28/01/2026
Sommige trajecten raken je als team dieper dan andere. Dit is het verhaal van twee zussen, en van een jarenlang fertiliteittraject.
De oudste zus probeert al meer dan zes jaar zwanger te worden. In die tijd heeft ze vrijwel alles doorlopen wat een fertiliteitstraject kan omvatten: IUI- en IVF-behandelingen in Nederland en België, telkens weer nieuwe hoop, maar ook meerdere miskramen die voor een rollercoaster aan emoties hebben gezorgd.
Gaandeweg werd steeds duidelijker dat haar eicelvoorraad afnam en dat de kansen op een zwangerschap met haar eigen eicellen steeds kleiner werden. Een moeilijke realiteit, die gepaard ging met rouw om wat misschien niet vanzelfsprekend zou komen.
Haar jongere zus, moeder van drie kinderen, deed een paar jaar geleden een bijzonder aanbod: zij wilde haar eicellen wel doneren om haar zus te helpen om haar kinderwens uit te laten komen.
Destijds was de oudste zus daar emotioneel nog niet aan toe. Het afscheid nemen van haar eigen kinderwens en de mogelijkheid om niet zwanger te worden met haar eigen eicellen, was toen nog te vroeg.
Toen duidelijk werd dat haar eigen kansen vrijwel verdwenen waren, besloot ze het aanbod van haar zus alsnog te accepteren. Ze had de tijd genomen om afscheid te nemen van het ideale plaatje, om los te laten en om opnieuw naar de toekomst te durven kijken.
Het traject dat volgde was intens, niet alleen medisch maar ook emotioneel. Twee zussen die samen een kwetsbare en moedige stap zetten, waarbij vertrouwen, verbondenheid en liefde centraal stonden.
Vandaag kregen we het bericht dat de zwangerschapstest positief is.
Een moment van stilte volgt in de spreekkamer. Terugdenken aan alles wat deze zussen hebben meegemaakt en beseffen hoe bijzonder het is om hier als arts deel van te mogen uitmaken. Dit zijn de verhalen die laten zien dat achter elke kinderwens een uniek verhaal schuilgaat.
