09/03/2026
Van vallen leer je opstaan
Jazeker en heeft elk huisje zijn kruisje. Maar als ik bij binnenkomst merk dat één van de nabestaanden mij de rug toekeert, weet ik dat er werk aan de winkel is.
Op de vragen die ik stel, worden ontwijkende antwoorden gegeven. Als ik zeg:”Sjoch ik liz de penne del” en vraag of ik haar handen mag vasthouden. Op haar vraag waarom, is mijn antwoord, omdat ik dat graag wil.
Zo zitten wij minutenlang stil tegenover elkaar. Ook alle nabestaanden vallen stil en kijken en voelen we.
Het ziet er uit of er niks gebeurd en ondertussen gebeurd er van alles. Na dit moment bedank ik haar voor het vertrouwen dat ik haar mocht vasthouden.
Hierna begint ze te praten en lopen de rillingen over mijn rug. Maar wat ben ik trots op haar, dat ze mij haar vertrouwen heeft geschonken.
Tsja, van vallen leer je opstaan, maar soms is de rekening wel heel hoog…. Na de uitvaart krijg ik het hele verhaal te horen. Maar wil ze, samen met haar man, mij vooral bedanken……..