19/01/2022
" De veilige dosis is bepaald op basis van 49 kinderen. Daarna hebben 1.518 kinderen dit middel gekregen en 750 kinderen kregen een nepmiddel (placebo). Het is 2 keer toegediend met een tussenperiode van 3 weken. Daarna zijn de kinderen nog 2 maanden gevolgd. Uitspraken over veiligheid en effectiviteit worden slechts gedaan over deze onderzoeksperiode. De rest is gebaseerd op aannames en verwachtingen en zal de praktijk moeten uitwijzen.
De uitgevoerde studies waarop het advies zich baseert waren te klein en te kort om uitspraken te doen over meer zeldzame bijwerkingen op korte en lange termijn, zoals problemen met bloedstolling of schade aan vitale organen. Om daadwerkelijk uitspraken te kunnen doen over veiligheid op lange termijn, moet je eigenlijk de gezondheid van de kinderen van de geprikte kinderen onderzoeken."
KINDEREN VANAF 5 JAAR
Weinig mensen weten dat ik mijn werkzame leven begon als academisch opgeleide bedrijfseconoom met een goed oog voor de wereld achter de cijfers. Jarenlang heb ik als organisatie-adviseur grote veranderprojecten geleid in binnen- en buitenland.
Tot ik ontdekte dat de werkelijke verandering niet zit in betere processen en procedures, maar in de mens zelf. Daarom ben ik me steeds verder gaan verdiepen in de onderliggende oorzaken van blokkades en kwam via de wereld van het denken en het voelen terecht in de wereld van het lichaam. Ik volgde mijn hart en zo ontstond mijn nieuwe levenspad als lichaamsgericht therapeut.
Inmiddels ben ik hierin alweer zo’n 15 jaar werkzaam, waarbij ik het geluk heb te mogen werken met het kostbaarste bezit van ouders: hun kind.
Het is de liefde voor ‘mijn’ kinderen die er nu voor zorgt dat ik opsta en mij uitspreek over het huidige advies voor kinderen vanaf 5 jaar. Ook wetende dat inmiddels de verdere uitrol wordt voorbereid voor een nog jongere doelgroep van baby’s vanaf 6 maanden.
Deze schijnbaar onverzadigbare behoefte om iedereen aan de prik te krijgen stuit me erg tegen de borst. Het oorspronkelijke doel van alle maatregelen, namelijk het beschermen van de kwetsbaren, lijkt gaandeweg uit het oog verloren te zijn. En nu zijn we aangeland bij een doelgroep die juist onze bescherming nodig heeft: het jonge kind.
Het roept bij mij veel vragen op. Wat rechtvaardigt dit advies? In hoeverre is de gezondheid van het jonge kind werkelijk in gevaar? Hoe veilig is het op dit moment om dit middel aan kinderen te geven?
Angst is een slechte raadgever. Angst ontstaat door alleen risico’s centraal te stellen en niet de kans hierop te benoemen. Daarom heb ik de afgelopen tijd ouderwets brononderzoek gedaan en weer een diepe duik genomen in de wereld achter de cijfers. Graag deel ik hier mijn bevindingen, als gezond tegenwicht voor de huidige (nogal eenzijdige) informatievoorziening.
Ik hoop dat je de tijd neemt om dit bericht helemaal te lezen.
WAAROM DIT ADVIES?
Hoewel officiële instanties aangeven dat kinderen niet of nauwelijks ziek worden, worden twee redenen gegeven om toch dit advies te geven:
1. Er kan sprake zijn van een ernstige bijwerking na besmetting (MIS-C)
2. Kinderen dragen zo bij aan het voorkomen van maatregelen zoals het sluiten van scholen en sportclubs, wat in hun belang is.
Inderdaad is er een mogelijke complicatie na besmetting: het Multisystem Inflammatory Syndrome in Children (MIS-C). Dit is echter een zeer zeldzame complicatie. Het is weliswaar ernstig, maar goed behandelbaar en zelden dodelijk. De kans dat je kind na een besmetting moet worden opgenomen in het ziekenhuis is 0,009%. De kans dat je in je auto stapt en een dodelijk auto-ongeluk krijgt is twee keer zo groot.
In het advies wordt aangenomen dat dit middel beschermt tegen MIS-C. Het uitgevoerde onderzoek geeft hierover aan dat er in de follow-up periode van 2 maanden zich geen gevallen hebben voorgedaan. Dit fenomeen is echter zo zeldzaam, dat de groepsgrootte te gering is om hier harde conclusies over te trekken.
Vervolgens wordt in het advies gesteld dat kinderen indirect gezondheidsnadeel ondervinden door de beperkte toegang tot bijvoorbeeld school, sport en sociale contacten en dit kan leiden tot een slechtere (mentale) gezondheid en sociaal-emotionele ontwikkeling en tot leerachterstanden. Aangegeven wordt dat met dit advies dit deels zou kunnen worden voorkomen, al is niet te zeggen in welke mate.
Hierbij wordt echter voorbijgegaan aan een heel belangrijk basisprincipe: het is niet de taak van kinderen om volwassenen te beschermen. Het is de volwassene die het kind beschermt. Het is ook niet de taak van kinderen om de school open te houden of de sportclub. Of iets open of dicht gaat, is een beslissing die volwassenen nemen, of liever gezegd de politiek. Je kunt kinderen hier niet verantwoordelijk voor maken. Laat het kind kind blijven en leg geen volwassen last op hun schouders.
IS HET NODIG?
Het is goed te weten dat kinderen een aangeboren afweer hebben tegen alle varianten van C. Zo knap zit het menselijk lichaam in elkaar. Dat is de reden waarom kinderen niet of nauwelijks ziek worden. In de afgelopen 2 jaar is er ook geen enkel kind in Nederland en België van deze leeftijdscategorie overleden.
Deze leeftijdsgroep is dus niet bepaald high risk te noemen. Bovendien toont onderzoek aan dat inmiddels 2/3 van de kinderen al met C in contact is geweest en dus hiertegen weerstand heeft opgebouwd. Dit alles maakt dat het maar de vraag in hoeverre er sprake is van werkelijke gezondheidswinst.
Wel komt in de onderzoeken naar voren dat kinderen met onderliggend lijden (de zgn. comorbiditeiten) een 12 x hogere kans hebben om in het ziekenhuis te belanden. Voorbeelden hiervan zijn zwaar overgewicht en/of een chronische ziekte. De kans dat jouw kind met onderliggend lijden in het ziekenhuis belandt, stijgt daarmee van 0,009% naar 0,1%. Oftewel: in 99,9% van de gevallen zal jouw kind met een chronische aandoening na een besmetting geen dusdanige klachten ontwikkelen dat een ziekenhuisopname nodig is.
C is geen kinderziekte. Voor het eerst in de geschiedenis krijgen kinderen iets voorgeschreven voor iets waar ze zelf niet of nauwelijks ziek van worden. Bovendien is het nog maar 1 jaar op de markt en daardoor is er onvoldoende zicht op de gevolgen op lange termijn. Kinderen en zwangeren zijn van oudsher uitgezonderd bij medicijnstudies, aangezien schade levenslang en zelfs generaties kan doorwerken. Dat is de reden waarom veel deskundigen dit advies als onethisch bestempelen. Het duurt gemiddeld 10 tot 15 jaar tot er een bewezen veilig en effectief geneesmiddel is ontwikkeld.
KAN HET KWAAD?
Het immuunsysteem is pas volledig ontwikkeld na de puberteit. Door vroegtijdig in te zetten op de aanmaak van specifieke antistoffen wordt de aangeboren afweer onderdrukt. Hierdoor kunnen kinderen blijvend gevoelig worden voor allerlei (luchtweg)infecties, terwijl je dit nu net probeerde te voorkomen. Daarom zijn traditionele preventieprogramma’s voor kinderen gebaseerd op werkelijk gevaarlijke ziektes met een hoge kans op sterfte of invaliditeit.
Deze onderdrukking van de natuurlijke weerstand zou volgens deskundigen kunnen leiden tot het ontwikkelen van auto-immuunziektes. Hierbij keert het lichaam zich tegen zichzelf, met chronische ziekte tot gevolg. En de uitvinder van de technologie waarop dit middel is gebaseerd, waarschuwt zelfs voor onherstelbare schade aan organen, zenuwstelsel en hersenen en raadt daarom het gebruik hiervan bij kinderen met klem af.
De uitgevoerde studies waarop het advies zich baseert waren te klein en te kort om uitspraken te doen over meer zeldzame bijwerkingen op korte en lange termijn, zoals problemen met bloedstolling of schade aan vitale organen. Om daadwerkelijk uitspraken te kunnen doen over veiligheid op lange termijn, moet je eigenlijk de gezondheid van de kinderen van de geprikte kinderen onderzoeken.
HET ONDERZOEK
De veilige dosis is bepaald op basis van 49 kinderen. Daarna hebben 1.518 kinderen dit middel gekregen en 750 kinderen kregen een nepmiddel (placebo). Het is 2 keer toegediend met een tussenperiode van 3 weken. Daarna zijn de kinderen nog 2 maanden gevolgd. Uitspraken over veiligheid en effectiviteit worden slechts gedaan over deze onderzoeksperiode. De rest is gebaseerd op aannames en verwachtingen en zal de praktijk moeten uitwijzen.
TOT SLOT
Volgende week valt de uitnodiging op de deurmat. Ik hoop dat het bovenstaande bijdraagt aan een meer evenwichtige afweging en wens ouders veel wijsheid toe in deze bijzondere tijden.
De geraadpleegde bronnen vind je hier: https://www.adem-ruimte.nl/kinderen-vanaf-5-jaar/
Hartelijke groet,
Ellen Bulder
Baby- en kindertherapeut
www.Adem-ruimte.nl
