggerd! Deze man maakt me kleiner, wil voor mij zorgen, neemt de helpersrol op zich. ‘
‘Maar ik ben toch de helper?’ Schiet door m’n hoofd. Nee toch niet. Ik ben er niet om hem te helpen. Ik ben slechts een spiegel.
‘Dat klopt’, zeg ik. En, ‘je bent mooi afgestemd op mij. Gebruik je gevoelige kwaliteiten maar voor jezelf in deze sessie.’
Ik voel de roep om mezelf te dragen extra sterk, grond mezelf en realiseer me dan dat ik inderdaad mezelf mag dragen, maar dat als ik geraakt wordt, ik dat niet hoef te verbergen. Het is er al. En dat heeft hij allang aangevoeld.
Zelf ook mens zijn en daarin transparant zijn, kan zo helend zijn in een sessie. Ik zie hem zakken, zich veilig weten en openen. We hebben een prachtige sessie van mens tot mens.
📷 close-up van een kaartje dat ik kreeg bij de opening van m’n praktijk.