11/01/2026
Overleven of écht leven?
“Ik doe er alles aan om conflicten te vermijden.”
“Ik zet mezelf altijd op de tweede plek.”
“Als iemand onaardig doet, verstijf ik volledig.”
Herkenbaar? Dit zijn voorbeelden van overlevingsmechanismen. Ze zijn ooit ontstaan om ons te beschermen in gevaarlijke situaties. Bij écht gevaar zijn ze onmisbaar: vechten, vluchten, bevriezen of pleasen kunnen letterlijk je leven redden.
Maar… in onze maatschappij staan we vaak zó onder druk dat ons lichaam en brein continu denken dat er gevaar is. Vergaderingen, deadlines, sociale druk, overprikkeling van schermen ze triggeren dezelfde stressreacties. Je zenuwstelsel staat steeds in de stand overleven.
Gevolg: we raken sneller geïrriteerd, zoeken verdoving (eten, series, drank), vermijden verbinding of verliezen onszelf in het pleasen van anderen. We overleven massaal, maar leven nauwelijks nog.
De weg terug?
🔹 Minder prikkels toelaten (telefoon uit, bewuster eten, grenzen stellen).
🔹 Oude pijn en onverwerkte emoties helen, zodat je systeem niet telkens “gevaar” roept.
Want pas als je zenuwstelsel veiligheid voelt, kun je ontspannen, écht verbinden en leven vanuit kracht in plaats van overleven.
Voor zorgprofessionals is dit extra belangrijk: je werk vraagt veel energie en draagkracht. Goed voor jezelf zorgen betekent niet alleen minder stress, maar ook meer balans en verbinding—met jezelf én met de mensen voor wie je zorgt.
Astrid - Verfrissor
https://wa.me/31616757740
https://lnkd.in/eyd2wVQp
Zelfzorgexpert voor de zorgprofessional
