17/05/2026
🧡Spiegeling🧡
Het verhaal van het universum is meestal niet hetzelfde verhaal dan we in ons menszijn ervaren. We maken verhalen in ons hoofd en wanneer het te pijnlijk is, helpt het om te zeggen, te voelen, te zoeken naar de grotere betekenis. Ja, dat helpt, en naar mijn idee is die er ook. Het kan bevrijdend voelen, zeker wanneer je niet meer uit je denken komt en verschillende vreselijke verhalen op een situatie hebt losgelaten. Vaak negatief naar onszelf. Als we dan weer even bij het hoger weten komen, kan dat rust geven.
Het is helaas niet zo dat je dan je menselijke pijn niet meer hoeft te voelen. Het plaatst het in perspectief, maar als je daarmee je gevoel wegduwt, ben je niet aan het helen maar aan het verdoven op een andere manier. Die ook maar tijdelijk werkt en bij de eerste beste trigger val je weer keihard in je pijn. En vanuit je pijn gaan alle gedachten weer in de overlevingsmodus en overdenken of op andere manieren de situatie proberen te controleren.
Wanneer we onze gevoelens toelaten, door de gevoelens heen gaan, kunnen ze gaan bewegen. Wat beweegt krijgt ruimte, en daar vanuit kan het helen. Het licht kan niet makkelijk bij onze blokkades.
Dus wanneer je verdriet voelt, is het goed dit toe te laten, wanneer je woede voelt, wat je dan ook voelt.
Je kunt wel proberen vanuit het licht, vanuit je hart, de regie te nemen. Dat klinkt makkelijk maar dat is het allemaal niet. Liefde voor jezelf oordeelt niet en jouw manier is goed. Wanneer je verlossing wilt, is het fijn te ervaren wanneer je weer een beetje bij die regie komt. Geen spirituele verdoving, geen aardse verdoving, maar een bewustzijn op je keuze erdoorheen te bewegen.
Die keuze wordt makkelijker en logischer wanneer je begrijpt of eerder hebt ervaren dat die weg echte heling brengt.
In sessies werk ik er veel mee, als we samen vanuit “je kern” gaan kijken naar de stemmen van de bange en nare gedachten, waar die vandaan komen, waarom ze er zijn en wat ze nodig hebben. Het toestaan van het gevoel biedt dan vaak een zachte verlichting en kan de logica vergroten om deze weg te nemen. Dat wat na overdenken en verdoven en vluchten komt. Wat ook prima is. Zachtheid, geduld en liefde voor jezelf oordelen niet over hoe je je pad beloopt. Maar voelen dat het verloopt op een manier die healing brengt, helpt al zo enorm.
En misschien is dat uiteindelijk ook waar heling begint. Niet in het perfect kunnen loslaten, begrijpen of overstijgen van alles wat je voelt. Maar in het jezelf toestaan mens te zijn, terwijl je tegelijkertijd blijft herinneren dat er ook licht in jou leeft.
Ik wens je heel veel liefde en licht.
Liefs Chantal ❣
ps de foto is genomen door Juliette in het Fenix te Rotterdam