27/02/2026
Ik ben de rust zelve :-). Dat dacht een cliënt van mij laatst, en ik moest lachen, want als er íets is wat ik niet van nature ben, dan is het wel de rust zelve.
Ik kan namelijk vreselijk doordraven als ik vind dat iets af moet, dat het nu toch echt even moet lukken. Ik ben een ster in het maken van to do lijstjes en mij vast te bijten in iets praktisch, zoals opruimen en de was. Alles om maar niet stil te hoeven staan bij wat er onder zit.
Het verschil met mijn cliënt is niet dat ik rustiger ben, maar dat ik mezelf iets sneller druk zie doen. Dan merk ik bijvoorbeeld dat ik zo gefocust ben op iets afronden uit angst dat anderen mij niet goed genoeg vinden. Of ik voel dat ik maar blijf regelen of doorgaan omdat er eigenlijk verdriet onder zit dat ik niet wil toelaten.
Het bijzondere is dat er door het erkennen van mijn gevoel en het er maar gewoon te laten zijn, er iets verschuift. Ik hoef niet meer alles af te ronden, lijstjes af te vinken of wat dan ook. Er ontstaat rust in mijn hoofd. En dan lijk ik de rust zelve, maar eigenlijk ben ik trouw aan mijn gevoel en dat geeft rust.
Wat doe jij om niet te hoeven voelen?