WeerVoelen

05/03/2026

09/02/2026

Ook al zo mooi.
Iets “nooit” meer doen vind ik wat stellig… maar (h)erkennen wat je soms toch weer doet accepteren én je voornemen het de volgende keer met meer liefde te doen, klopt voor mij wel. En ja, dat blijft oefenen en ieder kleine wondertje vieren.

Liefde is een keuze ..❤️🧡❤️

Ik heb liefgehad
als iemand die bang was
iets kostbaars te verliezen.

Maar nu heb ik lief
als iemand die weet
dat zij zélf het kostbaarste is.

Ik voel je nog,
niet als ketting,
maar als echo.
Niet als houvast,
maar als waarheid.

Mijn liefde voor jou
komt niet meer uit leegte
of schaduw
of de angst om niet gekozen te worden.

Ze komt uit kracht.
Uit helderheid.
Uit vrijheid.

Ik hoef je niet te grijpen
om je niet kwijt te raken.
Ik hoef je niet te pleasen
om gezien te worden.
Ik hoef niet te buigen
om lief te hebben.

Ik kies jou niet om wie jij was,
maar om wat er in mij open ging
toen jij mijn wereld binnenstapte.

Ik kies je zonder houvast,
zonder voorwaarden,
zonder angst
en juist daarom
ben ik vrij om te voelen.

En als jij blijft,
dan is het omdat jouw ziel
de mijne herkent,
niet omdat ik mezelf kleiner maakte
om jou te houden.

En als je gaat,
verlaat je mij niet.
Want wat ik in jou vond,
heb ik nu ook in mij.

Ik liefheb nog,
maar nooit meer uit tekort.
Ik verlang nog,
maar nooit meer uit angst.

Mijn hart is open,
maar niet onbeschermd.
Mijn liefde stroomt,
maar zij bezit mij niet.

Je bent een verhaal
dat ik nog steeds mooi vind,
maar niet langer een plek
waar ik mezelf verlies.

Liefde is geen kooi.
Liefde is een keuze.

En ik kies
met zachte, oprechte kracht
voor wat blijft
zonder mij te breken.

Als jij mijn pad kruist,
doe je dat naast mij.
Nooit meer boven mij.
Nooit meer ten koste van mij…❣️

Geschreven door Usha Mangal
Transformatie coach Kunik.nl
Liefs Jeanine White Moon Eagle van BinnenSpiegels ❤️🧡❤️

09/02/2026

Zo mooi!

De weg terug naar mezelf...

Er was een tijd dat ik het contact met mijn eigen kern helemaal kwijt was. Dat ik vooral probeerde te voldoen, vol te houden, door te gaan. Van buiten leek er misschien weinig aan de hand, maar van binnen voelde het stil en ik was zo vreselijk moe.

De weg terug begon niet met iets groots. Niet met een inzicht dat alles ineens veranderde. Maar met kleine momenten van eerlijk worden naar mezelf. Durven voelen wie ik eigenlijk ben. En stap voor stap de barrières ontmoeten die de liefde in mij tegenhielden om vrij te stromen.

Wat ik onderweg ontdek, is hoeveel moed er zit in die kleine dagelijkse bewegingen. Bewegingen die ingaan tegen oude patronen en tegen de manieren waarop je jezelf ooit hebt beschermd. Juist die stille, ogenschijnlijk kleine keuzes brengen de echte verandering.

Dat proces is niet altijd zacht of licht. Soms vraagt het ieder flintertje moed om te blijven kijken. Om niet weg te gaan bij wat pijn doet of angst oproept. Om juist daar ruimte te maken voor zachtheid.

Steeds meer ontdek ik dat liefde geen eindpunt is, maar een beweging. Iets wat door je heen wil leven wanneer je stopt met jezelf verlaten. Misschien is dat wel wat ik het meest wil delen: dat er, zelfs heel stil, een weg terug kan ontstaan. Naar jezelf. Naar waarheid. Naar liefde die van binnenuit komt.

Neem hieruit wat voor jou klopt. Laat gerust liggen wat niet van jou is.

12/03/2025

Besefte me dat ik helemaal geen “gewone” massage aanbood. Bij deze dan 😊