𝙵𝚎𝚗𝚍𝚎𝚛 𝚞𝚒𝚝𝚟𝚊𝚊𝚛𝚝 & 𝙰𝚏𝚜𝚌𝚑𝚎𝚒𝚍𝚜𝚑𝚞𝚒𝚜

23/03/2026

Meer dan collega’s ❤️

De samenwerking tussen Sabina en mij is in de loop der jaren uitgegroeid tot een bijzondere, hechte band. Hoewel we inmiddels samen met een groter team werken, blijft de basis tussen ons onveranderd sterk. We weten precies wat we aan elkaar hebben en vertrouwen blind op elkaar.

In ons werk, waar gevoel en aandacht zo belangrijk zijn, begrijpen we elkaar altijd zonder woorden. Een blik is genoeg om te weten wat de ander nodig heeft of waar je kunt ondersteunen. Dat maakt onze samenwerking krachtig en vanzelfsprekend.

Wat het extra mooi maakt, is dat onze verbinding verder gaat dan werk alleen. Ook privé hebben we een warme vriendschap opgebouwd en kunnen onze mannen het goed met elkaar vinden.

Samen staan we, in vertrouwen en in verbinding. Altijd, voor de ander en voor elkaar.

19/02/2026

Ontroerend mooi van Judith Nieken🤍

06/02/2026

Ergens deze week😊

27/01/2026

Kijk eens naar de prachtige uitvaartkisten van de Kistemakker, prachtig vakmanschap uit Friesland.

09/01/2026

Gister kreeg ik een vraag die me raakte.
Of ik een boek wist voor een kind dat te maken heeft met verlies.

En toen dacht ik aan hoe rouw voor kinderen vaak werkt.
Niet in één rechte lijn maar in stukjes, in momenten.

Kinderen kunnen intens verdrietig zijn en even later weer spelen of lachen. Dat betekent niet dat het hen minder raakt. Het betekent dat hun systeem het verdriet doseert. Dat is precies hoe het mag zijn.

Als ouder wil je je kind beschermen. Uitleggen. Het liefst het scherpe randje eraf halen, vanuit liefde.
Maar wat kinderen vaak nodig hebben, is ruimte. Om vragen te stellen. Om boos te zijn. Om stil te zijn. Om verdriet te hebben op hún manier en op hún moment.

Wat vaak helpt is heel eerlijk zijn in woorden die passen bij hun leeftijd
Luisteren zonder meteen te willen oplossen.

Daarom hebben wij een troostkoffer.
Met boeken voor kinderen van verschillende leeftijden. Boeken die je kunt lenen.
Om samen te lezen. Samen stil te zijn. Of juist samen in gesprek te komen, wanneer woorden vinden lastig is.

Een boek is geen oplossing maar kan wel een brug zijn🤍

07/01/2026

Wat een bijzonder cadeau om zo te mogen ontvangen 🤍
Deze foto kreeg ik van lieve collega Mirjam Lootsma, gemaakt op Begraafplaats Vitushof, bij ons prachtige Afscheidshuis.

De open poorten, de stilte, de sneeuw die alles zachter maakt. Alsof de wereld even fluistert in plaats van spreekt. Een plek waar zoveel verhalen samenkomen, waar afscheid en liefde hand in hand gaan, en waar zelfs in de kou warmte voelbaar is.

Dankjewel Mirjam, voor het zien, het vastleggen en het delen 🤍🌨️

24/12/2025

10: Wat een mooie waardering 🤍

Met dankbaarheid en een klein beetje trots delen we dit moment:
een uitvaartscore van 10 voor 2025.

Deze score is niet zomaar een cijfer. Het is opgebouwd uit echte ervaringen, uit verhalen van families die wij mochten begeleiden in een kwetsbare periode.

We blijven doen wat we doen:
met alle aandacht, rust en oprechte betrokkenheid.

Dank aan iedereen die de tijd nam om jullie ervaring te delen.
Jullie woorden betekenen meer voor ons dan je misschien denkt.

🤍
Team Fender Uitvaart

24/12/2025

Gezien worden, gedragen worden, ook als je dat op het moment zelf nog niet kunt voelen.

Wij delen dit omdat we zo geloven in de kracht van beelden. In kleine gebaren die later zoveel betekenis krijgen. In troost die blijft, ook als de dag voorbij is.

Dank je wel Gerda, voor jouw blik, jouw zachtheid en het delen van je persoonlijke verhaal 🤍

Gisteren stond ik bij het raam. Buiten was het grijs en koud. En daar werd ik echt niet vrolijk van.

Ik dacht toen aan mijn vader. Aan de dag dat we afscheid namen. Toen was het juist een hele warme dag. Ik was zeventien en voelde me zo alleen tussen al die mensen. Niemand die zijn arm om me heen sloeg. Niemand die echt naar me keek. Achteraf was dit wel zo, maar ik had het gewoon niet opgemerkt.

Jaren later, toen ik zelf uitvaartfotograaf werd, begreep ik pas waarom ik dit werk doe. Op de foto's die ik maak, zie je het. Die hand op de schouder. Die blik van iemand die er gewoon is. Die stille troost die je op het moment zelf niet altijd voelt, maar die er wel was.

En dat maakt het verschil. Want als je later naar foto's kunt kijken waarop die troost nog steeds zichtbaar is, voel je dit wel. Die warmte. Die verbondenheid. Je ziet dat je niet alleen was. Dat er mensen waren die om je gaven.

Troost kun je niet vasthouden. Maar je kunt er wel naar kijken. En dat helpt. Juist op die dagen dat het grijs is, binnen en buiten.

Het geeft je kracht om verder te gaan. Om te onthouden dat er licht was, ook in het donker.

Herken je dit? Dat foto's je helpen om troost opnieuw te voelen?

04/09/2025

🤍

17/06/2025

🌱 Jong, nieuwsgierig en vol toekomst, wat een mooie middag bij Firda!

Vandaag mocht ik voor de tweede keer een gastles geven bij Firda, aan studenten die de opleiding tot doktersassistent volgen. Wat was het fijn om bij deze jonge mensen in de klas te zijn.

Ik blijf het bijzonder vinden hoe open en oprecht geïnteresseerd ze zijn. Ze luisteren aandachtig, stellen rake vragen en durven thema’s te benoemen waar veel volwassenen soms liever omheen praten.
Vragen als: “Wat is eigenlijk een niet-natuurlijk overlijden?” en “Hoe reageren mensen na het verlies van een dierbare?”
Dat soort vragen raken precies de kern van mijn werk en maken deze ontmoetingen zo waardevol.

Ik zie in deze groep de zorgverleners van de toekomst. Jong, fris, nieuwsgierig, en met het hart op de juiste plek. Het geeft me vertrouwen dat zij straks het verschil gaan maken in de levens van mensen die zorg of steun nodig hebben.

Dankjewel Firda, en vooral: dankjewel aan alle studenten. Jullie inspireren mij net zo goed als ik hopelijk jullie. 💛

27/05/2025

💛💙 𝙴𝚎𝚗 𝚕𝚊𝚊𝚝𝚜𝚝𝚎 𝚎𝚎𝚛 𝚊𝚊𝚗 𝚎𝚎𝚗 𝚎𝚌𝚑𝚝𝚎 𝙲𝚊𝚖𝚋𝚞𝚞𝚛 𝚜𝚞𝚙𝚙𝚘𝚛𝚝𝚎𝚛 💙💛

Bij crematorium Dela Middelzee is nu een heel bijzondere asbus te vinden met het logo van SC Cambuur erop. Voor mensen die hun hart hebben verloren aan de club en dat tot het allerlaatste moment willen laten zien.

Voor veel supporters is Cambuur niet zomaar een voetbalclub. Het is gevoel. Een stukje identiteit. Samen naar het stadion, meejuichen in goede en slechte tijden. En voor sommigen is dat clubliefde voor het leven en daarna.

Met deze asbus is er nu een mooie manier om ook bij het afscheid die liefde te laten spreken. Een klein gebaar, maar groots in betekenis. Omdat echte supporters voor altijd Cambuur in hun hart dragen. 💛💙