16/04/2020
dit kunnen we niet genoeg herhalen!!
Brief van Dr Fons Vanden Berghe
11 april 2020
Het verwaarloosde wetenschappelijk onderzoek
De corona crisis duwt ons keihard met de neus op wat we reeds lang weten: de ziektekiem is belangrijk, maar de bodem waarop hij valt is véle malen belangrijker. De sterkte van onze weerstand beslist of we al dan niet ziek worden. Gezonde jonge mensen hebben weinig tot geen problemen, terwijl ouderen met onderliggende ziekten gemakkelijk overlijden aan de covid-19 ziekte. Goed dat de wetenschap zich zo intens bezighoudt met het bestrijden van het virus, maar daarnaast is het hoog tijd dat men zich grondiger gaat toeleggen op het onderzoek naar het versterken van het weerstandsmechanisme.
Ons afweermechanisme kan enkel werken omdat we, zoals elk levend wezen, een soort levenskracht bezitten die met behulp van de nodige bouwstoffen zorgt voor continue opbouw, regeneratie en herstel. Verzwakking van die energetische kracht kan zorgen voor ontregeling van alle systemen: immunologisch, endocrinologisch, neurologisch, psychologisch, enz. Jammer genoeg is de levenskracht (zoals ook kiemkracht van zaden, pitten en knoppen) niet meetbaar en is dat voor onze huidige materiële wetenschap een gróót probleem. Wat niet meetbaar is wordt gemakkelijk weggezet als ‘onvoldoende wetenschappelijk bewezen’, onbestaande, of fantasie. Om die reden staat energetisch wetenschappelijk onderzoek nog steeds in de kinderschoenen, wordt het verwaarloosd of afgeremd. Indien het toch plaatsvindt moet het, tegen alle logica in, gebeuren volgens de strikte standaarden die eigenlijk enkel passen bij materieel wetenschappelijk onderzoek. En omdat op de vitale kracht geen patent kan worden genomen, staat niemand te springen om in dit soort onderzoek te investeren.
Het verloop van de covid-19 ziekte biedt ons onverwacht een unieke kans om dat verwaarloosde wetenschappelijk onderzoek uit te voeren, dit keer met technieken die passen bij alsnog onmeetbare energetische werkelijkheden. We kunnen analyseren welke factoren ervoor zorgden dat zoveel ouderen ziek werden en overleden. We kunnen analyseren waarin deze factoren verschillen bij de massa’s kinderen en volwassenen die zonder enige klacht perfect antistoffen maakten tegen covid-19. Zo komen we te weten wat onze levenskracht kan aansterken of verzwakken, wat ons afweermechanisme meer of minder efficiënt kan doen werken, wat ons zelfhelend vermogen al dan niet kan helpen. De lessen uit zo’n onderzoek kunnen zorgen dat we een beter zicht krijgen op wat we ‘zelf in handen hebben’ en tegelijk voor een beter gezondheidsbeleid.
Waarom worden ouderen zo gemakkelijk ziek door het corona virus, doen ze zoveel zware longproblemen, overlijden er zoveel? Heeft dit echt enkel met ouderdom te maken, of toch meer met levensstijl zoals tabaksgebruik, gezonde voeding, slaap en beweging. Heeft het te maken met vroegere ongevallen, operaties of frequent behandelde acute ziekten. Heeft het te maken met chronische aandoeningen waarbij organen falen en waarvoor chronische behandeling. Heeft het te maken met vroegere kankerbehandeling waarvoor operatie, chemo of bestraling. Heeft het te maken met de chronische medicatie die oudere mensen gewoon zijn in te nemen en speelt de hoeveelheid of de lange duur daarbij een rol. Of heeft het meer te maken met de specifieke soort medicijn: antibiotica, bloeddrukverlagers, bloedverdunners, maagzuurremmers, cholesterolremmers, luchtwegenpuffers, pijnstillers, antidiabetica, antireumatica, antidepressiva, antidementia, antitumorale, immunosuppressieve, enz.?
Waarom zijn ouderen in rust- en verzorgingstehuizen sneller en zwaarder aangetast? Meestal worden zij daar opgenomen omwille van gecombineerde chronische aandoeningen, verminderde zelfredzaamheid, gebrekkig sociaal vangnet: allemaal zaken die in mindere mate aanwezig zijn bij ouderen die nog thuis wonen. Ze hebben dus bijna steeds een meer verzwakte levenskracht met een minder goed werkend immuunsysteem en zelfherstellend vermogen. Over het algemeen eten ouderen in een instelling meer industrieel bereid voedsel, bewegen ze minder en gebruiken meer medicatie dan thuisblijvers. Vooral het percentage gebruik van 5 of meer verschillende medicijnen per dag is in instellingen zéér hoog: bij de gemiddelde 65-plusser is dat 25%, bij 75-plussers 40%, maar bij rusthuisbewoners gaat dat tot 60%! De interactie en bijwerkingen van de inname van al deze medicijnen tegelijk werd nooit goed onderzocht, reden genoeg om na te gaan of deze polyfarmacie al dan niet bijdraagt tot de vertraagde of slechte reactie van het immuunsysteem op het corona virus.
Speelt voeding een rol bij de werking van ons immuunsysteem? Orthomoleculaire wetenschappers en artsen zeggen reeds meer dan 50 jaar dat we via de voeding niet meer voldoende natuurlijke bouwstoffen binnen krijgen die nodig zijn om ons afweermechanisme optimaal te laten werken. Zij waarschuwen tegen industrieel bereide maaltijden, tegen sterk geraffineerde producten, tegen industrieel bewerkte oliën, -vetten, -margarines, tegen bereide vleeswaren. Ze raden aan om meer natuurlijke oliën met omega 3 vetzuren te gebruiken, veel meer groenten en fruit, zaden, pitten, noten, peulvruchten, vette vis, bio-boter en -ei, gefermenteerde zuivel, kwaliteitsvlees, enz. Laat dit nu juist het voedsel zijn dat in instellingen minder op tafel komt. Reden genoeg om na te gaan of er een verschil te vinden is in het voedingspatroon van mensen die ernstig ziek werden tegenover diegenen die zonder enig probleem antistoffen aanmaakten.
Kunnen complementaire geneeswijzen de levenskracht versterken en zo het immuunsysteem boosten? Gebruikers van deze geneeswijzen beweren al eeuwen dat het zelfherstel en de regeneratie van het organisme daarmee kan verbeteren. Volgens de huidige wetenschap zijn dergelijke beweringen niet bewijsbaar, niet meetbaar en dus nonsens. Toch blijven veel mensen, ook ouderen, met succes gebruik maken van Bachbloesem therapie, homeopathie, osteopathie, acupunctuur, chiropraxie, enz. De corona crisis biedt de mogelijkheid om in de praktijk te onderzoeken of er een verschil bestaat in vatbaarheid voor ziekte tussen mensen die wel of niet complementair werden behandeld, riziv-gegevens en -profielen kunnen daarbij goed van pas komen.
Spijts de goed opgevolgde maatregelen om de verspreiding van het corona virus te beperken dwingt de vreemde verdeling van de sterfgevallen ons om na te gaan wat nu de belangrijkste oorzaak is van de vele overlijdens: is het de laatste corona-druppel die de emmer deed overlopen, of zijn het alle voorgaande druppels die ervoor zorgden dat de emmer reeds overvol was. De huidige zware crisis geeft ons de kans dit uit te zoeken en zo een beter zicht te krijgen op de sterkte van ‘de bodem’ of ‘het terrein’ waarop het virus terecht kwam. Grondig onderzoek daarnaar kan zorgen voor een betere wetenschap die steunt zowel op het materiële als het energetische been, dus voor een meer evenwichtige, meer ‘complete’ wetenschap. Die kan dan meteen gouden tips bezorgen aan elk individu voor een grotere zelfredzaamheid en aan de hele maatschappij voor een evenwichtigere preventieve gezondheidszorg.
Dr. Fons Vanden Berghe
11/04/2020
