01/03/2026
Mijn collega Margreet Leeflang-Wobbes heeft prachtig omschreven wat je preventief voor de ontwikkeling van je kindje kunt doen bij vroeggeboorte, stuitligging en keizersnede.
Sorry 🙈 een flink verhaal weer, maar wilde het toch even delen. Het is weekend. Pak een kop koffie of thee en ga er lekker voor zitten, zou ik zeggen 😉
Afgelopen week kwam hij bij me, samen met vader en moeder. Bijna 6 weken oud. Nou ja, eigenlijk 0 -2 dagen….. A.s zondag is namelijk de dag dat moeder uitgeteld zou zijn, maar hij werd al na een zwangerschap van 34 weken geboren.
Er was tijdens de zwangerschap sprake van een licht verhoogde bloeddruk, die naarmate de zwangerschap vorderde steeds iets opliep. En zo werd er, na de controle door de verloskundige rond 32 weken, voor de zekerheid een afspraak gemaakt in het ziekenhuis. Gewoon om alles even voor de zekerheid te laten checken. Wat ouders alleen niet verwacht hadden, was dat moeder daar direct moest blijven. De bloeddruk bleek té hoog en er was sprake van een lichte (beginnende) zwangerschapsvergiftiging. Wat een top verloskundige dat ze deze “zekere voor het onzekere” goed inschatte!
De zwangerschap kon gerekt worden tot 34 weken. Toen was toch echt het moment gekomen dat het verstandiger was om het kindje te laten komen. Er werd gekozen voor een keizersnede, want dit jongetje lag ook nog eens in een stuit. Een vaginale bevalling zou voor te veel stress bij moeder en kind kunnen zorgen. Voor beiden werd dit als beste oplossing geacht.
Eenmaal geboren en na een kort verblijf in het ziekenhuis, konden papa en mama hun zoon mee naar huis nemen.
En nu denk je misschien, “waar wil je nou naar toe met dit verhaal?”. Nou, eigenlijk naar de doortastendheid van de verloskundige. Ik heb al vaker over bijzondere geboortes geschreven en het (mogelijke) effect daarvan op de ontwikkeling van de primaire reflexen, en dus de ontwikkeling van een kind. Daar wil ik in dit stuk niet p***e naar toe. De verloskundige maakte namelijk niet alleen een goede inschatting bij het doorsturen van de ouders naar het ziekenhuis. Ze tipte de ouders ook bij de 4 weken controle, om eens bij mij langs te gaan. Ze weet van reflexintegratie en hoe dit alles samenhangt met de zwangerschap, geboorte en de ontwikkeling van een kind. Gezien de stuitligging, keizersnede én vroeggeboorte adviseerde ze om de reflexen te laten checken.
Geweldig he! Hier komen 2 werelden zo mooi samen. Regulier en alternatief. Zó waardevol! 🍀
Het prachtige ventje blijkt inderdaad, plat gezegd, “wat werk nodig te hebben”. Hij reageert op verschillende reflexen vertraagd of helemaal niet, terwijl op deze leeftijd juist alle reflexen actief moeten reageren. Ook niet zo vreemd als je bedenkt dat reflexen zich door ontwikkelen tot ongeveer de 37ste week van de zwangerschap en rijpen tot de 40ste week, “aan” gezet worden bij een vaginale bevalling, er o.a. voor moeten zorgen dat een baby in beweging komt, en dat ze verantwoordelijk zijn voor neurologische, sensorisch en motorische ontwikkeling.
De verhoogde bloeddruk tijdens de zwangerschap kan ervoor gezorgd hebben dat de ontwikkeling al in de baarmoeder anders verlopen is. Een ongeboren kind kan dan al “stress” ervaren. En stress beperkt in de meeste gevallen groei en ontwikkeling (zowel in als buiten de baarmoeder 😉). Hij was, ook voor 34 weken, aan de kleine kant. Moeder heeft daarnaast tijdens de zwangerschap het gevoel gehad dat hij nooit getuimeld heeft in de baarmoeder, maar voornamelijk om z'n as heeft gedraaid en dus in stuit heeft gezeten. Tijdens de keizersnede kwamen de billetjes als eerste. Het “ontvouwen” tijdens een vaginale bevalling, het gaan van “buigen naar strekken”, heeft een belangrijke ontwikkelingsfunctie voor de primaire reflexen.
Zou de ontwikkeling van hem, zonder MNRI® reflexintegratie, nou met zekerheid anders verlopen? Zou hij zich beperkt gaan voelen en vervelende uitdagingen tegen komen?
Dat weten we natuurlijk niet zeker. Er zijn ook andere factoren die ervoor kunnen zorgen dat hij zich tot een gezond, vrolijk en vaardig kind gaat ontwikkelen. Het feit is wel dat we het als reflexintegratiebehandelaars regelmatig in de praktijk tegen komen. Kinderen met uitdagingen, waarbij al vroeg in de (baarmoederlijke) ontwikkeling en/of tijdens de geboorte zaken anders gegaan zijn dan wenselijk was. Het feit dat de verloskundige reflexintegratie adviseerde, kan er wel voor zorgen dat door preventief handelen de ontwikkeling (alsnog) zo optimaal mogelijk verloopt. En dát is natuurlijk al heel wat waard…….
Ik geloof heel erg in het preventieve karakter van MNRI® reflexintegratie. Lossen we daar alles mee op, zijn we dan echt alles voor? Nee, dat is onmogelijk. We geven onze kinderen preventief prikken om ziektes te voorkomen of om erger te voorkomen. Wat zou het mooi zijn als daar ook preventief een "reflexcheck" en eventuele vroegtijdige interventie aan toegevoegd worden. Via verloskundigen, geneacologen, consultatiebureaus etc. Zelfs al tijdens de zwangerschap kan dat. Wat zou het mooi zijn als we niet alleen ziektes, maar ook de fysieke, cognitieve én sociaal-emotionele ontwikkeling en het welbevinden, preventief benaderen om mogelijk leed en ongemak in de toekomst zoveel mogelijk te beperken. (Ik denk zelfs dat het een positief effect kan hebben op de -toekomstige- zorgkosten en staatsuitgaven..... 😏)
Chapeau voor deze verloskundige! 💖
Margreet Leeflang-Wobbes
www.kienenkundig.nl
(Website kan offline zijn ivm werkzaamheden. Hopelijk snel weer in de lucht 🤞)
NB: Geïnspireerd door dit verhaal? Ben je verloskundige, consultatiebureau verpleegkundige/medewerker, of werk je op een andere manier met het ongeboren en geboren kind? Ben je een ouder en herken je dit verhaal? Wil je meer weten? Neem gerust eens contact op met een gespecialiseerde MNRI® reflexintegratiebehandelaar bij jou in de buurt, die met baby's werkt. Je vindt mijn collega's op https://mnrigids.masgutovamethode.nl/
Fijn weekend!
