21/04/2026
Soms kijk je een stal in… en dan kijkt de stal terug.
Op de foto zie je het precies: van die vriendelijke paardenhoofden die allemaal tegelijk naar je toe komen. Nieuwsgierig. Open.
Vandaag waren we op bezoek bij een stoeterij met Spaanse PRE’s (Pura Raza Española).
We kregen een rondleiding en ik voelde meteen: wat een rust hier. Alles schoon, alles klopt.
We bezochten de merries met de veulens — buiten, met een grote loopstalp van het schitterende Yeguada. Met een vergezicht waar je stil van wordt.
En daarna de hengsten… die ons één voor één nieuwsgierig kwamen begroeten. Zó vriendelijk en rustig.
Toen was het mijn b***t.
De eerste hengst werd gepoetst en ik heb hem functioneel geanalyseerd.
De ruiter en eigenaar vertelden waar ze tegenaan liepen en waren opvallend leergierig — echt van die mensen die willen begrijpen wat er geb***t in het lijf, en wat je dan anders kunt doen.
De ruiter stelde het paard ook zó respectvol en vriendelijk voor. Dat zijn we niet gewend in Spanje maar maakt alles meteen anders.
Ik ben met hem aan de slag gegaan met uitleg onderweg.
Je zag dat zij het oppikten, dóórvroegen, verbanden legden… en dat het paard ondertussen ook meebewoog in het proces.
Mooi om te zien hoe snel er verandering kan ontstaan als de communicatie helder wordt.
Daarna heb ik de hengst ook gemasseerd, met uitleg over het hoe en waarom: wat wenselijk is, wat niet — en vooral: wat je handen eigenlijk “vragen” aan het lichaam.
En zo zijn er nog vier hengsten en één merrie langsgekomen.
Ik was heerlijk in mijn element om mijn passie te delen. ✨
De lunch was spectaculair — verzorgd door de Senegalese vrouw van de ruiter (zó’n liefde in eten 🤍).
Maar van uitbuiken kwam weinig… want daarna hebben Lonneke, Anita en ik nog drie hengsten gemasseerd. Maartje, Monique en Pauline waren de handlers.
Wat ons het meest verraste?
De karakters van de paarden: open, nieuwsgierig en playful.
Zij en wij hebben genoten.
