Maassluis rouw & verlies verwerking

20/01/2026

Ze zei:
“Nou het gaat wel hoor… ik ben alleen een beetje moe.”
En toen ging ze weer aan het werk.
Wat ik zag, was geen gewone vermoeidheid.
Maar iemand die al te lang meer draagt dan zichtbaar is.
Er was een verlies geweest.
Niet recent en nee ook niet “acuut”.
Haar leven was weer doorgegaan. Ook op het werk.
En juist daar gaat het vaak mis.
Want perioden van rouw, mantelzorg, langdurige ziekte en stress
verdwijnen niet omdat iemand ogenschijnlijk functioneert.
Ze verplaatsen zich.
Naar het lichaam. Naar het hoofd. Naar het verzuimcijfer.
In mijn werk zie ik het vaak pas laat.
Wanneer iemand al maanden op wilskracht draait
en de rek er uiteindelijk volledig uit is.
Dit is geen pleidooi voor zachtheid alleen.
Dit is ook een oproep tot wijs beleid.
Voor HR, leidinggevenden en organisaties:
vroeg signaleren is echt geen luxe.
Het is pure preventie.
Soms is de belangrijkste vraag niet:
“Gaat het?”
maar:
“Wat draag je al een tijd met je mee?”

24/12/2025

08/12/2025

De feestdagen kunnen warm en gezellig zijn, maar voor mensen die alleen zijn voelt een uitnodiging soms ongemakkelijk. Vooral wanneer er gezegd wordt: “Kom maar bij ons, anders zit je alleen.”
Dat is lief bedoeld, maar het kan kwetsend overkomen.
Mensen willen niet uitgenodigd worden uit medelijden, maar omdat ze erbij horen.
Het werkt veel beter om te zeggen: “Ik vind het gezellig als jij erbij bent.” of “Hoe wil jij kerst dit jaar invullen?”
Kleine woorden maken een groot verschil.
Vraag naar behoefte, bied keuze, respecteer een nee en houd het licht.
Kerst gaat niet per se over volle tafels, maar over warmte, aandacht en gezien worden.

Tip: lees ook mijn blog met tips over dit onderwerp op www.reisvanhetleven.nl

01/11/2025

Soms denk ik als therapeut wel eens…
dat helen niet gaat over herstellen,
maar over leren leven met wat er is.
Zachter, eerlijker, echter.
In jouw tempo. 🌾

Misschien voel jij ook dat het tijd is om stil te staan bij wat je meedraagt op jouw levenspad.
In mijn praktijk Reis van het Leven begeleid ik mensen weer naar balans bij verlies, en trauma met ruimte voor wie jij bent, wat je voelt en wat je nodig hebt.
📍 Locatie: Maassluis en Roelofarendsveen
Meer rust, zachtheid en richting vinden begint met een gesprek.
Plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek op www.reisvanhetleven.nl

14/08/2025

De kracht van de tussenruimte
Wanneer je leven plots stilvalt door verlies, verandering of ziekte, lijkt er vaak maar een optie: snel verder. Toch zit de waarde juist in de tussenruimte. De plek tussen gisteren en morgen, waar niets hoeft en alles mag bestaan.
Het is ongemakkelijk, maar ook helend. Daar vind je ruimte om adem te halen, te voelen en stap voor stap richting te vinden.
Welke tussenruimte ervaar jij op dit moment?

13/07/2025

https://www.instagram.com/reel/DKO1Qt1sALG/?igsh=aHRmbmNkc2poamh3

27/06/2025

Als perspectief verandert, kan hoop zich opnieuw uitvinden..

Wanneer je onverwacht afscheid moet nemen van een toekomstbeeld, blijft er vaak een leegte achter.
Er is immers geen plan meer. Geen richting. Geen verwachting om op terug te vallen.

En dat voelt onzeker en beangstigend.

Maar na verloop van tijd, zelfs soms pas na maanden of jaren ontstaat er weer iets nieuws.
Ruimte. Stilte. En heel voorzichtig… zie je dan zelfs weer mogelijkheden.

Niet als vervanging van wat was, maar juist als antwoord op wat er is veranderd.

Soms begint het met een klein verlangen. Een idee. Een gesprek. Een eerste stap.
Je tekent weer nieuwe lijnen op de lege plekken van je leven.
Met een andere kleur, in een ander tempo, maar met dezelfde menselijke hoop.

Verlies verandert je. Maar het laat je ook groeien en openstellen. Voor iets wat NU nog geen naam heeft.

Ben jij op zoek naar betekenis na verlies van richting?
Ik help je om opnieuw te kijken, te voelen, te hopen.
In jouw tempo. Met zachtheid. Plan gerust een afspraak met Petra

🌐 www.reisvanhetleven.nl

20/06/2025

Mag ik hier wel verdrietig over zijn...?

Het is zo'n stemmetje dat zich stilletjes in je hoofd kan nestelen:
"Stel je niet aan."
"Je had toch nog geen kind?"
"Je bent toch niet de enige met gezondheidsproblemen?"
"Het was maar een plan, geen belofte."
“Je ben nog jong, kansen genoeg.”

En dus slik je je verdriet maar weer weg.
Rouwen doe je in stilte.
Twijfelend of je wel recht hebt op die pijn.

In mijn praktijk noem ik dit: het rouwen aan de zijlijn. Je staat erbij, je voelt alles, maar je durft niet spreken over je rouw en verdriet. Omdat het niet ‘groot genoeg’ lijkt.

Maar laat me je dit zeggen:
Je hoeft je verdriet niet te vergelijken om het te mogen voelen.
Je hoeft je pijn nooit te verantwoorden om die te mogen erkennen.

Verlies van toekomstperspectief is levensecht.
En jij mag daar ook rouw bij voelen. geef het de ruimte zoveel je wilt.

Loop jij rond met gevoelens die je niet durft te delen? Je bent welkom. Ook als je jezelf klein probeert te houden. Ik zie je.

🌐 www.reisvanhetleven.nl

13/06/2025

Soms moet je afscheid nemen van een toekomstdroom..

Je zag het al helemaal voor je . Misschien wel al jaren lang.
Een kindje op de achterbank. Een droomhuis.Een bedrijf dat je zou gaan leiden. Een liefde die wel bleef.

Maar soms heeft het leven andere plannen voor jou. En dan komt vaak zelfs onverwacht het moment dat je moet erkennen: dit gaat niet gebeuren.

Rouwen om een droom is ook een serieus rouwproces. Je lijf voelt het, je hart snapt het. Maar je hoofd zegt misschien nog: “stel je niet aan.”

En juist dan begint vaak de strijd in jezelf. Want wat je hoopte, verlangde, verwachtte… dat was toch levensecht? En dus is het gemis dat ook.

In mijn praktijk geef ik ruimte aan deze vorm van stil verdriet. Omdat dromen ook mogen sneuvelen met zachtheid. En omdat je pas verder kunt, als je erkent wat je achterliet.

Wil jij ruimte maken voor jouw verhaal, voor wat jij moest loslaten? Je bent welkom. Ook voor dat wat niemand ziet.

🌐 www.reisvanhetleven.nl

09/06/2025

Wanneer je rouwt om iets wat nooit was…

Niet elk verlies is zichtbaar. Soms rouw je niet om wat je bent kwijtgeraakt, maar om wat je nooit hebt mogen ontvangen.
Een kind. Een liefde. Een leven in gezondheid. Een toekomst die je al voor je zag …maar die er nooit kwam.

En dat kan heel pijnlijk zijn. Ook al snapt niet iedereen het. Ook al ontvang je geen kaartje of troost.

In mijn praktijk noem ik het: verlies van toekomstperspectief. Het is echte rouw. Maar dan zonder rituelen. Zonder begrafenis. Zonder afsluiting.

Misschien herken je dit. Misschien voel jij die stille leegte ook.

Je mag dat voelen. Je mag dat verdriet benoemen.
Want elke vorm van verlies verdient serieuze aandacht.

Wil je in gesprek over wat jij bent kwijtgeraakt ,zelfs als het nooit tastbaar was? Je bent welkom.

🌐 www.reisvanhetleven.nl