05/05/2026
Moederdag. Voor veel mensen een dag van bloemen, ontbijt op bed en kaartjes. Maar voor jou, als moeder die haar kind mist, voelt het anders. Misschien wel als een klap in je gezicht. Overal word je ermee geconfronteerd. In de winkel, op social media, in gesprekken om je heen.
"Fijne moederdag!"
Maar hoe vier je moederdag als je kind er niet meer is?
Je bent moeder. Dat ben je nog steeds. Maar je kind is er niet. En dat maakt deze dag zo ingewikkeld, zo pijnlijk, zo dubbel.
Misschien heb je nog andere kinderen. En dan voel je je verscheurd. Je wilt er voor hen zijn, hun tekeningen waarderen, genieten van hun liefde. Maar tegelijkertijd mis je dat ene kind zo verschrikkelijk dat het voelt alsof er een g*t in je hart zit. En dan komt die stem in je hoofd: "Ik mag niet klagen, ik heb nog twee prachtige kinderen."
Maar weet je wat? Dat mag. Je mag blij zijn met wat er is én rouwen om wat er niet meer is. Die gevoelens hoeven elkaar niet uit te sluiten. Ze mogen naast elkaar bestaan. Jouw verdriet maakt je liefde voor je andere kinderen niet kleiner. Het laat juist zien hoeveel liefde er in jou zit.
Of misschien ben je moeder zonder dat er nog kinderen om je heen zijn. Dan kan moederdag voelen als een dag die niet voor jou bedoeld is. Alsof je onzichtbaar bent. Terwijl je wel degelijk moeder bent. Altijd. Voor altijd.
Wat kun je doen op zo'n dag?
Dat is aan jou. Er is geen goed of fout. Je mag de dag negeren, je mag hem vieren op jouw manier, je mag huilen, je mag boos zijn, je mag een kaarsje aansteken, je mag naar het graf gaan, je mag juist weggaan en wandelen. Alles is goed, zolang het bij jou past.
Misschien helpt het om van tevoren na te denken over wat je wilt. Wat verwacht je van jezelf? Wat verwacht je omgeving? En wat heb jij écht nodig? Dat mag je benoemen. Naar jezelf, naar anderen.
En als je andere kinderen hebt: praat met ze. Kinderen voelen vaak meer dan we denken. Ze zien jouw verdriet, ook al probeer je het te verbergen. Door er samen over te praten, maak je ruimte voor jullie gezamenlijke gemis. Dat verbindt, hoe pijnlijk ook.
Moederdag is complex als je leeft met kindverlies. Dat mogen we erkennen. Jij mag voelen wat je voelt. Zonder schuldgevoel, zonder uitleg.
Als je merkt dat je hier hulp bij kunt gebruiken, dan kan het boek "Jouw Rouw bij Kindverlies" misschien een steun zijn. Het is geschreven voor moeders en vaders die hun kind verloren hebben. Het helpt je om woorden te vinden voor wat je voelt, om te begrijpen wat er gebeurt in je rouwproces, en om stapje voor stapje verder te komen. Niet omdat je je kind moet loslaten (dat hoeft niet), maar omdat je leert leven mét het verlies.
Je bent niet alleen. Je mag voelen wat je voelt. En moederdag? Die mag zijn zoals jij hem nodig hebt.
PS: ik negeer zeker niet dat er vele redenen kunnen zijn waarom 'moederdag' pijnlijk is.
