12/02/2026
De laatste dagen heeft Soundos El Ahmadi heel wat teweeg gebracht. In een gesprek of discussie (net welke naam je er aan wilt geven) op de Belgische tv wist zij even duidelijk te maken dat vrouwen zich onveilig voelen op straat en dat met feiten.
Wat mij, naast de keiharde waarheid dat vrouwen/meiden zich onveilig voelen door de intimidatie van mannen, vooral stoorde was, dat we ons moeten verantwoorden.
Verantwoorden waarom we ons angstig voelen.
Verantwoorden waarom we liever niet alleen in het donker over straat gaan.
Verantwoorden dat we altijd een back-up hebben op het moment dat we op pad gaan.
Verantwoorden dat we een bepaalde route lopen.
Verantwoorden waarom we in bepaalde kleding lopen.
Etc etc ๐
Alsof een vrouw er niet toe doet, geen respect verdient.
Er wordt lacherig over gedaan terwijl het een bloed serieus probleem is.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik me daar ook wel eens schuldig aan maak. Dat als een man iets te lang de hand op de schouder van een vrouw legt en deze zich er opgelaten bij voelt, dan kan ik er ook wel eens een grapje over maken. Puur omdat ik het niet altijd in de gaten heb dat de ander zich er ongemakkelijk bij voelt. ๐ฉ
Een paar jaar geleden werd mijn dochter in de supermarkt aangesproken door een man met de vraag of ze met hem mee naar huis wilde. (je kunt allemaal invullen met welke intentie).
Helemaal verbouwereerd heeft ze haar boodschappenlijst verder af gemaakt en melding gemaakt bij een medewerker. Hierbij werd er lacherig over gedaan en dat het wel een โcomplimentโ was.
Dit is een duidelijk voorbeeld van dat wij ons moeten verantwoorden over ons GEVOEL.
Het is toch raar dat wij in deze โmannen maatschappijโ ons moeten verdedigen en verantwoorden waarom wij ons in bepaalde situaties NIET okรฉ voelen!
Laten we voorop stellen dat een gevoel van onveiligheid en intimidatie, ALTIJD serieus moet worden genomen.
Of dit nu voor een vrouw of man geldt. Wat voor de ene een kleinigheid is, kan van grote omvang zijn voor de ander. Vaak praat men er niet over of geeft niets aan op het moment dat diegene de indruk krijgt als minderwaardig te worden behandeld.
We moeten dus oa af van het idee dat we ons gevoel moeten verantwoorden.
We mogen dus ook af van het idee dat de intimidatie waar vrouwen tegen aan lopen, wel mee valt.
Net zoals we er van af mogen dat vrouwen wel gecharmeerd zijn van ongevraagde aanraking, na fluiten of welke andere vorm van intimidatie dan ook.
Van de week zag ik een reel die hier helemaal op aan sloot.
Een oudere man had deze prachtige woorden.
๐จ ๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐ ๐ ๐๐๐๐๐
๐ฏ๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐๐
๐๐ ๐ ๐๐๐๐๐
๐ฏ๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐ ๐ ๐๐๐๐๐
๐ฏ๐ ๐๐๐๐๐๐๐ ๐ ๐๐๐๐๐
๐จ๐๐
๐ฐโ๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐
๐๐ ๐๐๐ ๐๐๐
๐พ๐๐ ๐
๐๐๐ ๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐ ๐ ๐๐๐๐๐
Dus dames.
Laten we vooral elkaar in de gaten en veilig blijven houden en kom voor elkaar op. Slik je gevoel van angst en onrust niet in, maar spreek je uit.
En heren.
Denk even na als je een vrouw ziet die tegen intimidatie aan loopt. In de kroeg, op straat, kantoor of in de supermarkt.
Kom voor haar op, bescherm haar en neem haar en haar gevoel serieus.
Het kan tenslotte ook je zus, moeder, vriendin, dochter of tante overkomen.
โคโคโค
