Wat zijn de openingstijden?

Dinsdag 09:00 - 17:00 18:00 - 22:00 Woensdag 09:00 - 14:00 Donderdag 09:00 - 17:00

Jolanda Mulder - De roep van binnen

Startpagina
Nederland
Kampen
Jolanda Mulder - De roep van binnen

De roep van binnen: Zacht en zinderend, puur en rauw

16/01/2026

'Zet mij niet gevangen!'
'Laat het me op mijn manier doen'

Klonk luidkeels en duidelijk uit de mond van een opgroeiende meid.

'Laat me
Laat me
Laat me mijn eigen gang maar gaan'

Een variatie op de hartekreet van van Ramses Shaffy.

Heb jij die woorden al eens vanuit je tenen mee gezongen?

En wanneer?

Vast op die momenten dat je ingetoomd en bijgestuurd wordt.

Wat doe je?

Je wrikt je los, ontsnapt uit de dwingende klauw van regie, en schiet in die gefrustreerde modus maar zo alle kanten op, wellicht zelfs met alle gevolgen van dien.

Waarop die ander denkt: 'Ja maar, je kúnt het niet! Dat zie ik toch! Het gaat fout! Het moet anders!'

Deze scène vraagt om een toeschouwer. Eentje die overzicht heeft en ziet en begrijpt hoe de dynamiek werkt.

Je hoeft in principe niet te vechten voor vrijheid. Je bènt vrij. Je zet jezelf/elkaar juist gevangen in deze dynamiek.

Geef je het gevecht op dan valt er een last van je schouders. Dan krijg je ruimte, dan voel je de vrijheid waar je zo naar verlangde en krijg je meer iets van 'tjonge, wat doen we nou toch'. Je kijkt elkaar aan, geeft elkaar een knuffel, en voelt meer iets van

'Laat ons
Laat ons
Laat ons maar schuiven, kijk ons gaan'.

Dat roept een grinnikje op, bij mij in ieder geval. Een zuchtje van vertrouwen. En gezamenlijkheid. Want als we in vrijheid wandelen is het toch heerlijk om dat samen te doen?

Hoe kijk jij naar deze dynamiek? Wat zegt jouw wijsheid?

14/01/2026

Moet therapie zwaar zijn en diep gaan, om van waarde te zijn?

Wat mij betreft niet.

Wat mij betreft is de grootste waarde die therapie kan bieden: je veilig voelen in je eigen lichaam.

En ja — soms werk je daar 10 keer aan.
Soms 20 keer.
Soms een jaar.
Soms tien jaar.

Veiligheid is geen bijzaak.
Veiligheid is de eerste sleutel.
En een hele grote.

Wanneer iemand veiligheid in het lichaam herkent, is dat goud waard.
En wanneer iemand ook nog toegang krijgt tot die veiligheid, dan is dat diamant.

Toch zie ik vaak dat problemen opgelost moeten worden,
trauma’s aangepakt,
verdriet en boosheid geuit,

nog vóórdat er een gezonde bedding is die dit alles kan dragen.

Geen wonder dat een lichaam protesteert.

“Ik voel niets.”
“Ik wil niet.”

Dat snap ik. Je bent bang. Gespannen. Eerst moet je je veilig voelen. Eerst moet je kunnen ademen. Kunnen blijven. Kunnen staan.

Veiligheid zou in ieder behandelplan mogen staan.

Dat is vaak niet zo.
Daarin lees ik eerder doelen als:
- emoties herkennen en reguleren
- meebewegen
- scheiding en verlies verwerken
- handiger communiceren
- een vervullende relatie

Goede doelen.
Maar het zijn tweede doelen.

Ze komen pas werkelijk binnen bereik in een veilig lichaam.

Wat als we die doelen even schrappen
en vervangen door één vraag:

Hoe voelt veiligheid?

Dat vraagt iets van jou als therapeut.
Dat jij (on)veiligheid in jezelf leert herkennen.
Zodat jij steeds meer de bedding kunt zijn
waarin een ander zichzelf ontmoet, in veiligheid
En dan gaat bewegen vanzelf.

Gaan we te snel, dan draaien we de knoppen van controle en de illusie van veiligheid alleen maar strakker aan.

In onszelf.
En in de ander.

13/01/2026

In ons team ontstond een gesprek over het gebruik van Ai in ons werk. Er bleken teamleden te zijn die er al veelvuldig gebruik van maken, en teamleden die geschrokken terugdeinsden. Nee toch! We laten Ai ons denkwerk, formuleerwerk, samenvattingswerk, planwerk toch niet overnemen?

Het is een zoektocht, hè! En allemaal zijn we ons, min of meer, bewust van de 'gevaren'. Min of meer, inderdaad, want we zullen de gevaren, net als in het leven zelf, zelf moeten ontdekken en trotseren.

Zo ging ik, voor het ontwikkelen van mijn boek en kaartendeck 'De Weter en de Wijze' in gesprek met Ai.

Ik wilde, zoals ook in het gewone leven, dat wat in mijn hoofd aanwezig is, dat wat ik denk te Weten, in beweging brengen door contact met iets buiten mij. Dat is waar voor mij Wijsheid kan ontstaan. En in dit geval: Super handig. Ai is beschikbaar wanneer ik dat wil. Jij niet :-)

Maar je snapt, dit vraagt grote nauwkeurigheid van mij. Ik wil niet zomaar iets aannemen. Ik wil iedere zin, iedere gedachte, iedere opmerking inbedden in ervaring. Is mijn lichaam (dat wil zeggen: dit lijf, met haar gevoelens, haar gedachten, haar energie) het ermee eens, ja of nee.

Ai kan prachtig formuleren, maar op sommige momenten dacht ik: Wat zeg je nou eigenlijk? Op basis waarvan? Waar is het lichaam in dit verhaal?

En mijn hele project gaat over belichaming. De wijsheid van het hele lichaam. Wat de test van belichaming niet kan doorstaan wordt absoluut geschrapt. Of bewogen tot het wel herkend, doorleefd wordt. Eigenlijk zoals ik dat ook met boeken, methodieken, lezingen, kennis in welke vorm dan ook, doe. Hoe beweegt dit dóór mij heen?

Ik vind het een mooi, heftig, verrijkend, onthutsend proces. Een proces zoals ik al veel vaker in mijn leven heb meegemaakt: Waar sta ik, in het verhaal van de ander. Hou ik vast, beweeg ik mee, beweeg ik zelfstandig, laat ik me bewegen, ...

Ik beweeg mee. En draag zorg voor mijn eigen bedding.

Hoe dans jij met Ai?

12/01/2026

Dit is een oefening in twee delen. Voel het verschil eens.

1. Laat je adem maar zakken.

2. Laat je adem maar vallen.

En? Merk je verschil?

Ik gebruik zelf het liefst het woord Vallen.
Niet omdat ik wil dat iemand omvalt, maar omdat Vallen iets anders zegt dan Zakken.

Zakken heeft nog richting. Nog controle. Een idee van waar je heen moet.

Vallen niet.

Vallen is stoppen met vasthouden. Niet weten waar je uitkomt. Er is misschien een zeker risico. Maar er is vertrouwen tegelijkertijd. Laat het maar gebeuren.

Dus: “Laat je adem maar vallen” is geen instructie, geen 'zo moet het'. Maar het is het jezelf toestemming geven.

Misschien voelde jouw lichaam dat verschil meteen. Of niet?
Juist door te 'vallen' voel je gronding. Ruimte. Ontspanning. Bijzonder hè!

En tja, als je je adem kunt laten vallen, wat kun je dan nog meer laten vallen?

Probeer het in ieder geval ook eens met klank!

06/01/2026

Ennn, verder weer. Vandaag pak ik de draad weer op van het boek en kaartendeck de 'Weter en de Wijze', in wat nu nog mijn eigenste Werkplaats voor LevensKunst is.

Een kaartendeck dus. Met 33 Archetypen. Voor therapeuten, coaches, psychologen, ... mensen die werken met mensen en in die ontmoetingen met een ander ook zichzelf tegen komen. In Kwetsbaarheid, brrrr, en in Kracht, ha! En in Wijsheid, hmmm.

'Is een kaartendeck niet een beetje zweverig?'

Nee hoor, zoals ik het voor me zie is het een heel praktische, dramatherapeutische, manier van aandacht geven aan je eigen rolrepertoire als hulpverlener. Je onderzoekt je hele speelveld, je ziet je eigen praktijkruimte als podium, en kijkt welke scenes zich daar ontvouwen.

'Moet ik dan kunnen toneelspelen?'

Nee joh, maar kunnen ervaren is wel handig. En mocht je dat ook lastig vinden, er zitten 10 ervaar-kaarten bij. :-)

'Moet ik creatief zijn dan?

Creatief zijn we allemaal, niemand uitgezonderd. Evengoed, je wordt er wel creatiever van!

'Kan ik dit deck ook gebruiken met mijn cliënten?'

Jazeker, iedereen heeft een therapeutisch deel in zich. En ieder wil contact maken met de Wijze in zichzelf.

Ik kan natuurlijk niet alle vragen voor zijn. Stel me hieronder je vragen, en ik geef antwoord.

05/01/2026

Een diep resonerende klank
Voelbaar in je buik
In je onderrug
In je organen zelfs
In je huid

Jezelf van binnenuit masserend
Een kriebeling wakker makend
Rond
Vol

Geeft een gevoel van welzijn
Dat ook resoneert rondom

Je voelt je bedding
Je wordt een bedding

Je voelt je veilig
Je wordt veilig

Ontstellend belangrijk
Als je werkt
Met mensen

Ik ken de route
Raak 'm ook wel eens kwijt
Maar ik ken de route

Kom zakken
Verdiepen
Ervaren

Werkplaatstijden:
Dinsdagochtend, woensdag, vrijdag.
Check www.jolandamulder.com voor meer informatie.

02/01/2026

Jóuw Meesterwerk

²Het boek 'De Weter en de Wijze'
En
Het kaartendeck 'Archetypen van de therapeut'

Is opgebouwd in drie Windingen. Wendingen. Spiralen. (Ik heb nog niet precies het goede woord).

De Weters
De Diepduikers
De Makers

Alledrie de groepen vragen hun eigen (tijd en ruimte vragende) Stemwerk.

Hoe meer het allemaal samenvalt, hoe meer ik voel dat dit hele project, als vervolg op het Handboek Gewoon Lekker Galmen, voor mij een 'Meesterwerk' wordt;

Het is een bundeling van al wat ik leer en geleerd en ervaren heb, en blijft ook mijzelf, net als het handboek, inspireren.

Simpelweg omdat ik ook blijf hannesen, klungelen, vallen en weer opstaan. En middels het boek en deck weer contact krijg met Wijsheid.

Ik denk dat Harry Mulisch dat ook bedoelde toen hij over zijn 'Ontdekking van de hemel' schreef dat dat een meesterwerk was. En ik denk dat dat ook altijd verkeerd is geïnterpreteerd. 😁😁😁

Ga jij dit jaar ook aan de slag met jouw Meesterwerk?
Maar is het je nog onduidelijk en huiver je er werkelijk aan te beginnen? Wordt dan lid van de Werkplaats voor LevensKunst.

02/01/2026

Nu de vakantie bijna voorbij is en het werk zich weer aandient laat mijn droomwereld me zien waar ik mee worstel. Kijk naar eens mee, en laat jouw gedachten er eens over gaan. Deel je ze hieronder?

Ik droomde dat ik werkte met een gezin. We zaten op de grond, en tussen ons allen in, lag een kleed.

Wanneer er iemand aan het kleed zat, veranderde de vorm van het kleed. De jongen uit het gezin kon daar niet tegen, raakte ervan in paniek. Dat irriteerde de vader van het gezin. Hij stond op en wilde weg gaan.

Wat deed ik?

Ik legde de hoek van het kleed bij de jongen weer in min of meer dezelfde positie.

De jongen ontspande. Vader kwam terug.

(Ik zal mijn eígen boek 'De Weter en de Wijze' en kaartendeck 'Archetypen van de therapeut' ook zelf blijven gebruiken 😁)

01/01/2026

Nieuw verleden

Het taoïsme leert me 'mijn rug in de toekomst' te nestelen.

Dit is nogal wat!

Waar we meestal het verleden
achter ons,
hijgend in onze nek,
duwend, porrend, trekkend,
in onze rug
hebben,
en houden
- sta er werkelijk even bij stil hoe dat verleden zich bij jou telkens weer opdringt, en hoe je geneigd bent je er aan vast te klampen -

Draaien we dat om:

We zetten het verleden voor ons,
zodat we dat in de ogen kunnen kijken,
en we zetten de toekomst achter ons:

Schoon
Leeg
Tintelend fris
Vol mogelijlheden

En precies daar,
daar nestelen we ons in,
met een wakkere rug
waarin de energie vrij stroomt,
en ons de weg wijst:

Met mijn rug in de toekomst
laat ik mij voortstuwen

Wie weet precies in welke richting...
en hoe...???

Inspiratie
Wijst mij
Dagelijks
De weg

Zo kan ik nieuw 'verleden' creëren, waar ik met liefde, zachtheid, kriebeling, vervulling naar kan kijken.

I.p.v. met pijn,
Woede
Frustratie
Onmacht
Schuld..

Nieuw verleden.

Zullen we in 2026 met elkaar
prachtig, liefdevol, stromend, prikkelend, opbouwend,

nieuw verleden maken?

Nieuw verleden dat we, op de grens van 2026 naar 2027 met liefde, zachtheid, kriebeling, vervulling in de ogen kunnen kijken?

Ik oefen het de afgelopen jaren en ga er rustig en vol vertrouwen mee door!

30/12/2025

Kunst die de Kunst van het Leven tot vorm brengt.

Dat is de Werkplaats voor LevensKunst:

Een combinatie van

de liefde voor menselijke processen

en

de liefde voor creatie/expressie/vormgeving

die wat mij betreft - dat is mijn nieuwsgierigheid in ieder geval - om uitwisseling vraagt met anderen. Waardoor het aan diepte, waarheid en schoonheid kan winnen. En zichtbaar kan worden op het Podium voor LevensKunst.

In 2026 hoop ik dat die Nieuwsgierigheid tot Ervaren leidt. Met een mooie groep eveneens Nieuwsgierige Therapeuten en Kunstenaars die hun diepste roep van binnen naar buiten willen brengen.

In ieder geval krijgt de Werkplaats het komende jaar mijn volle aandacht.

Wat gaat jouw volle aandacht krijgen in het nieuwe jaar?

28/12/2025

De Balancerende Bruggenbouwer

Mijn kaartendeck (voor therapeuten/de therapeut in jou) bestaat uit drie 'windingen':

De Weters
De Diepduikers
De Makers

Samen spiralen zij de diepte en de hoogte in.

De Balancerende Bruggenbouwer hoort bij de Makers.

Waar zoekt zij de balans tussen, vraag je je misschien af.

Ja, de tekst zegt het al, tussen openen en bewaken. 😁
Beide zijn nodig in contact met jezelf en met de mensen om je heen. Je wilt niet doorslaan de ene kant op, niet de andere.

De Bruggenbouwer zoekt de balans tussen haar

creatieve impulsen - de kunstenaar in zichzelf,

en de bedding - de therapeut in zichzelf.

Leg maar eens je hand over het linkerdeel van het gezicht hieronder. Dan over het rechterdeel. Zo ontmoet je beide.

Deze Bruggenbouwer is voor mij een belangrijk Archetype. Soms sla ik door de ene kant op, soms de andere. Ik vind steeds makkelijker mijn midden en voel me daar heerlijk senang.

P.S.
Ook al ben je geen therapeut, ieder draagt wel een therapeut in zich, die uitnodigt tot zelfonderzoek, afstemming, compassie, regulatie, bedding, draagkracht.
Ook al ben je geen kunstenaar, ieder draagt wel een kunstenaar in zich, die uitnodigt tot experiment, vormgeving, op de kop zetten, draaien, wentelen en bewegen.

24/12/2025

Dat ritme
die trilling
in de onderbuik
simpelweg
door je stem
daar
te laten ontstaan
- ja, dat lees je goed -
is voor mij
de diepste
lichtste
eenvoudigste
weldadigste
poort
naar

'𝔸𝕝𝕝𝕖𝕤
𝕀𝕤
𝔾𝕠𝕖𝕕!

𝕀𝕜 𝕝𝕖𝕖𝕗!'

Is dit niet de
Diepste
Roep
van Binnen?

Adres

Kampen

Openingstijden

Dinsdag	09:00 - 17:00
	18:00 - 22:00
Woensdag	09:00 - 14:00
Donderdag	09:00 - 17:00

Website

http://jolandamulder.com/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Jolanda Mulder - De roep van binnen nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.