04/01/2026
Wanneer de sneeuw valt, wordt alles stiller. De een rent naar buiten, de ander vindt het heerlijk binnen, kijkend naar buiten.
De wereld hult zich in wit — de kleur van zuiverheid, licht en nieuwe mogelijkheden.
Geluiden dempen, vormen verzachten, alsof de natuur even fluistert: rust…
De natuur trekt zich terug, bedekt zich met een prachtige witte deken.
Bomen laten los, de aarde ademt naar binnen, alles vertraagt.
In die stilte gebeurt iets magisch: een diepe versmelting met het geheel.
Misschien is dit ook voor ons een uitnodiging.
Om even naar binnen te keren.
Om de drukte los te laten en ruimte te maken voor verstilling.
Tijd voor jezelf. Tijd om te voelen, te luisteren, te zijn.
Zoals sneeuw alles zacht bedekt,
mogen wij onszelf omhullen met mildheid, rust en aandacht.
Niet hoeven, niet moeten — alleen aanwezig zijn. ✨