13/03/2026
Niet alles wat we meemaken wordt een duidelijke herinnering. Zeker ervaringen uit onze vroege kindertijd liggen vaak niet opgeslagen als een verhaal in ons hoofd.
Maar dat betekent niet dat ze verdwenen zijn.
Veel ervaringen worden opgeslagen in het lichaam. In spanning, emoties en patronen van het zenuwstelsel.
Tijdens ๐๐ฟ๐ฎ๐๐บ๐ฎ ๐ฟ๐ฒ๐น๐ฒ๐ฎ๐๐ฒ ๐ฏ๐ฟ๐ฒ๐ฎ๐๐ต๐๐ผ๐ฟ๐ธ kan het lichaam soms beginnen los te laten wat lange tijd vastzat.
Mensen kunnen zich dan ineens heel jong voelen. Alsof het lichaam even teruggaat naar een vroegere fase van het leven.
De emoties kunnen puur en intens zijn. De lichaamshouding kan veranderen. Soms komen er reflexmatige bewegingen of reacties naar boven die we ook bij jonge kinderen zien.
Voor sommige mensen komen er zelfs beelden of gevoelens naar boven die lijken te horen bij hun allervroegste begin. Bijvoorbeeld rondom geboorte, of het leven in de baarmoeder.
Of dat letterlijk een herinnering is of een diepe lichaamsbeleving, daar zijn verschillende ideeรซn over.
Wat we wel weten: ervaringen laten sporen na in het lichaam.
Niet alleen in het zenuwstelsel, maar mogelijk zelfs op ๐ฐ๐ฒ๐น๐น๐๐น๐ฎ๐ถ๐ฟ ๐ป๐ถ๐๐ฒ๐ฎ๐. Onderzoek binnen de epigenetica laat zien dat ervaringen invloed kunnen hebben op hoe genen zich uitdrukken.
Het lichaam kan dus soms spanning vasthouden die ooit geen ruimte kreeg om verwerkt te worden.
Wanneer het lichaam tijdens ademwerk weer mag bewegen, kan die spanning langzaam beginnen los te laten. Wat ooit werd vastgehouden, hoeft niet voor altijd vast te blijven zitten.
Misschien herken je dat wel. Dat je lichaam soms reageert op iets wat je niet helemaal kunt verklaren.
Je bent niet de enige.
๐ป๐๐ ๐๐๐ ๐ค๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐ ๐ ๐ก๐๐๐๐ ๐๐๐๐ก๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐ก๐๐ ๐๐โ๐๐ ๐ง๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐ ๐ก๐ ๐ค๐๐ก๐๐ ๐ค๐๐๐๐๐?