28/12/2025
“I may not have ended up where I thought I would.
But I did end up exactly where I was meant to be.”
Mijn verjaardag is voor mij altijd een moment om even stil te staan.
Waar sta ik?
Waar ben ik trots op?
Waar wil ik meer van?
En wat mag ik loslaten?
Dit jaar voelt dat moment extra betekenisvol.
Het was een jaar van afpellen.
Van lagen die ooit pasten,
maar niet meer klopten.
Na 17 jaar heb ik afscheid genomen van mijn werk bij NHL Stenden.
Ik ben volledig in mijn ondernemerschap gestapt.
Niet als een grote sprong vooruit,
maar als een rustige, gedragen keuze.
Eentje die spannend en ook heel eigen voelde.
Ik ben anders gaan luisteren.
Minder naar plannen en schema’s.
Meer naar mijn lichaam.
Mijn energie.
Mijn grenzen.
Ik merkte hoe fijn het voelt om stil te staan.
Dat rust geen beloning is, maar onderhoud.
Dat de wereld gewoon doorgaat als jij even stopt.
En dat grenzen je niet harder maken,
maar juist dichter bij jezelf houden.
Als ik vooruitkijk, wil ik eigenlijk niet meer toevoegen.
Wel nog meer vertragen.
Ruimte laten in hoe ik leef en werk.
En leven in het ritme van mijn natuur,
ook als dat niet efficiënt oogt.
Zo wil ik verder.
In mijn ritme.
Op mijn manier.
Wat heb jij dit jaar mogen loslaten, zonder dat je het zo had gepland?
Leef in het ritme van jouw natuur. 🌿
