Anja de Roos Uitvaartbegeleiding

02/04/2026

𝒰𝒾𝓉 𝒽ℯ𝓉 𝓁ℯ𝓋ℯ𝓃 ℊℯℊ𝓇ℯ𝓅ℯ𝓃
ℰℯ𝓃 𝓌ℯℯ𝓀 𝓊𝒾𝓉 𝓂𝒾𝒿𝓃 𝓌ℯ𝓇𝓀…

Soms zijn er begeleidingen die je niet loslaten. Omdat ze zo klein zijn. Zo teder. Zo intens.

Een baby’tje. Even geleefd. Zo gewenst. Zo welkom.

Het wiegje stond al klaar.
De kleertjes lagen zorgvuldig opgevouwen in de kast. Met liefde uitgezocht. Zo vol verwachting.

Maar haar voetjes hebben nooit door het huis gelopen. Haar handjes hebben nooit naar mama en papa gereikt.

En toch…
Toch heeft dit kleine meisje iets groots gedaan. Ze heeft twee mensen voor altijd papa en mama gemaakt.

Wanneer ik bij hen ben, zie ik vooral één ding. Liefde. In haar puurste vorm. Echt. Zonder opsmuk.

Ik zie hoe mama haar voorzichtig streelt. Hoe papa blijft kijken. Alsof hij elk detail wil onthouden.

Er is ongeloof. Stilte. En een vraag die zacht door de kamer zweeft. Waarom?

En dan moet je als kersverse ouders iets doen wat eigenlijk geen ouder ooit zou moeten hoeven doen. Het afscheid van je kindje voorbereiden.

Een onmenselijke opgave. En toch moet het. Verdriet en trots gaan hier hand in hand. Verdriet om alles wat niet zal zijn. Trots op hun prachtige dochter. Zo klein. Zo kwetsbaar. Zo geliefd.

Dit zijn de begeleidingen die mij keer op keer ten diepste raken.
Omdat ik daar iets zie wat niet in woorden te vangen is.

🩷𝓓𝓮 𝓴𝓻𝓪𝓬𝓱𝓽 𝓿𝓪𝓷 𝓵𝓲𝓮𝓯𝓭𝓮 🩷

Een liefde die zo groot is dat dit kleine leven een onuitwisbare plek achterlaat. Voor altijd hun dochter. Voor altijd mama en papa.

In de grootste stilte mag ik soms even naast ouders staan bij de grootste liefde die er bestaat ❤️

Dankbaar 🫶

31/03/2026

𝓤𝓲𝓽𝓿𝓪𝓪𝓻𝓽𝓿𝓮𝓻𝔃𝓮𝓴𝓮𝓻𝓲𝓷𝓰… 𝓶𝓪𝓪𝓻 𝔀𝓮𝓮𝓽 𝓳𝓲𝓳 𝓱𝓸𝓮 𝓱𝓮𝓽 𝔃𝓲𝓽?

We weten het allemaal: ooit komt de dag dat we het leven moeten loslaten.
Maar als die dag komt, weten jouw nabestaanden dan:

▶️ Of je verzekerd bent?
▶️ Waar je verzekerd bent?
▶️ Of het een kapitaal of naturapolis betreft?
▶️ Wat de verzekering precies dekt? Bloemen, catering, rouwkaarten, eigen keuze van crematorium of begraafplaats?

Veel mensen denken dat “alles geregeld is”, maar in de praktijk blijkt dat vaak anders.

𝓤𝓲𝓽𝓿𝓪𝓪𝓻𝓽𝓿𝓮𝓻𝔃𝓮𝓴𝓮𝓻𝓲𝓷𝓰, 𝓶𝓪𝓪𝓻 𝔀𝓲𝓵 𝓳𝓮 𝓸𝓷𝔃𝓮 𝓫𝓮𝓰𝓮𝓵𝓮𝓲𝓭𝓲𝓷𝓰?

Heb je een uitvaartverzekering bij ASR, Yarden, Monuta, Lifetri, Klaverblad of ergens anders? Weet dat je niet gebonden aan je verzekeraar. Je kunt de verzekering gewoon gebruiken voor (een deel van) de uitvaartkosten en wij verzorgen de uitvaart naar jouw wensen.

Soorten verzekering:

𝓚𝓪𝓹𝓲𝓽𝓪𝓪𝓵𝓿𝓮𝓻𝔃𝓮𝓴𝓮𝓻𝓲𝓷𝓰

De verzekering keert een vooraf vastgesteld geldbedrag uit. Je hebt keuzevrijheid in uitvaartondernemer en mag het bedrag ook aan andere zaken besteden.

𝓝𝓪𝓽𝓾𝓻𝓪𝓿𝓮𝓻𝔃𝓮𝓴𝓮𝓻𝓲𝓷𝓰

Een naturaverzekering geeft recht op een pakket diensten en producten, zoals:

Een standaardkist
Een beperkt aantal rouwkaarten (vaak rond de 50)
Een volgauto
Basisdiensten rondom de uitvaart

𝓜𝓪𝓪𝓻 𝓵𝓮𝓽 𝓸𝓹: vaak worden alleen deze standaardonderdelen vergoed. Bloemen, catering, extra kaarten, een andere kist of een specifieke locatie vallen meestal niet binnen dit pakket. Ook is er vaak geen volledige vrije keuze voor crematorium of begraafplaats.

Wanneer wensen afwijken van het standaardpakket — wat in de praktijk bijna altijd gebeurt — kunnen er extra kosten ontstaan. Nabestaanden moeten dan alsnog bijbetalen, ondanks jarenlang premie betalen. En soms ben je verzekerd voor diensten die je helemaal niet wilt. Kies je voor onze begeleiding, dan keert de verzekeraar een vastgesteld bedrag uit. Zo kunnen wij de uitvaart verzorgen zoals jullie dat willen, zonder dat jullie vastzitten aan het standaardpakket.

𝓤𝓲𝓽𝓿𝓪𝓪𝓻𝓽𝓿𝓮𝓻𝓮𝓷𝓲𝓰𝓲𝓷𝓰

En een uitvaartvereniging? Dat is geen verzekering. Neem vooraf contact op om te weten waar je aan toe bent.

Dus... sta er af en toe bij stil. Bereid je niet alleen voor op een kindje, een huis of vakantie, maar ook op de laatste reis. Dit voorkomt onaangename verrassingen achteraf!

Check ook onze website (kopje uitvaartverzekering) www.uitvaartzorganja.nl

21/03/2026

🩷 Jouw afscheid gisteren...net zo kleurrijk en bijzonder als jijzelf, Tjitske 🩷

In jullie straat de vlaggen halfstok, wat een mooi gebaar. En dan in 't Joo...honderden mensen kwamen daar om afscheid van je te nemen en je naasten met warmte te omarmen.

Jij daar in je roze kist, omringd door een zee van roze bloemen. Sprekers die de mooiste verhalen over je vertelden. Daarna een drankje met bitterballen, precies zoals jij het graag wilde.

Gedragen werd je door jouw geliefden. En dan eenmaal buiten...een erehaag van mensen en zoals je me nog appte: “in bulte rôze fakkels.”

Vervolgens je laatste rit in een prachtige, stoere Chevrolet naar je laatste rustplaats. Alles precies zoals jij het voor ogen had.

Tot het einde bleef jij trouw aan wie je was lieve Tjitske 🩷 een mooi, bijzonder en sprankelend mens ✨️

19/03/2026

Dit is waarom ik doe wat ik doe ❤️

Dankbaar voor het vertrouwen en deze prachtige woorden 🫶

www.uitvaartzorganja.nl

18/03/2026

Bedankt voor de fijne samenwerking Ilona Flokstra (Memories 4 U) 🫶

Wat was het weer pittig, maar aan de andere kant ook zo waardevol om het afscheid van dit kleine wondertje samen te mogen verzorgen.

17/03/2026

Veel te jong heeft zij moeten loslaten 🥰

Tot het laatst hield ze zelf de regie,
schreef ze haar eigen kaart.
Woorden die nu nog meer binnenkomen.

Wat ik hier in huis voel is alleen maar liefde. Voor haar. Voor elkaar ❤️

Dag lieve, bijzondere, mooie, sterke Tjitske ✨️ je zult ontzettend gemist worden ❤️

10/03/2026

🩷 𝒜𝒶𝓃 𝒹ℯ 𝓇𝒶𝓃𝒹 𝓋𝒶𝓃 𝒽𝒶𝒶𝓇 𝒷ℯ𝒹 🩷

Al tien jaar uitvaartbegeleider. En toch heb je soms van die gesprekken die je ten diepste raken 😪 Zoals vandaag.

In de wetenschap dat dit de laatste keer zal zijn dat ik haar in deze hoedanigheid zal zien, vertrek ik vanmiddag met lood in mijn schoenen richting dit gezin.

Potverdikkie…net de veertig gepasseerd. Dan wil je leven. Samen met je gezin en vrienden genieten. Er voor je kinderen zijn. Plannen maken. Vooruitkijken. En al helemaal niet je laatste wensen bespreken. En toch is dat precies wat deze dappere vrouw vandaag deed.

Ze wil nog zo graag leven. Maar ze kan niet meer. Haar lichaam is op. Gesloopt door alles wat het heeft moeten doorstaan.

En dan zit je daar. Aan de rand van haar bed. Samen nog de laatste puntjes op de i zetten. Ik pak haar hand vast. Minutenlang. Woorden komen soms moeizaam. Soms valt er een stilte. Soms een traan.

En dat mag. Want ik geef het je te doen. Dit is zo zwaar. Voor haar. Voor haar man. Voor haar kinderen. Voor haar ouders. Voor iedereen die haar liefheeft.

Dag lief, mooi, dapper mens. Je hebt voor altijd een plekje in mijn hart ❤️

En ik beloof je: samen met jouw naasten zullen we binnenkort alles op alles zetten om jouw wensen waar te maken.

Sommige mensen neem je voor altijd met je mee 💞

09/03/2026

Wat vinden jullie van onze vernieuwde frisse website, met een nieuw logo, eigentijdse kleuren en nieuwe foto's?

Persoonlijke & informele uitvaartverzorging in Friesland. Alles is mogelijk. Omdat iedere Begrafenis / Crematie in Friesland persoonlijk & bijzonder mag zijn.

07/03/2026

𝒜𝓁𝓈 𝓇𝓊𝓏𝒾ℯ 𝒽ℯ𝓉 𝒶𝒻𝓈𝒸𝒽ℯ𝒾𝒹 ℴ𝓋ℯ𝓇𝓈𝒸𝒽𝒶𝒹𝓊𝓌𝓉

Meningsverschillen, onenigheid, familievetes. Wie kent het niet? Het komt in de beste families voor. En in het dagelijkse leven levert dat vaak weinig problemen op. Mensen lopen met een boog om elkaar heen en het leven gaat gewoon door.

Maar hoe anders wordt de situatie wanneer iemand uit die familie overlijdt. Ineens zit iedereen weer aan tafel om de uitvaart te regelen. Er moeten keuzes gemaakt worden: de locatie, de kist, de kaart, de bloemen, de muziek. En juist op dat moment kan de spanning soms onverwacht oplopen.

Wat begint met een klein meningsverschil...over de kleur van de bloemen, wel of geen kerkdienst, wie er wel of niet welkom is, kan ineens omslaan. Oude koeien worden uit de sloot gehaald. Dingen die misschien al jaren onder het oppervlak sluimeren. En...voor je het weet slaat de vlam in de pan en staat men met gebalde vuisten tegenover elkaar. En ja...soms mondt het zelfs uit in een vechtpartij.

En wij…wij zitten daar dan tussenin. Vaak niet goed wetend wat te zeggen, omdat ieder woord op zo’n moment verkeerd kan vallen. Soms is zwijgen dan goud. Gewoon even laten uitrazen wat er al zo lang onderhuids aanwezig was.

Dit zijn van die momenten waarop ik het gesprek vaak stilleg. “Zullen we morgen weer verder gaan?” vraag ik dan. Even afstand nemen.

En soms is de rust de volgende dag gelukkig weer teruggekeerd. Maar niet altijd. Dan krijgt de afscheidsweek een grillig verloop. In uitzonderlijke situaties komt het zelfs voor dat er op de dag van de uitvaart beveiliging nodig is om te voorkomen dat het verder uit de hand loopt.

En dat is zo ontzettend jammer.
Want hoe ingewikkeld families soms ook zijn, één ding hebben ze op dat moment gemeen: het verlies van iemand die er niet meer is.

Daarom probeer ik, waar het kan, altijd weer rust terug te brengen. Of, zoals in sommige situaties af te spreken op neutraal terrein. Zodat er, ondanks alles, toch ruimte blijft voor wat echt belangrijk is: met een goed gevoel afscheid nemen.

𝒲𝒶𝓃𝓉 ℯℯ𝓃 𝒶𝒻𝓈𝒸𝒽ℯ𝒾𝒹…𝒹𝒶𝓉 𝓀ℯ𝓃𝓉 ℊℯℯ𝓃 𝒽ℯ𝓇𝓀𝒶𝓃𝓈𝒾𝓃ℊ.

www.uitvaartzorganja.nl

06/03/2026

Wat zijn ze prachtig 🥰 vandaag kreeg ik de door mij bestelde linten binnen van Rianne de Vries. Verschillende kleurtjes met de teksten: Foar altyd ferbûn en voor altijd verbonden.

04/03/2026

”𝒥ℯ 𝓂𝒶ℊ ℊ𝒶𝒶𝓃, 𝒿ℯ 𝒽ℯ𝒷𝓉 𝒶𝓁𝓁ℯ𝓈 ℊℯℊℯ𝓋ℯ𝓃”

“Ik heb uw nummer doorgekregen van mijn beste vriendin. Uw diensten en visie spreken mij erg aan en daarom zou ik graag met u kennismaken. Mijn beste vriendin zal daar ook bij zijn. Ik zit nu in een euthanasietraject en er zal niet heel veel tijd meer zijn.”

𝒵ℴ 𝒷ℯℊℴ𝓃 𝓏𝒾𝒿𝓃 𝒶𝓅𝓅.

Natuurlijk maak ik daar tijd voor. Ik bel hem en even later zit ik bij hen aan tafel. Het moeilijkste gesprek in een mensenleven aangaan. Met koffie. Met tranen van onmacht. Stiltes. En ook een flauwe grap tussendoor hoort daarbij.

“ℐ𝓀 𝒷ℯ𝓃 ℴ𝓅. ℐ𝓀 𝓀𝒶𝓃 𝓃𝒾ℯ𝓉 𝓂ℯℯ𝓇,” 𝓏ℯℊ𝓉 𝒽𝒾𝒿.

En ik zie het. Hij is moe. Opgebrand. Zijn lichaam werkt niet meer mee. Zijn hoofd evenmin. Hij draagt een last die te zwaar is geworden.

Ondanks zijn jonge leeftijd heeft hij groen licht gekregen voor euthanasie. In Nederland is dat vastgelegd in de Wet toetsing levensbeëindiging op verzoek en hulp bij zelfdoding. Een zorgvuldig traject gaat daaraan vooraf.

Veel gesprekken. Toetsing. Wachten. En nu...nu is het wachten op de datum waarop hij rustig mag overgaan. En dat moment moet voor hem niet lang meer duren!!

ℰ𝓃 𝒹𝒶𝒶𝓇ℴ𝓂 𝓏𝒾𝓉 𝒾𝓀 𝒹𝒶𝒶𝓇.

Om zijn uitvaartwensen te bespreken. Hij weet heel goed wat hij wil. En misschien nog wel beter wat hij niet wil. In ieder geval geen standaardverhaal. Geen “zo doen we dat altijd”.

We schrijven alles op in zijn wensenboekje. Zijn kist. De plek van afscheid. Zijn laatste rustplaats. Wie er bij mag zijn. Wat er gegeten en gedronken wordt. De sfeer. Etc...

Een voorbespreking in een euthanasietraject is anders dan bij een plotseling overlijden.

Er is tijd. Hoe wrang dat ook klinkt: tijd om te kiezen. Tijd om woorden te vinden. Tijd om zelf richting te geven aan het afscheid. Dat maakt het intens. Maar ook ongelooflijk waardevol.

Want wat ik daar vooral zie, is regie.
Niet de ziekte.
Niet het lijden.
Maar hij.

Zo’n gesprek geeft rust.
Rust omdat alles gezegd is.
Rust omdat nabestaanden weten: dit is precies zoals hij het wilde.
Rust omdat er geen onzekerheid meer hoeft te zijn.

”𝒥ℯ 𝓂𝒶ℊ ℊ𝒶𝒶𝓃, 𝒿ℯ 𝒽ℯ𝒷𝓉 𝒶𝓁𝓁ℯ𝓈 ℊℯℊℯ𝓋ℯ𝓃"

Het zijn woorden die binnenkomen. Want niemand kiest hier zomaar voor. Achter elke euthanasiewens zit een lange weg van vechten, proberen en volhouden tot het echt niet meer gaat.

Wat ik mag doen is luisteren. Vastleggen. Bevestigen.
En beloven dat wanneer het moment daar is, het afscheid klopt. Precies zoals hij het heeft bedacht. En hoe tegenstrijdig het ook klinkt: in die zorgvuldige voorbereiding zit soms een klein beetje vrede.

𝒢𝒶 𝓂𝒶𝒶𝓇... 𝒽ℯ𝓉 𝒾𝓈 ℊℴℯ𝒹 𝓏ℴ...