Simone Hoogeveen Hulpverlening

03/04/2026

09/03/2026

Maart is Endometriose Awarnessmaand, ik sta hierbij stil omdat kwaliteit van leven kost, en de kinderwens. Hoe doen vrouwen dat? https://simonehoogeveenhulpverlening.nl/kinderwens/als-endometriose-als-een-olifant-in-mijn-spreekkamer-is/

09/03/2026

Maart is Endometriose Awarenessmaand. Waarom sta ik hier bij stil? Omdat Endometriose kwaliteit van leven kost, én je kinderwens. Hoe doen vrouwen dat?

Ze heeft ernstige Endometriose en door een combinatie van factoren kan ze geen kinderen krijgen. Hoe lukt het haar zo levendig te vertellen over haar leven?

04/03/2026

Ruim 5 jaar geleden werd ik benaderd door . Namens een paar geadopteerden vroeg ze of ik openstond om een groep voor geadopteerden te faciliteren. We spraken af voor een kop koffie en maakten plannen.
'About Your Roots' was geboren en misschien een maand later hadden we de eerste bijeenkomst. Een tafel vol mensen die elkaar aan het begin van de bijeenkomst nog niet kenden, maar met verbinding naar huis gingen. Zoveel herkenning of je nu geboren bent in Azië, Latijns Amerika of in Nederland. Mensen van het eerste uur komen nog steeds, er stroomden ook deelnemers uit en weer nieuwe in.
In de WhatsApp groep wordt steun en advies gevraagd en geboden! Er zijn pizzaparty's geweest, terrasjes gepakt.
We mochten een presentatie verzorgen voor Levanto (en wat hadden ze de zaal mee:) ). We hebben de Adoptie Cliché Bingo gemaakt. We zijn naar theatervoorstelling 'Naar Huis' geweest.
Maar ook zijn we geïnterviewd door De Limburger, mochten meermaals in het radioprogramma @'Bij de Liewe' spreken over geadopteerd- zijn en over About Your Roots. En onlangs waren we zelfs te gast in 'Paul's Podcast'.

Vandaag bestaat 'About Your Roots' 5 jaar!
Ik ben dankbaar dat ik samen met Cisca elke maand weer aan de slag mag met verhalen die raken. Ik ben dankbaar voor de trouwe opkomst. Ik ben ook trots op de kwetsbaarheid, kracht en de groei. Ik ben blij dat ik deze mooie mensen heb mogen leren kennen en deze avonturen met hen heb mogen beleven. En ik dank dat ze dit mede mogelijk hebben gemaakt.

30/01/2026

'About You're Roots' was gisteren uitgenodigd in de podcast van Paul ( over gewone mensen die ongewone dingen meemaken).
2 geadopteerde deelnemers mochten hun perspectief over hun adoptie delen. Wat deden ze dat integer en sterk, ik ben zo trots op ze. Het was een fijn en mooi gesprek over de impact van adoptie! En de waarde van lotgenotencontact 🫶.
Zodra het technische deel rond is deel ik de Podcast uiteraard hier!

31/12/2025

Toen ik net in Limburg kwam wonen, vond ik gelukkig vrij snel een bakker die naast goed brood ook lekkere oliebollen bakte. Deze bakker stopte er een paar jaar geleden mee. Ik ben op zoek gegaan naar een andere bakker, zonder succes. Dus na een uitwisseling met mijn schoonzus heb ik ze dit jaar maar zelf gebakken. Ze zien er misschien een beetje vreemd uit (de vergelijking met een poffertje heb ik al gehoord 😀), maar echt: ze zijn goed. En 't viel reuze mee.

Dus: Mogelijk ziet 2026 er soms een beetje vreemd uit ziet, met rare uitsteeksels en wat harde stukken. Ik wens je vooral een luchtig, een beetje krokant en soms een zoet 2026!

11/10/2025

In a delivery room in New York City, 1952, a baby was born blue and silent. The doctor looked up, unsure whether to begin resuscitation or move on. Then a voice cut through the panic — calm, firm, and precise.

“Let’s score the baby,” said Dr. Virginia Apgar.

In that moment, a quiet revolution in medicine began.

Virginia Apgar was not supposed to be there. In the 1940s, medicine was still very much a man’s world. Women doctors were often pushed aside, told to study pediatrics or research, anything but surgery. Apgar had dreamed of becoming a surgeon, but after years of fighting for recognition, she was told that no hospital would hire a woman in that field. So she chose anesthesiology instead — and in doing so, changed the world.

Working in the delivery wards of Columbia University Hospital, Apgar began noticing a heartbreaking pattern. Babies were dying within minutes of birth, and doctors had no clear system for deciding which ones needed urgent help. “We lose too many,” she said. “And too often, no one knows why.”

So one morning in 1952, she took out a pen, a piece of paper, and created a simple, five-point test. It measured a newborn’s heart rate, breathing, muscle tone, reflexes, and skin color — each scored from zero to two. A total score above seven meant the baby was healthy. Below seven meant the baby needed help — fast.

She called it the Apgar Score.

What started as one woman’s handwritten chart quickly spread around the world. Within a decade, every hospital in America was using her system. Infant mortality rates began to drop sharply. Doctors had a language for assessing newborns. Babies who once would have been left for lost were suddenly being saved — by the thousands, then the millions.

Virginia Apgar didn’t stop there. She went on to earn a public health degree, join the March of Dimes Foundation, and become a fierce advocate for maternal care. She gave speeches, wrote books, and used her sharp humor to disarm the men who had once dismissed her. When asked how she had succeeded in a male-dominated field, she smiled and said,

“Women are like tea bags. They don’t know how strong they are until they’re in hot water.”

Dr. Apgar passed away in 1974, but her work never stopped saving lives. Every two seconds, somewhere in the world, a baby takes its first breath — and a nurse, a doctor, or a midwife quietly calls out a number. That number is the Apgar Score, named for the woman who refused to give up on newborns, or on herself.

12/06/2025

Gisteren in de 'About Your Roots' groep bespraken we geschiedenis/weetjes en feiten rond adoptie. Uiteraard kwam ook langs het verhaal van vrouwen die afstand moesten doen.