30/12/2025
Lieve Emilia
Wat was je gewenst,
zo intens welkom.
Een warm en liefdevol plekje
lag al klaar bij mama en papa.
Wij mochten je groei voelen,
je trapjes, je kloppend hartje horen.
Wat was je meer dan welkom,
klein meisje.
Mama droeg je trots en toegewijd,
met liefde in elke dag.
Haar buik werd een afdruk van hoop,
papa mocht na jouw geboorte
samen die herinnering voltooien.
Wensen vervuld —
met kracht, moed
en een traan die blijft.
Je geboorte was vlot en zacht,
een prachtige start.
Zo’n mooi, lief poppetje.
Papa gaf je een warm badje,
een moment dat voor altijd
in zijn hart blijft stromen.
Kerst zou thuis zijn,
bij de boom, met familie,
met jullie eigen kerstkindje.
Maar het werd stilte,
snijdende pijn,
een afscheid dat niemand kan dragen.
Voor de nacht nog een filmpje,
warm knuffelend samen.
En toen kwam de dood
Plots en onomkeerbaar.
Na je geboorte zo vol liefde bekeken:
die grote voetjes,
je ronde bolle snoetje,
lipjes van papa,
een vleugje mama,
je tintje van papa.
Na je sterven werd je
met dezelfde liefde verzorgd.
Je straalde, van top tot teen.
Een fotoshoot, mooie kleertjes,
een haarlokje, een afdrukje,
drie sterretjes van steen —
goud waard.
Ze cirkelden tussen jou en je ouders,
een levenslange verbintenis.
Je wiegje, met uren liefde gemaakt
door je overgrootoma.
Iedereen een taak,
samen zo sterk.
Vlieg nu, lieve Emilia,
als een vlinder omhoog.
Dans op de wolken,
schommel op de maan.
En schitter —
juist op de donkerste dagen —
als ster aan de hemel.
Geef mama en papa
de kracht om dit verdriet te dragen
en ruimte te laten
voor de liefde
die altijd zichtbaar blijft.
Wij zijn zo trots op jullie.
In warmte, saamhorigheid en liefde.
Samen sterk —
nu,
en voor altijd. ✨♥️🙏
