Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 17:00 Dinsdag 09:00 - 17:00 Woensdag 09:00 - 17:00 Donderdag 09:00 - 17:00 Vrijdag 09:00 - 17:00 Zaterdag 09:00 - 17:00

http://VanLeuvenMedicalCoaching.com/

Van Leuven Medical Coaching, Hilversum (2026)

26/02/2026

Die avond zat ik na een bezoek aan het ziekenhuis aan tafel met een notitieboek open alsof daar een oplossing in kon huizen. Buiten was alles gewoon: lampen aan bij de buren, een vaatwasser die zoemde, een agenda die deed alsof morgen nog normaal was.

Maar in mij zat een scheur die niet meer dicht wilde. Niet groot genoeg om drama van te maken, wel scherp genoeg om nergens meer langs te kunnen.

En precies dáár, in die scheur, kantelde iets: van volhouden naar zelfzorg, van oplossen naar herstel.

Ik werk met mensen op het moment dat het leven niet meer te managen is. En gek genoeg heb ik zelf het meest geleerd op het moment dat ik dacht dat ik vooral een oplossing nodig had.
“Ring the bells that still can ring
Forget your perfect offering
There is a crack in everything
That’s how the light gets in.”
— Leonard Cohen

Ik kwam deze regels tegen in een periode waarin alles tegelijk op me drukte: een lastige aandeelhoudersvergadering, een complexe bedrijfsafwikkeling, werk, opleiding, een lichaam dat protesteerde, rouw die ik te lang had weggeduwd. In een opleidingssessie met een gastcoach stapte ik bewust de coachee-rol in. Niet omdat ik “zin had in reflectie”, maar omdat ik voelde: nu moet ik hier niet meer omheen.

De sessie kwam ik binnen met de vraag die veel mensen ook in medische coaching stellen: geef me iets waarmee ik overeind kan blijven. Een oplossing, een perspectief, een plan. Alleen: ik kon niet eens scherp formuleren wat ik nodig had. Harmen van Dijk, de coach, zocht met me mee. Niet om het snel glad te strijken, maar om bij de kern te komen. Steeds een ander perspectief. Steeds terug naar: wat is hier eigenlijk waar?

Ik ben Harmen nog steeds ongelofelijk dankbaar voor zijn geduld en volharding om – ook gezien de tijd – niet naar een snelle uitweg te grijpen maar mij net lang genoeg bij de essentie te houden tot ik zelf kon voelen wat hier echt gezien wilde worden.
Geen advies. Geen strategie. Geen opdracht.

En toen gebeurde het. Vanuit het niets kwamen de woorden van mijn echtgenoot omhoog, van die zinnen die hij bewaarde voor spannende momenten. Ik sprak ze hardop uit en ineens was het stil vanbinnen: kaboem, het kwartje viel. Ik viel niet om. Ik viel open.
Opeens wist ik: dit is wat er nodig is.

Dat is voor mij de kern van medische coaching. We beginnen niet bij perfectie. We beginnen bij wat er wél is. Bij wat je lichaam al weet. Bij wat je steeds probeert dicht te houden, omdat het anders “te veel” wordt.

Want juist daar, in de scheur, ontstaat ruimte. Niet om je te repareren, maar om weer contact te maken. Met jezelf. Met wat je voelt. Met wat je nodig hebt. Met wat nog klopt, ook als het leven anders loopt dan je had gewild.

Waar zit bij jou de neiging om het ‘op te lossen’, terwijl er eigenlijk iets gevoeld of uitgesproken wil worden? Als je dit liever niet in de comments deelt: stuur me gerust een DM.

07/01/2026

Er is een moment waarop je merkt dat je nog wel meedoet, maar niet meer helemaal aanwezig bent. Je agenda loopt door, je telefoon gaat, je reageert, je regelt, je doet wat er moet gebeuren. En toch voelt het alsof je van binnen net een halve pas achterloopt op je eigen leven.

Dat grijze gebied ontstaat vaak als je ziek bent. Zeker als je bestuurder of ondernemer bent, en de wereld om je heen geen pauzeknop lijkt te hebben. Er is angst, maar er is ook een reflex om door te gaan. Er zijn beslissingen die je móét nemen, terwijl je nauwelijks de tijd hebt gehad om überhaupt te voelen wat er eigenlijk aan de hand is. Het behandeltraject raast door, want dat doet het. Afspraak na afspraak, stappenplan na stappenplan. En jouw hoofd? Dat probeert bij te blijven, maar krijgt nauwelijks ruimte om te landen.

En precies dan komen de stemmen. Artsen met tempo en protocollen. Familie met zorgen. Collega’s met meningen. Goedbedoelde adviezen die zich, zonder dat je het doorhebt, meester maken van je aandacht. Soms lijkt het alsof er van alle kanten iets van je wordt verwacht: duidelijkheid, daadkracht, “een goede patiënt zijn”, “verstandig kiezen”, “niet te veel gedoe”.

Maar vaak is het niet eens dat iemand jou iets opdringt. Het is subtieler. Het is het innerlijke conflict dat ontstaat wanneer je diep vanbinnen al weet wat goed voor je is, maar ook voelt dat er iets gaat gebeuren als je het hardop zegt. Dat er weerstand komt. Kritiek. Teleurstelling. Gedoe. Van mensen die dichtbij zijn. Van belangen die aan je trekken. Van een rol waarin “doorgaan” altijd net iets makkelijker lijkt dan begrenzen.

En precies daar gaat het mis. Je gaat niet mee omdat je overtuigd bent, maar omdat je de frictie niet kunt dragen. Omdat je al moe bent. Omdat er al zoveel is. Omdat je geen ruimte hebt voor nog een gesprek, nog een uitleg, nog een discussie. Dus slik je in. Je stelt uit. Je past je aan. En die ingeslikte keuze wordt stress. Sluimerend. Ophopend. En uiteindelijk slopend, juist voor herstel en weerstand.

Zo verdampt autonomie. Niet met een klap, maar druppelsgewijs.

En de prijs daarvan is hoog: je geeft je kompas weg terwijl je juist door mist navigeert. Want ziekte gaat zelden alleen over een behandelkeuze. Het gaat ook over het onbekende dat zich opdringt. Over een toekomst die niet meer vanzelf spreekt. Over onzekerheid die aan alles trekt. Over het loslaten van wat vertrouwd was, omdat je voelt dat het misschien anders wordt dan je had gedacht. En als je in die mist alleen nog vaart op andermans richting, verdwijn jij uit je eigen verhaal.

Precies daar gaat medische coaching over. Niet om de mist weg te praten, maar om er samen doorheen te navigeren. Met behoud van jezelf. Met jouw waarden, doelen en belangen als richting. Zodat je keuzes niet alleen “kloppen op papier”, maar ook kloppen in jouw leven.

Goede begeleiding bij ziekte is voor mij daarom niet alleen de vraag wat medisch verstandig is. Het is ook vertragen waar alles versnelt. Ruimte maken om te laten bezinken wat dit betekent. Helpen sorteren: wat is informatie, wat is angst, wat is verwachting, wat is waarheid? Zodat je weer kunt kiezen vanuit jouw waarden, jouw leven, jouw rol.

Autonomie is geen koppigheid. Autonomie is volwassen eigenaarschap, juist wanneer je kwetsbaar bent.

En nu we een nieuw jaar instappen, is dit misschien wel een van de meest waardevolle voornemens: niet per se “sterker worden”, maar leren navigeren in mist zonder jezelf te verliezen.

Herken je dat grijze gebied? Wat zou het voor jou betekenen om dit jaar je eigen kompas vast te houden?

21/12/2025

Why “the loss no one sees” is so personal to me

Last week I shared something about the loss no one sees when health changes.
Today, I want to share why this theme is so personal for me.

In 2016, I wasn’t only sitting across from a cardiologist – I was also in front of a camera.
I took part in the TV programme Hoe word ik 100 by Omroep MAX.

On paper, I didn’t really fit the typical participant profile.
My nutrition was good, I was physically active.
But underneath the surface, something else was going on:
a heart condition – and a life I had been running too full, too fast and too tight for years.

I still remember how it felt when it really sank in:
this is not just about my heart (that had already been an issue),
it’s also about my way of living.

That thin line between “it will be fine” and “what if…”.
It was a painfully narrow wire to balance on.

By then, I had already become used to the way family looked at me differently:
with care, with fear, with a kind of constant watchfulness you never asked for and don’t really want.

And all the while, one question kept coming back for me:
How do you keep living when your body is no longer something you can take for granted?

In the programme, there was a strict focus on lifestyle.
There was a regime: this is allowed, that is not.
And to be honest: physically, it worked.
My numbers improved, my health picked up.

But at the same time, something else was happening that no one named.

That strict regime brought up everything I had pushed away for years:
my tendency to always keep going,
not to complain,
not to take up space for what I really needed,
to push fear aside as “something for later”.

Letting go of control and handing over the reins is not a small thing you just “do”, especially when you carry big responsibilities.

And that was exactly where there was no support.
No place where I could explore what this heart condition was doing to me mentally, emotionally and in my relationships.
It felt as if healthcare was looking at my heart – but not really at me.

Later, in my work, I saw the same pattern in my clients.
People who were seen as “the condition”,
but not as human beings with a life, relationships, responsibilities and underlying fears.

That touched me deeply.
Because no one is as alone as someone living with fear that others don’t understand.

It’s one of the reasons I became a medical coach.
Because I missed the kind of care I myself needed.
And because I see, every single day, how much it changes things
when someone is seen – beyond their diagnosis.

Now I support people with attention for both the medical and the mental,
for the body and the story behind it,
for health and the life that quietly continues around it.

Do you recognise yourself in this – or someone you care about?
Feel free to leave a comment below or send me a message.
You don’t have to carry this on your own. 💛

15/12/2025

Waarom ‘het verlies dat niemand ziet’ voor mij zo persoonlijk is

Vorige week deelde ik iets over het verlies dat niemand ziet bij gezondheidsverandering.
Vandaag wil ik vertellen waarom dit thema voor míj zo persoonlijk is.

In 2016 zat ik niet alleen bij een cardioloog, maar ook voor de camera.
Ik deed mee aan het tv-programma Hoe word ik 100 van Omroep MAX.

Op papier paste ik niet in het profiel van de “typische deelnemer”.
Mijn voeding was goed, ik bewoog voldoende.
Maar onder de oppervlakte speelde iets anders:
een hartaandoening – én een leven dat ik al jaren te vol, te snel en te strak had ingericht.

Ik weet nog hoe het voelde toen het echt tot me doordrong:
dit gaat niet alleen over mijn hart (dat speelde al),
het gaat óók over mijn manier van leven.

Die dunne lijn tussen “het komt goed” en “wat als…”.
Dat was een akelig dun koord om op te balanceren.

Ik was inmiddels gewend aan de blikken van familie die ineens anders naar je kijken:
met zorg, met angst, met een soort waakzaamheid die je eigenlijk helemaal niet wilt.

En ondertussen bleef voor mij die ene vraag terugkomen:
Hoe leef je verder als je lichaam niet meer vanzelfsprekend is?

In het programma werd er streng ingezet op leefstijl.
Er kwam een regime: dit mag wel, dat mag niet.
En eerlijk: lichamelijk werkte het.
Mijn waarden verbeterden, mijn gezondheid knapte op.

Maar tegelijkertijd gebeurde er iets wat niemand benoemde.

Dat strakke regime trok alles naar boven wat ik jarenlang had weggeduwd:
mijn neiging om altijd maar door te gaan,
om niet te klagen,
om geen ruimte te nemen voor wat ik echt nodig had,
om angst weg te schuiven als iets “voor later”.

Controle loslaten en de regie uit handen geven
zijn geen kleine dingen die je “even” doet zonder gevolgen.

En precies dáár was geen begeleiding.
Geen plek waar ik kon onderzoeken wat die hartaandoening mentaal, emotioneel en relationeel met me deed.
Alsof de zorg wél naar mijn hart keek – maar niet naar míj.

Later, in mijn werk, zag ik hetzelfde terug bij mijn cliënten.
Mensen die wél gezien werden als “de aandoening”,
maar niet als mens met een leven, relaties, verantwoordelijkheden en onderliggende angsten.

Dat raakte me diep.
Want niemand is zo alleen als iemand die leeft met angst die een ander niet begrijpt.

Dat is één van de redenen waarom ik medisch coach ben geworden.
Omdat ik de zorg miste die ik zélf nodig had.
En omdat ik elke dag opnieuw zie hoeveel verschil het maakt
als iemand wél gezien wordt – voorbij de diagnose.

Nu begeleid ik mensen met aandacht voor het medische én het mentale,
voor het lichaam én het verhaal daarachter,
voor gezondheid én het leven dat ondertussen gewoon doorgaat.

Herken je jezelf hierin – of iemand van wie je houdt?
Voel je vrij om hieronder te reageren of me een bericht te sturen.
Je hoeft dit niet alleen te dragen. 💛

09/12/2025

Het verlies dat niemand ziet

Soms laat alleen het licht nog zien dat er iets verandert.
De buitenwereld ziet een leider die doorgaat.
Maar achter de deur schuift je leven mee met je gezondheid.

Soms begint het met één woord in een spreekkamer:
“Chronisch.”
Of: “U moet hiermee leren leven.”

Voor de buitenwereld lijkt het alsof er dan vooral iets gebeurt in het lichaam.
Maar wie het zelf meemaakt, weet: er breekt ook iets anders.

In mijn werk als medisch coach ontmoet ik leiders die zeggen:
“Het voelt alsof iemand de toekomst onder mijn handen vandaan heeft getrokken.”

Niet alleen de diagnose doet zeer. Het is het stille verlies eromheen:

• de vanzelfsprekendheden van voorheen: wakker worden met
energie, helder kunnen schakelen, zonder angst een agenda
vullen;
• de mogelijkheden die ineens wegvallen: reizen, sport, een
volgende rol, ambities die jarenlang richting gaven;
• en bovenal: het vertrouwen in een lichaam dat ooit vanzelf
meedeed en nu onvoorspelbaar is.

Dit zijn geen “details”.
Dit zijn rouwprocessen.
En vaak blijven ze onzichtbaar – zelfs voor de persoon zelf.

In coaching maken we juist daar ruimte voor.
Niet alleen voor de symptomen, maar voor wat eronder ligt:
- de impact van alles wat niet meer kan,
- de verschuivende identiteit,
- en de angst dat herstel nooit meer vanzelfsprekend wordt.

En toch zie ik, keer op keer, dat in dat verlies ook iets anders zichtbaar wordt:

• een helderder bewustzijn van wie je bent,
• nieuwe vormen van betekenis en verbinding,
• een zachte, volhoudende kracht,
• en hoop – niet als “alles wordt weer zoals het was”, maar als:
“Ik kan hiermee leven op een manier die klopt.”

Gezondheidsverlies gaat nooit alleen over het lichaam.
Het gaat over wie je was, wie je dacht te worden –
en over de mogelijkheid om, midden in alles, opnieuw vorm te geven aan wie je nu bent.

CEO’s, bestuurders, ondernemers en directeuren vertellen mij vaak:
“Iedereen rekent op me. En juist daarom kan ik niet laten zien hoe bang of onzeker ik ben.”
Juist daarom is begeleiding nodig die het fysieke, mentale en professionele perspectief samenneemt.

Herken je hier iets van – bij jezelf, iemand in je omgeving of iemand met wie je werkt?
Laat gerust een reactie achter of stuur me een bericht in de inbox.
Je hoeft dit niet alleen uit te zoeken.

Wil je verder op dit onderwerp inzoomen, lees dan mijn blog: https://vanleuvenmedicalcoaching.com/het-verlies-dat-niemand-ziet/

04/12/2025

In een wereld waarin alles doorloopt, is er altijd één ruit die ineens op rood springt: je eigen lichaam.

Je stuurt grote verantwoordelijkheden – maar vertrouw je je lichaam nog?

Als je ziek wordt, verandert de relatie met je lichaam.
Waar het eerst vanzelfsprekend was, wordt het ineens iets waar je zorgen over hebt, vol onderzoeken, scans en klachten.
Je lijf voelt dan al snel minder als bondgenoot en meer als “project” dat opgelost moet worden.
Of zelfs als vijand: “Waarom laat je me in de steek?”

In mijn werk als medisch coach hoor ik vaak:

• “Ik vertrouw mijn lichaam niet meer.”
• “Mijn hoofd wil door, maar mijn lichaam remt.”
• “Ik weet niet goed wat ik voel, ik wil vooral dat het weg is.”

Dat is een normale reactie op een abnormale situatie.
Maar het maakt herstel en keuzes wél ingewikkelder als je lichaam alleen nog voelt als probleem dat je moet beheersen.

In een medisch coachtraject is je lichaam geen case, maar een gesprekspartner.
We onderzoeken samen wat je lijf je eigenlijk wil vertellen, welke patronen je uitputten, welke emoties je vasthoudt – en hoe je stap voor stap weer kunt leren luisteren zonder meteen in paniek of controle te schieten.

We bouwen aan een andere relatie met je lichaam:
van vechten → naar samenwerken.
van wantrouwen → naar voorzichtig vertrouwen.
van alleen klachten → naar óók bronnen van steun, rust en plezier in je lichaam.

Je lichaam is niet tegen je – het probeert met je te praten.

Herken je dat je lijf nu vooral voelt als tegenstander in plaats van bondgenoot?
Stuur me een bericht, dan kijk ik graag met je mee wat medische coaching voor je kan betekenen.

13/11/2025

Persoonlijke ontwikkeling als preventie — waarom medische coaching het verschil maakt

Medische coaching bouwt veerkracht op alle lagen—zodat je minder vaak omvalt.

Hij hield vol uit gewoonte.
Zijn veerkracht vroeg om nieuwe gewoontes.

Ziekte overkomt je niet van de ene op de andere dag. Vaak ligt er een lange periode van onzichtbare belasting onder: stress die zich opstapelt, oude patronen die opnieuw geactiveerd worden, signalen die we (te lang) wegwuiven.

Medische coaching richt zich precies op die laag. We begeleiden mensen in en rond een acute of chronische diagnose — én juist daarvoor — zodat veerkracht kan herstellen op mentaal, emotioneel, fysiek, relationeel en spiritueel vlak.

Wat dat concreet oplevert:
• Je herkent vroegtijdige signalen van overbelasting en reageert er adequaat op.
• Je doorbreekt patronen die je lichaam onnodig in de stressstand houden.
• Je leert grenzen stellen zonder schuldgevoel en communiceert helder met je omgeving.
• Je bouwt dagelijkse micro-gewoontes die herstel bevorderen in plaats van uitputten.
• Je krijgt regie terug, ook wanneer het spannend wordt.

Persoonlijke ontwikkeling in een medische context is geen zweverigheid en geen vervanging van zorg. Het is een praktische, compassievolle route om te voorkomen dat stress zich vertaalt naar klachten – en om beter te herstellen als er wél iets speelt.

Wil je verkennen wat dit voor jou (of je team/organisatie) kan betekenen?
Stuur me een bericht; ik denk graag met je mee.

03/06/2025

Soms kantelt het leven. Plotseling en ongevraagd.
Je lijf verandert. Je ritme. Je vertrouwen.
Wat ooit vanzelf ging, kost ineens moeite.
Wat eerst vanzelf sprak, voelt ineens ingewikkeld.
Je probeert door te gaan – maar onderweg raak je jezelf kwijt.
Ik weet hoe dat is. Niet alleen van dichtbij, maar van binnenuit.
Daarom deel ik iets dat voor mij van wezenlijk belang is.
De afgelopen jaren gebeurde er veel.
Twee keer zelfs zóveel, dat alles stilviel.
Ik moest opnieuw beginnen.
En ik weet hoe ontwrichtend het is als gezondheid, zekerheid of richting wegvallen.
Hoe belangrijk het dan is dat er iemand naast je staat.
Niet om het op te lossen – maar om je echt te zien. Te horen. Mee te kijken.
Wat ik in die tijd leerde, vormt nu het hart van mijn werk.
Ik ontdekte het werkveld van medische coaching – en het past mij als een handschoen.
Onlangs ben ik afgestudeerd als professioneel medisch coach.
Dat had ik al eens gedeeld. Maar vandaag wil ik iets anders zeggen.
Dit is geen volgende stap. Dit is thuiskomen.
Alles wat ik tot nu toe heb gedaan – als bestuurder, coach, adviseur, mens – komt hier samen.
Menselijker. Dieper. Eerlijker.
En juist omdat het zo wezenlijk is, kan ik het niet níet doen.
Ik begeleid mensen die ziek zijn, of uitgeput door stress – om welke reden dan ook.
Mensen die zoeken naar houvast. Naar ruimte. Naar zichzelf, in wat hen overkomt.
Ik werk ook met artsen, zorgprofessionals, leidinggevenden en bestuurders die veel dragen –
en zelden stilstaan bij wat het leven van hén vraagt.
Wat ik bied is geen standaardtraject.
Wel: aandacht. Stilte. Vertrouwen. Vakmanschap.
En ruimte.
Voor lichtheid. Voor adem.
Voor wat het leven, ondanks alles, nog wél is.
In de komende tijd vertel ik hier meer over medische coaching –
en voor wie het van waarde kan zijn.
Misschien ook voor jou. Of voor iemand die je dierbaar is.
www.vanleuvenmedicalcoaching.com
Herken je jezelf hierin, of iemandin je omgeving?
Je bent welkom. Stuur me gerust en bericht.
English version below ↓

My story. And why medical coaching became something I can’t not do.

Sometimes life shifts. Suddenly and unexpectedly.
Sometimes, life tilts. Suddenly and without warning.
Your body changes. Your rhythm. Your sense of trust.
What once felt effortless now takes energy.
What once made perfect sense, suddenly feels complicated.
You try to carry on – but somewhere along the way, you lose yourself.

I know what that’s like. Not just from up close, but from the inside out.
That’s why I’m sharing something that matters deeply to me.

The past few years have brought a lot.
Twice, life came to a standstill.
I had to start over.
So I know how disruptive it can be when your health, your sense of security or direction falls away.
And how vital it is to have someone by your side.
Not to fix things – but to truly see you. Hear you. Sit beside you.
What I learned in that time has become the heart of my work.
I discovered the field of medical coaching – and it fits me like a glove.
Recently, I graduated as a certified medical coach.
I had shared that before.
But today, I want to say something else.
This isn’t just a next step. This is home.
Everything I’ve done so far – as a board member, coach, advisor, human being – comes together here.
More human. More honest. Deeper.
And because it’s so essential, not doing this work simply isn’t an option.
I work with people who are ill, or worn down by stress – whatever the cause.
People searching for something to hold on to. For space. For themselves, in the midst of what’s happening.
And I work with doctors, healthcare professionals, leaders and board members who carry so much –
yet rarely pause to consider what life is asking of them.
What I offer is not a standard programme.
But it is: attention. Stillness. Trust. Craft.
And space.
For lightness. For breath.
For what life, despite everything, still is.
In the coming weeks, I’ll be sharing more here about medical coaching –
and who it might be valuable for.
Maybe for you. Or for someone close to you.

www.vanleuvenmedicalcoaching.com

If this resonates with you — or someone you know — you’re warmly welcome to reach out.

Van Leuven Medical Coaching

26/02/2026

07/01/2026

21/12/2025

15/12/2025

09/12/2025

04/12/2025

13/11/2025

03/06/2025

Adres

Openingstijden

Telefoon

Website

Meldingen

Contact De Praktijk

Snelkoppelingen

Delen

Type

Maandag	09:00 - 17:00
Dinsdag	09:00 - 17:00
Woensdag	09:00 - 17:00
Donderdag	09:00 - 17:00
Vrijdag	09:00 - 17:00
Zaterdag	09:00 - 17:00