Wat zijn de openingstijden?

Maandag 10:00 - 17:00 Dinsdag 10:00 - 17:00 Donderdag 10:00 - 17:00

http://www.2beloved.nl/, https://2beloved.nl/belangrijke-informatie/tarieven/, https://2beloved.nl/aanbod/

2BeLoved, morlodestraat 28, Krabbendijke (2026)

10/01/2026

“Tot je tijd gekomen was…”

Wat had ik graag de tijd samen met jou nog veel langer willen maken…

We wilden zo graag samen oud worden… samen, zoals we vaak grappend zeiden, achter de rollator lopen…🥹

Mijn verlangen naar jou is zo ontzettend groot dat het pijn doet… Echt pijn…

Wat zou ik graag even je armen om mij heen voelen, een kus krijgen, je stem horen, even met je willen sparren over alles wat me bezig houdt… alles waar ik zo ontzettend moe van ben…

Het ‘nooit meer’… is eigenlijk ondragelijk…

Afgelopen week las ik appjes terug waarin je schreef hoe mooi het is als God onze toevlucht en sterkte is… (ps.46) Dat Hij dat blijft, ook als je moe of ziek bent… Je maakte je geen zorgen…

Je schreef dat je graag met Hem wilde zijn… maar vervolgens ook dat je nog wel graag een poosje hier wilde blijven…

Niet wetende dat je al zo snel na deze berichtjes echt bij Hem zou zijn…

Jouw verlangen naar God is nu mijn houvast. Het was onze hoop en houvast op een toekomst samen… We deelden dit verlangen. Het bracht onze zielen samen…

Deze toekomst samen is niet meer hier op aarde en dat doet verschrikkelijk veel pijn💔…

Maar op Gods tijd zullen we een eeuwige toekomst samen hebben! Een volmaakte toekomst… Dat maakt mijn verdriet en het missen niet minder, maar geeft wel kracht om vol te kunnen houden door de intense pijn heen…

‘Bij God vinden wij bescherming, Hij is onze kracht. In de moeilijkste omstandigheden bleek steeds weer dat Hij ons te hulp komt.’ (Psalm 46‬:‭2‬ ‭HTB‬‬)

In gedachten bij jou die de intense pijn van missen kent… warme omhelzing voor jou!🫂

Liefs Eline🤍

08/01/2026

“Je lichaam huilt mee”

Rouwen is ontzettend pijnlijk. Het voelt verscheurend💔letterlijk en figuurlijk…

Soms kan ik alleen maar huilen, omdat het missen zo intens is en het verdriet haast te zwaar om te dragen… Dan heb ik overal pijn. Ook letterlijk... Ik ervaar continue fysieke pijn rondom mijn hart, heb steeds last van hartkloppingen en ademhalen gaat soms moeizaam en doet pijn. Mijn hormonen en spijsvertering functioneren niet hoe het zou horen te zijn…

Rouwen is niet alleen mentaal of emotioneel. Je lichaam rouwt net zo hard mee! Je lichaam, ziel en geest zijn nauw met elkaar verbonden. Alles werkt samen…

Wist je dat, wanneer je je grote liefde verliest, je de dag na het overlijden 21x zoveel kans hebt op een hartaanval dan op elk ander moment van je leven?

➡️Hoe werkt het brein en lichaam eigenlijk samen?

Alles wat we meemaken komt via ons brein binnen. Als iemand je aanraakt krijgt je brein een signaal en voel je dit lichamelijk...

Als een emotionele ervaring via je brein binnenkomt, ervaar je dit net zo goed lichamelijk…

Rouw zorgt voor een enorme stressreactie in het brein en stuurt direct een signaal af via het autonome zenuwstelsel naar het lichaam.

Bij hevige stress raakt je systeem volledig van slag. Alles wat normaal gesproken automatisch functioneert (spijsvertering, hormoonstelsel, ademhaling, hartslag) raakt hierdoor ontregeld.

Je spijsvertering werkt trager, waardoor je het gevoel kunt hebben dat er een knoop in je maag zit. Zo ervaar je letterlijk druk door de stress die het verdriet met zich meebrengt.

Bij verlies maakt je lichaam continue stresshormonen aan. Hierdoor raak je uitgeput, kun je hoofdpijn of hartkloppingen hebben. Je immuunsysteem werkt minder goed, waardoor je sneller ziek wordt, last kunt hebben van ontstekingen, buikpijn, haaruitval en eczeem.

Je kunt last hebt van pijnklachten in je spieren of het gevoel hebt dat je lichaam continue onder spanning staat. Door stress spannen je spieren zich aan en bij langdurige stress kunnen ze niet meer ontspannen.

Ervaar jij ook lichamelijke klachten bij rouw? Dat is dus niet gek! Het zijn signalen zijn van een rouwend lichaam…

Liefs Eline🤍

01/01/2026

Lieve jij,

Ik wens je een liefdevol, gezond en gezegend nieuwjaar!

Dank dát je er was en voor wíe je was in 2025… Voor al je lieve steun, troostwoorden, gebeden en warme meeleven na het overlijden van mijn allerliefste Chris. Voor je vertrouwen en je delen…

Dank dat je er bent ook in 2026… Dat je met me mee wil gaan dit nieuwe jaar in… Dat betekent veel voor mij…

We weten niet wat dit jaar ons gaat brengen… Eén ding weet ik wel en dat is dat we er niet alleen doorheen hoeven gaan…

Al kan het haast té zwaar en té verdrietig voelen…

God is erbij wat er ook gebeuren zal. Hij droeg mij tot hier en zal dit ook het komende jaar doen…

“Heer, U bent de rots onder mijn voeten, de burcht waar ik veilig ben, mijn Bevrijder. U bent mijn God, de rots waarop ik kan vertrouwen, het schild dat mij beschermt, mijn Redder, mijn sterke toren waarin ik veilig ben.” (Psalm 18‬:‭3‬ ‭BB‬‬)

L♥️ve you!

Liefs Eline🤍

31/12/2025

‘2025’

Mijn terugblik op 2025 zou ik zo graag anders invullen… Ik herinner me onze omhelzing nog om 00:00 uur…

Vol verwachting keken we het jaar 2025 in. We keken uit naar hoe ons werk zich verder zou ontwikkelen. Jij met prachtige projecten rondom veiligheid en bouw en ik met een volle praktijk inclusief een lange wachtlijst.

We keken uit naar wat God ons zou brengen dit jaar…

Dat het zou gaan, zoals het ging had niemand verwacht…

Niet wetende dat we onze laatste momenten samen hadden…

We bespraken altijd alles. Het leven, maar ook de dood… Over hoe het in de hemel zou zijn; Chris ging altijd stralen en hoopte er als eerste te zijn…

En toen kwam 6 augustus… zo plotseling, zo onverwachts🥹Hij ís er nu, als eerste…

Dat de dood daadwerkelijk zou komen en juist mijn grote liefde wegnam, dat had ik toen niet kunnen geloven… dat willen we toch ook niet geloven? Dat het ons, mij zou raken voelt nog steeds zo ongelofelijk… onbegrijpelijk ook.

Dat het zoveel pijn zou doen om Chris te moeten missen en alleen met de kids achter te blijven… het is maar goed dat ik dit niet van te voren wist💔Mensen kunnen zeggen hoe het kán zijn, maar je wéét het pas als je er doorheen moet. Ik gun het niemand…

Ik zou graag een mooi verhaal willen schrijven. Onze successen willen delen, maar mijn hoofd en hart voelen leeg. Chris is weg… zijn bedrijf ook… alsof het nooit bestaan heeft…

Ik moest mijn cliënten, met pijn in mijn hart, mailen. Moeilijk ook voor hen. Mijn praktijk is voor onbepaalde tijd gesloten… Misschien kan ik ooit de moed vinden om weer aan de slag te gaan. Mijn werk als zelfstandig traumatherapeut is intens… Voor nu voelt het onmogelijk. Pijn van anderen kan ik nu niet helpen dragen, omdat mijn eigen pijn zo groot is. Ik zou mensen tekort doen en ook mijzelf.

En… mijn back-up is weg… Chris die er altijd was, meeleefde en luisterde naar mijn verhalen… om samen te bidden voor elke cliënt…

“Liefste, het voelt alsof ik je achterlaat… jij blijft in 2025, terwijl ik verder moet in 2026… ik wil bij je blijven…

Het voelt alsof de afstand tussen ons nog groter wordt, terwijl ik weet dat elke dag een stapje dichter bij jou is…”

‘Voor eeuwig in liefde verbonden’

Liefs Eline🤍

29/12/2025

‘Voorbij kerst’

Ik heb het overleefd, wij met elkaar… kerst-mis.

Hoe was het? Ik kan het niet in één woord samenvatten. Zoveel wisselende gedachten en gevoelens. En steeds als ik dacht dat het wel ging, begon ik weer…💦

En het ging… Ik ervoer vooral richting de kerstdagen wat afstand van mijn emoties… dat is oké. Het beschermde me en hield het diepe voelen een beetje op afstand, maar als het er is… wat verlang ik dan nog meer naar Chris… naar zijn armen…

Het kerstontbijt in de kerk sloeg ik over… de gezelligheid samen, alle gezinnen bij elkaar… Het doet zoveel pijn om er alleen tussen te zitten… om onze kids zonder papa te zien…

De kerstdienst was pijnlijk en confronterend, maar goed om er even te zijn… Het voelde van binnen zó alleen, maar er was ook bemoediging door gesproken woorden en liedteksten. Door lieve mensen. Even een hand op mijn schouder, een arm om me heen… Steun die ik zo nodig heb…

Ik zag Chris voor me bij alles wat langskwam… In de muziek… Ik dacht aan vorig jaar. Chris achter de piano, Chris die mensen begeleidde met instrumenten of zingen… Chris die straalde, genoot van de muziek en van wat voorgedragen werd. Chris die oog en oor had voor anderen en tussendoor mij een knipoog en kushandje gaf vanachter de piano. We gingen samen naar het ontbijt en genoten samen na van de dienst. En nu… kwamen we alleen thuis, de 2 jongste meiden en ik…

Het missen is er elk moment, bij elke stap die ik zet. Tegelijkertijd was het goed om er even uit te zijn bij lieve vrienden… om 2e kerst met ons gezin te zijn… met elkaar, maar zo incompleet…

Of we thuis verdrietig zijn of ergens anders, de pijn is en blijft er waar we ook zijn. Het zit in me, in elke vezel van mijn hart en lijf…

Elke gemaakte foto doet pijn. Hoe leuk ze ook zijn, Chris staat er niet meer op… Het maakt de realiteit zo zichtbaar… Alle nieuwe herinneringen zullen voor altijd zonder hem zijn. Zijn lege plaats zo zichtbaar, juist waar hij bij zou moeten zijn…

Ik voel me alleen en half💔zonder hem… Het doet zoveel pijn en ik wil niet dat het zo is, zo blijft… Het voelt nog steeds vaak zo onwerkelijk. Maar dit ís het… en blijft het…

“Till we meet…”

Liefs Eline🤍

25/12/2025

‘Gevoelens rondom kerst’

Dit jaar heeft kerst zo’n andere lading voor ons, voor mij… de lege plaats van Chris doet zoveel pijn💔We hadden het zo goed samen… Het is zo stil. Steeds komen er tranen, ‘uit het niets.’ Tijdens het praten, eten, wandelen… De herinneringen aan hem zijn zo mooi en tegelijkertijd zo pijnlijk. Zeker nu. Tegelijkertijd ben ik dankbaar…

♡ Dankbaar voor de innige, onvoorwaardelijke liefde die ik 27 jaar met Chris mocht delen…

♡ Dankbaar voor mijn herstel na langdurig ggz-patiënt te zijn geweest. Ik kan en mag moeder zijn in mijn gezin!

♡ Dankbaar voor mijn kinderen… en dat wat ikzelf vroeger als kind vaak miste er nu wel is. Voor onvoorwaardelijke liefde, verbondenheid…

♡ Dankbaar voor mijn ‘churchfamily’ mijn ‘broers en zussen,’ vrienden en familie🥰

♡ Dankbaar naar God dat Hij er is en mij steeds weer ‘opricht,’ kracht geeft, bemoedigt en ik mijn houvast kan vinden in Zijn woord en beloftes.

♡ Dankbaar voor de Hoop die ik ook nu weer vind in de boodschap van kerst, ondanks allerlei gevoelens, gedachten en alle wisselende emoties🥹die ik voel. Hij is erbij, altijd!

✨Voor veel mensen is kerst een moeilijke periode naast wat er ook vaak wél is. Misschien ervaar jij ook dubbele gevoelens. Wisselen emoties en gedachten elkaar af. Dat is oké!

✨Je hoeft deze gevoelens, emoties en gedachten niet te onderdrukken. Laat ze er maar zijn én kijk tegelijkertijd wat je kunt doen om de dagen zo goed mogelijk door te komen. Op jouw manier…

✨Ik hoop dat ook jij je vast kunt houden aan dingen die er nog wél zijn, misschien niet direct of steeds… gun jezelf ruimte…

✨Een gebaar, woord, blik, groet, uitnodiging, mooie herinnering, jouw geloof, iets wat je laat glimlachen, een dier, een persoon enz.

✨Misschien heeft iemand je uitgenodigd en heb je deze uitnodiging afgeslagen. Spijt? Vraag of je alsnog kunt komen😉of nodig iemand die moeilijk iets voor zichzelf vraagt alsnog uit.

Lieve jij❤️waar je ook doorheen gaat, hoe je je ook voelt, als je mensen mist; ik hoop dat je je vast kunt houden aan lichtpuntjes, aan Hoop. In het bijzonder vandaag en morgen…

Houd moed!

Liefs Eline🤍

24/12/2025

“kerst-tijd”

Lieve jij!❤️Ik wil je hele goede, liefdevolle kerstdagen wensen! Ik hoop met mensen die je lief en dierbaar zijn!

Tegelijkertijd denk en voel ik mee met de mensen die zich juist in deze tijd zo extra eenzaam kunnen voelen. Met mensen die pijn ervaren van gemis dat vaak zo extra zichtbaar en voelbaar is…

Bij eenzaamheid denken we snel aan alleen zijn. Aan mensen die geen familie hebben, iemand zijn verloren, ouderen die alleen zijn achter gebleven. Maar eenzaamheid kun je ook ervaren met veel mensen om je heen.

✨ Omdat je je onbegrepen voelt in waar jij doorheen gaat. Je krijgt allerlei goedbedoelde en lieve adviezen, maar je kunt er niets mee.

✨Omdat je je niet gezien en gehoord voelt. Je problemen duren al zo lang en mensen lijken je ‘vergeten’ te zijn.

✨Omdat je worstelt met problemen waar anderen niet van weten. Je draagt het alleen. Je wil anderen niet belasten of je schaamt je ervoor.

✨Omdat je niet kunt zijn waar je het liefste wil zijn of omdat je niet kunt doen wat je het liefste zou willen doen; vanwege opname, ziekte of andere problemen.

Hierdoor kun je, ondanks lieve mensen om je heen, toch het gevoel hebben alleen te staan. Wat kun je je dan juist in deze dagen rond kerst en oud-en nieuw nog eenzamer voelen.

Wees je bewust:

➡️Dat anderen die niet meemaken wat jij meemaakt, jou nooit helemaal kunnen begrijpen.

➡️Dat als je niet vertelt wat in jou omgaat en waar je mee worstelt anderen dit niet vanzelf kunnen weten.

➡️Sluit jezelf niet af of op!

Je mag er zijn, lieve jij! Ook jij mag aandacht voor jezelf vragen. Ik moedig je aan eerlijk te zijn naar anderen ook al kan dit spannend zijn. Uitspreken en delen kan je minder eenzaam laten voelen. Geef aan wat je nodig hebt. Dat bijv. samen zitten of een luisterend oor voldoende is.

✨Ik wens jou liefdevolle armen
die jou dragen. Rust en Vrede en veel Licht. Ik wens je een hart vol warmte
dat jouw eenzaamheid verlicht

Laten we een beetje extra voor elkaar zorgen🙏🏻 Stuur iemand even een berichtje of misschien kun je wel iemand opzoeken of uitnodigen waarvan je weet dat diegene het moeilijk heeft.

‘Er zijn is genoeg!’

Liefs Eline🤍

23/12/2025

✨December✨

Dé maand van bij elkaar zijn, familie, vrienden, gezelligheid en licht in het donker brengen door middel van kaarsen en lichtjes🎄

Hoe anders kan het in jouw leven zijn. Problemen met gezondheid, breuken in familierelaties, vormen van verlies of gemis van dierbaren kan een groot stempel zetten, vooral in deze tijd van het jaar. Herinneringen komen extra boven en lege plaatsen zijn juist nu, met speciale dagen, zo extra voelbaar en zichtbaar.

Elk jaar ervoer ik een zwaarte in december. Gelinkt aan mijn verleden en alle eerder geleden verliezen. Daar hadden we een weg in gevonden. En nu… valt het me zo extra zwaar… De eerste kerst zonder mijn grote liefde💔

Misschien herken je het zware gevoel en voel jij je ook meer naar binnen gekeerd, eenzaam en somber. Hoe kom je dan toch deze tijd door?

Voor mij persoonlijk is tijd nemen om bewust te voelen én doen wat ik nodig heb belangrijk. Zo kan ik vanuit rust en verbinding met God en mezelf staande blijven en keuzes maken.

Kun jij vanuit rust en verbinding met jezelf (en God) naar de wereld om je heen kijken? Hoe vaak blijf je door rennen, omdat je vindt zoveel te móeten? Hoe vaak sta je bewust stil bij wat jij eigenlijk nodig hebt? We voelen vaak zoveel verplichtingen…

Tips:

✨Probeer je dag-en nachtritme vast te houden (ben ik slecht in🫣)

✨Wees je bewust van je ademhaling; adem naar je buik en maak je uitademing regelmatig langer (bij stress is er sprake van een korte, hoge, vaak wat ‘gespannen’ ademhaling).

✨Zucht regelmatig even lekker en roep eens:“Héee, héee!”(al eens gemerkt hoe helpend dit is om spanning los te laten?😉)

✨Pak voldoende rust, wandel om je hoofd leeg te maken, kijk bewust om je heen, snuif frisse lucht…

✨Probeer je te richten op zegeningen die er ook zijn. Lichtpuntjes…

✨En ook… verdriet mogen hebben; dit voelen en uiten… dat bleh gevoel mogen hebben!

Ik gun je dat je je vast kunt houden aan lichtpuntjes in jouw leven. Ondanks de zwaarte die je kunt voelen. Het gemis dat er kan zijn…

Hoe donker het ook is, er is altijd Licht! Voor mij is God het belangrijkste Lichtpunt in mijn leven. Mijn Houvast om staande te kunnen blijven.

Liefs Eline🤍

21/12/2025

“Kortste dag, langste nacht”

Toen we 21 juni 2001 trouwden werden er grapjes gemaakt over onze trouwdatum. De eerste zomerdag. “Langste dag, kortste nacht…”🤨

Dat we samen zo gelukkig waren ging niet vanzelf. Ons huwelijk is door zware stormen gegaan. Het was steeds weer bewust kiezen voor elkaar, juist in de moeilijkste tijden.

Dit begon al tijdens onze verkeringstijd toen ik niet gewenst bleek als vriendin. Chris koos voor onze relatie❤️Hij wist dat we bij elkaar hoorden.

En toen haalde tijdens ons huwelijk mijn heftige verleden me in…

Waarbij ik een lange tijd opgenomen werd, niet meer wist wie ik was en wat ik deed en Chris er alleen voor stond...

Waarbij het zo slecht ging dat het niet de vraag was óf ik zou overlijden, maar wanneer…

Waarin Chris’ geduld en onvoorwaardelijke liefde mij heeft laten inzien dat ik waardevol en geliefd ben. Hij weerspiegelde Gods onvoorwaardelijke liefde…

Zijn geloof en vertrouwen dat het goed zou komen bleef… Hij geloofde in mij, bleef me steunen... En God greep in🙏🏻Door Zijn liefde is heling gekomen en kon ik mét mijn verleden leren leven. Kon ik gaan studeren en uiteindelijk zelf therapeut worden. En Chris was mijn grootste supporter!

Ook Chris had zijn verleden waarin sprake was van levend verlies. Waarbij hij en wij samen rouwden om dat wat hij gemist had…

Juist onze levenservaringen vormden ons. Onze persoonlijke groei en ontwikkeling, door bewustwording van oude pijn en patronen, de herkenning en erkenning daarvan, ook naar elkaar toe, zorgden ervoor dat we sterker in verbinding kwamen dan ooit. We hadden volledige veiligheid gevonden bij God, onszelf en elkaar.

De liefde was en bleef vanaf het eerste moment, maar de laatste jaren voelden als een extra gift. Het was ‘perfect,’ ondanks onze imperfectie. We genoten intens van elke dag… tot 6 augustus kwam💔

We zouden vandaag 24,5 jaar getrouwd zijn. Nog een half jaar tot ons 25 jarig jubileum… 21 December… de eerste winterdag. “De kortste dag en langste nacht…”

Het lijkt nu soms eindeloos nacht… Het donker, de stilte… Ik mis je zo!

Ik kijk uit naar díe dag, waarin het eindeloos licht zal zijn in Zijn licht en liefde!

Liefs Eline🤍

2BeLoved

10/01/2026

08/01/2026

01/01/2026

31/12/2025

29/12/2025

25/12/2025

24/12/2025

23/12/2025

21/12/2025

Adres

Openingstijden

Telefoon

Website

Meldingen

Contact De Praktijk

Snelkoppelingen

Delen

Type

Maandag	10:00 - 17:00
Dinsdag	10:00 - 17:00
Donderdag	10:00 - 17:00