29/01/2026
Het Keltische Imbolc wordt op 1 en 2 februari gevierd ter ere van de bevruchting van de aarde. Met haar leven gevende, witte staf tikt Brighid op de aardbodem om het zaad wakker te maken, zodat het kan ontkiemen. De eerste tekenen van de lente dienen zich daarna aan. De sneeuwklokjes steken hun kopjes boven de grond en de ooien geven melk. Er wordt gezegd dat het de tijd is dat Brighid haar groene mantel aantrekt, als metafoor voor het ontluikende groen in de natuur.
Het woord Imbolc (uitspraak immolc) betekent letterlijk in of om de buik, maar kan ook met melken worden vertaald, of afkomstig zijn van de oud Indo-Europese woordstam Hmelg dat zuivering betekent. Het feest werd ook wel Oimelc (schapenmelk) genoemd, omdat in deze tijd van het jaar de eerste schapen worden gemolken.
Imbolc is een zaai- en reinigingsfeest, dat gepaard ging met rituelen rond het reinigen, ploegen en zaaien van de akkers, die symbool staan voor de buik van de godin. Er werd ook een beeld van de godin rond de akkers gedragen.
In onze streken werd het Ploeg- en Zaaifeest genoemd. De christelijke variant Maria Lichtmis is ook een feest van zuivering. Februari was vroeger de maand waarin grote schoonmaak werd houden, de Latijnse naam februa betekent eveneens zuivering.
Tekst Ineke Bergman
Artist afbeelding Brighid; Sue Ellen Parkinson
