30/11/2023
Mooier zou ik het zelf niet kunnen verwoorden.
Ik voel ik voel wat jij ook- niet voelt …
Geluk is dat we kunnen voelen. En dat we taal hebben om woorden te vinden bij wat we voelen.
Gelukkig, want dat maakt dat we ook in contact kunnen komen met wat ons verlangen is, wat misschien nu nog onvervuld is. En dat, daar geloof ik in, maakt de wereld beter.
We onderzoeken dit bij het derde blok van de basisopleiding van Rouwen met Compassie. Mag ik je een beetje meenemen?
‘Ik voel me geprikkeld en geraakt’
‘Ik voel me bedroefd’
‘Ik voel me machteloos’
Dit is een greep uit de gevoelens die ervaren worden. We weerstaan de verleiding om op het verhaal achter het gevoel in te gaan. ‘Ik ben geprikkeld omdat mijn moeder zo aan me trekt’. ‘Ik voel me (al zo lang) machteloos in mijn relatie, dat komt door….’Ik voel me bedroefd omdat Wilders de verkiezingen heeft gewonnen.’
Dat doen we dus niet, dat verhaal uitdiepen, hoe verleidelijk ook.
We erkennen dat dit gevoel er is, in ons, voelbaar in het lichaam. Punt.
En na de punt volgt een punt komma; want wat heeft dit gevoel nu nodig? Wat vraagt het van ons? In de kring leg ik een cirkel met kaartjes. Op elk kaartje staat een woord met een behoefte.
We laten ons verrassen: welk woord springt naar ons toe? Van welk kaartje worden we een beetje blij? Bij welk woord gebeurt er iets in ons lijf? Welk kaartje raakt?
Zo reageert het geprikkelde gevoel op het woord authenticiteit. Het bedroefde gevoel heeft nood aan zingeving. En het machteloze, al zolang een trouwe en tirannieke metgezel gaat kwispelen bij het woord vrijheid.
Als we daar contact meemaken groeien we, we gaan opeens meer rechtop staan en spontaan ontstaat er een glimlach en een beetje stoute twinkeling. Of er verzacht iets heel subtiel van binnen.
Achter een (vervelend) gevoel zit misschien wel altijd een onvervulde behoefte. Een gevoel overkomt je, iets triggert je en dat kan je in het beste geval vriendelijk erkennen. Het kan lonen om dan nog even verder te zoeken. Als je contact kunt maken met dat wat er aan behoefte onder zit geeft het je direct meer autonomie.
Autonomie in het contact met je moeder, in je relatie én in de droefheid die je voelt na een extreemrechtse verkiezingsoverwinning. Als de behoefte onder de droefheid zingeving is, dan kun je gaan handelen en zoeken naar manieren om zin te geven. Als er onder het machteloze gevoel een behoefte aan vrijheid zit, kun je gaan kijken hoe je meer vrijheid in jouw leven kunt brengen. En als je erkent dat voor jou je authenticiteit wezenlijk is, kun je jezelf daar elke keer aan herinneren in het contact met je moeder.
Dit onderzochten we dus. Eerst bij onszelf, want je moet het zelf voelen en snappen voor je er mee kunt werken.
Daarna keken we naar wat dit kan betekenen voor begeleiding bij rouw. Bij rouw is het onderzoeken van wat je voelt en wat je nodig hebt ook heel wezenlijk.
Als je gevoel van boosheid (of verdriet of leegte) waar mag zijn, maakt dat de poort vrij naar de nood onder het gevoel. En dat geeft je iets van ‘macht’ terug.
De boosheid kan dan misschien vertaald naar een vlammende brief aan je overleden man. Je verdriet vraagt wellicht een avond met een vriendin die niks voor je wil oplossen, maar alleen maar even bij je zit. En wie weet vraagt de leegte wel om je te laven aan de schoonheid van de natuur.
Daarmee zijn verdriet, boosheid of verdriet natuurlijk niet zomaar weg, maar je hebt wel meer in handen.
Als je contact maakt met de behoefte onder een gevoel maakt het je meer handelingsbekwaam.
Op de massagetafel kunnen we vervolgens nóg meer de vers-ontdekte behoeftes uitnodigen in onze lijven. Dat is ook zo waardevol❤️
Gelukkig kunnen we voelen en gelukkig hebben we woorden om ons hierbij te helpen!
Word je nieuwsgierig? In maart start er weer een groep van de basisopleiding. Op 18 januari geef ik een Webinar
https://rouwenmetcompassie.nl/webinar/
