30/11/2025
Afgelopen week volgde ik de derde verdiepingsmodule van Thomas Harms: Geboorte en hechting, integratieve lichaamsgerichte traumatherapie met baby’s.
Vier dagen lang doken we in de impact van overweldigende ervaringen tijdens zwangerschap, geboorte en de vroege kindertijd op het hechtings- en regulatievermogen van baby’s.
Via de subtiele taal van hun lijf kregen we toegang tot hun pre- en perinatale geschiedenis. Het blijft me verwonderen hoeveel een baby al laat zien als je maar leert kijken.
Thomas vatte het voor mij in één zin samen: “Je hebt meer kennis nodig om minder te doen.” Precies die zin blijft mij bij.
Hoe ik nog verder wil groeien in mijn therapeutische houding, om steeds fijner af te stemmen op de ouder én de baby. Hoe essentieel zelfverbinding is bij de ouder, maar net zo goed bij mij als therapeut. Dit is het cement waarmee we samen bouwen aan regulatie, verwerking, verbinding en groei.
- En dan het contrast met gisteren. -
Ik bezocht als ouder de medische faculteit, waar onze dochter studeert. Uit nieuwsgierigheid schoof ik aan bij een workshop verloskunde.
Een workshop waarin het woord verdragen voor mij misschien wel het meest passende was.
Waar de vrouw én de baby (in pop-vorm) benaderd werden als objecten.
Een vinger in het mondje bij een stuitligging “voor wat extra grip.”
“Ze kunnen wel wat hebben, die kleintjes.”
Een team dat overlegt hoe vaak ze de vacuüm zullen proberen.
En mama en de baby …?
Wanneer worden zij meegenomen in dit verhaal?
Geraakt door het presenteren van de verloskunde als loutere techniek, alsof geboorte alleen iets is wat je dóet, in plaats van een proces waarin je samen aanwezig bent, samenwerkt, beleeft en ervaart.
Wat ik vooral voel: de medische en psychologische werelden bewegen langzaam naar elkaar toe (dat weet ik uit mijn werk van de afgelopen jaren), maar er ligt nog altijd een lange weg tussen weten en werkelijk bezielen.
Tussen techniek en verbinding.
Tussen “doen” en “aanwezig zijn”.
Wat een contrast in één week.
En wat een bevestiging van het pad dat ik mag blijven volgen.
Kasteelhoeve Wange bedankt voor de top verzorging van deze dagen!
