Crystal Vision - Behandelingen voor mens & paard

Crystal Vision - Behandelingen voor mens & paard Je komt hier nooit toevallig terecht!

Een paard is geen mens.Gelukkig niet, want anders hadden we op stal nog meer meningen erbij 😉Maar een paard is ook geen ...
02/05/2026

Een paard is geen mens.

Gelukkig niet, want anders hadden we op stal nog meer meningen erbij 😉

Maar een paard is ook geen machine. Ik zie dat dat soms nog vergeten kan worden op bepaalde vlakken. Meestal omdat wij als mens een probleem al snel willen weten en begrijpen: waar zit het? Welk been? Welke spier? Welke plek doet moeilijk? Waar komt het vandaan?

Dat is logisch en daar zijn we ook mens voor, want als je paard niet fijn loopt, niet lekker meewerkt of ineens ander gedrag laat zien, dan wil je gewoon weten wat er aan de hand is.

Alleen bestaat een paard niet uit losse onderdelen. Er zit een lichaam aan, een hoofd. Maar er is ook gevoel, er zijn ervaringen. Er kan spanning zijn, er is een zenuwstelsel. Een paard heeft zijn eigen energie en manier van verwerken. En dan heb je ook nog de verbinding met jou als eigenaar of ruiter, want die hoort net zo goed bij het geheel.

Een paard kan niet zeggen:

‘Joh, mijn hoofd zit vol, mijn lichaam compenseert mede daardoor al een tijdje en ik weet eigenlijk niet meer zo goed hoe ik mezelf moet gebruiken.’

Dat was soms wel makkelijk geweest, want dan zet je gewoon een kop koffie, paard erbij, even praten en klaar. Maar zo werkt het niet. Een paard vertelt het op een andere manier. Door bijvoorbeeld net niet lekker door het lichaam te gaan. Door vast te houden of te staken. Door steeds hetzelfde stukje moeilijk te vinden. Door prikkelbaar te zijn of zich af te sluiten. Of door jou simpelweg het gevoel te geven: er klopt iets niet.

En daar kan ik op mijn manier wat mee.

Als ik zeg dat ik naar het complete paard kijk, bedoel ik dus niet dat ik van neus tot staart even alles langsloop. Het gaat mij om het geheel. Hoe werkt het lichaam samen? Hoe werkt de interne motor zoals ik het noem? Waar houdt het paard spanning vast? Wat gebeurt er mentaal? Is het koppie vol? Is er nog verbinding met de eigenaar? Of zijn paard en mens samen een beetje in een patroon terechtgekomen waar niemand echt vrolijker van wordt?

En eerlijk is eerlijk: je begint als eigenaar meestal niet bij ‘het complete plaatje’.

Je begint gewoon bij: wat zie ik, wat voel ik en wie moet hier even naar kijken?

Dat is ook precies zoals het vaak gaat. Eerst de logische dingen langs: lichaam, zadel, training, tanden, hoeven, noem maar op.
En daar heb ik in eerdere verhalen natuurlijk al vaker over geschreven. Er komen genoeg paarden op mijn pad waarbij de dierenarts al is geweest, de instructrice meekijkt, het zadel is nagekeken en de eigenaar echt niet achterover heeft gezeten. Maar dan komt het stukje waar veel mensen mij uiteindelijk voor appen.
Alles is bekeken en er is vaak ook al iets behandeld. Het gaat misschien ook wel iets beter.

Maar toch blijft dat gevoel hangen van: ‘dit is het nog niet helemaal’.

Het gaat dan vaak niet meer om een duidelijke plek of een simpel antwoord. Dan mag je breder kijken. Niet alleen naar het lichaam, maar ook naar het hoofd, de energie en soms ook naar wat er tussen paard en eigenaar gebeurt. Want dat hoort net zo goed bij het complete plaatje.

Daarom behandel ik op mijn manier niet alleen de plek waar het probleem zichtbaar wordt. Soms zit de grootste verandering juist ergens anders. Soms werk ik zonder directe aanraking en zie je dat het paard mentaal ontspant en er beweging komt. Soms komt er rust in het hoofd en laat het lichaam daarna pas los. En soms gebeurt er iets in de verbinding tussen paard en eigenaar, waardoor er ineens weer ruimte komt om verder te gaan.

Dat vind ik zelf een van de mooiste stukken van dit werk.

‘De kracht ligt in de eenvoud’, zeg ik altijd.

Maar ‘eenvoud’ is iets anders dan oppervlakkig...

Ik voel waar spanning verandert en mag veranderen, waar het paard iets loslaat, waar het lichaam iets meeneemt naar een ander gebied. En dat kan ik tijdens de behandeling meteen bijsturen en die interne motor weer fijn laten samenwerken. Ik zeg weleens met een knipoog: verstoringen in de breedste zin van het woord blijven meestal niet heel lang verborgen 😉

Daar zit voor mij veel waarde in, want een paard verandert niet volgens een stappenplan uit een boekje. Het ene paard laat direct veel zien, het andere doet het stilletjes. De een zucht, gaapt en zakt. De ander staat ineens zachter te kijken. Soms merkt de eigenaar meteen verschil, soms wordt het pas later duidelijk tijdens het rijden, in de omgang of in hoe het paard weer contact zoekt.

Wat ik vaak terug hoor, is niet alleen: ‘hij loopt beter.’

Maar vooral:

‘Hij voelt meer als een geheel.’

‘Ze is rustiger in haar hoofd.’

‘Mijn hulpen komen weer aan.’

‘Ik snap hem weer beter.’

‘Het voelt alsof we elkaar weer gevonden hebben.’

En dat is precies waarom het complete paard zo belangrijk is, want wat je ziet in het been, de rug, het gedrag of de training, staat vaak niet op zichzelf. Het hangt samen met hoe je paard zich in zijn lichaam voelt, hoeveel ruimte er in het hoofd is, hoe de energie stroomt en hoe de verbinding tussen jullie voelt.

En als jij al een tijdje voelt dat je paard iets probeert te vertellen, dan is dat gevoel niet gek. Misschien vraagt je paard niet om harder trainen of om nog een keer alleen diezelfde plek te behandelen. Misschien is het juist tijd dat iemand even meekijkt naar het geheel. Naar wat er in het lichaam gebeurt, maar ook naar wat er mentaal speelt. Naar de spanning die je paard vasthoudt, de energie die wel of niet stroomt en de verbinding tussen jullie samen.

Want ook jij kunt onderdeel zijn van dat geheel. Misschien heb je zelf na een behandeling ook wel gemerkt dat er op meerdere lagen iets veranderde.

Niet alleen in het lichaam, maar misschien ook in het hoofd, de ontspanning, jullie verbinding of het rijden. Soms zijn dat grote verschillen. Soms juist kleine dingen waarvan je later denkt: hé, dit gaat eigenlijk weer makkelijker.

Daarom zeg ik ook vaak: kijk niet alleen naar hoe het vandaag is, maar ook naar hoe het over twee à drie weken voelt. Een paard heeft soms ook even tijd nodig om alles te laten landen.

Ik vind het altijd mooi om zulke ervaringen terug te horen. Niet omdat iedereen dat openbaar hoeft te delen, maar omdat die updates vaak precies laten zien waar deze manier van werken over gaat. De appjes die later nog binnenkomen met kleine overwinningen of grote mijlpalen vind ik dan ook altijd mooi om te krijgen.

‘Gary, dit moest ik toch even met je delen!’ lees ik dan ook vaak met een grote glimlach.

Daar word ik oprecht blij van en ik zeg niet voor niets dat ik heel dankbaar ‘werk’ heb.

Lees je dit en denk je: ‘dit gaat eigenlijk ook over mijn paard’?

Kijk dan gerust eens verder op mijn website of hier op de Facebookpagina. En als je voelt dat je een vraag wilt stellen, mag een appje natuurlijk altijd! 😊

Gary
www.paardenbehandelen.nl

Misschien is dit precies de praktische info waar je net naar zocht 😉🚙 RoutesWeten wanneer Gary in jouw omgeving is?Op on...
18/04/2026

Misschien is dit precies de praktische info waar je net naar zocht 😉

🚙 Routes
Weten wanneer Gary in jouw omgeving is?
Op onze website vind je een overzicht van de aankomende routes voor de paarden. We passen deze wekelijks aan, maar ze zijn niet altijd helemaal compleet. Wil je weten of er nog plek is op een bestaande route, of wil je dat we je op de lijst zetten voor een volgende ronde? App ons gerust! Vaak kunnen we je direct al een voorstel doen.

Voor een behandeling voor jezelf op de praktijk of via een afstandsbehandeling is Gary voornamelijk op de maandagen & dinsdagen aan het werk + een extra, wisselend dagdeel per week. Zowel overdag als (begin) avond ben je welkom, dus er is altijd een geschikt moment te vinden.

📅 Contact
Wil je een afspraak maken voor jezelf of je paard of heb je een vraag? Gebruik dan bij voorkeur WhatsApp!
Dat is veruit de snelste en meest betrouwbare manier om contact te krijgen.

Je mag een appje sturen, maar een spraakbericht via WhatsApp is ook prima. Dat doet Gary zelf ook graag (typen gaat namelijk niet zo snel als hij zou willen 😅).

Mailtjes, Facebookberichten en berichten via het contactformulier komen helaas niet altijd goed aan. Ook bellen of een voicemail inspreken is voor Gary, door de drukte en de aard van zijn werk, niet haalbaar.

Via WhatsApp kan Gary op zijn eigen momenten reageren met volle aandacht. Zo blijft alles ook overzichtelijk en weet je zeker dat jouw bericht goed aankomt.

💡Goed om te weten
We streven ernaar om binnen 1 à 2 werkdagen te reageren. Zowel voor nieuwe aanvragen, het inplannen van een herhaalafspraak of wanneer je na de behandeling nog iets wil weten of een update wil delen. Soms kan een reactie van onze kant iets langer duren door volle werkdagen of drukte. In dat geval: alvast dankjewel voor je geduld! 🙏🏻 Je mag altijd een extra appje sturen ter herinnering, als het voor jouw gevoel een keer te lang duurt. Dat vinden we echt niet erg.

📧 Factuur nodig?
Geen probleem! Het is mogelijk om een btw-factuur te ontvangen, laat dit vooraf even weten.

06 52732052

📧 info@paardenbehandelen.nl

🌐 www.paardenbehandelen.nl

En voor een behandeling voor jouzelf kan je terecht op:
🌐 www.mensenbehandelen.nl

We doen ons best om onze websites en Facebook pagina up-to-date te houden. Gevuld met informatie, ervaringsverhalen en antwoorden op veelgestelde vragen. Neem gerust een kijkje, grote kans dat je hier al vindt wat je zoekt! 😊

Tot snel! 👋🏻

Gary & Mariska

Een van de zinnen die ik echt veel hoor, is: ‘ik kan er de vinger niet op leggen, maar er klopt iets niet.’Dat zijn vaak...
31/03/2026

Een van de zinnen die ik echt veel hoor, is: ‘ik kan er de vinger niet op leggen, maar er klopt iets niet.’

Dat zijn vaak precies de paarden waar ik het meest nieuwsgierig van word. Niet omdat het meteen groot en meeslepend hoeft te zijn, maar juist omdat een eigenaar meestal al veel eerder voelt dat er iets speelt. En voor de buitenwereld hoeft dat niet eens duidelijk zichtbaar te zijn.

Dan kom ik op stal en hoor ik een verhaal dat eigenlijk alle kanten op gaat. Het paard is niet echt kreupel, maar loopt ook niet helemaal lekker. In de omgang is hij of zij anders dan eerst. Met rijden zit er meer spanning op. Hij reageert sneller geïrriteerd, of juist vlak. De eigenaar zegt dan vaak: ‘misschien stel ik me aan hoor, maar hij is gewoon niet helemaal zichzelf.’ En ondertussen hebben er vaak al meerdere mensen meegekeken, is er links en rechts iets uitgesloten, zijn er adviezen gegeven en toch... blijft er iets knagen.

Dat knagende gevoel neem ik serieus. Juist ook omdat ik in de praktijk vaak zie dat gedrag niet het probleem is, maar een signaal. Alleen is het niet altijd makkelijk dat signaal goed te vertalen of je komt er maar niet achter. Dan heet een paard lastig, gevoelig, eigenwijs, kijkerig, snel aangebrand of gewoon een beetje een merrie, terwijl je dan juist ook kan denken: ‘maar wat probeert mijn paard eigenlijk duidelijk te maken?’.

Gelukkig zijn er veel eigenaren die hun paard goed genoeg kennen en besluiten om het probleem als een signaal te zien.
Ik zie regelmatig paarden die in eerste instantie vooral ‘gedrag’ lijken te hebben. Bij het poetsen wat onrustig, met aansingelen chagrijnig, onder het zadel net niet willen zakken in het lijf, sneller gefrustreerd bij een oefening, moeite met aanraking, sneller vollopen in het hoofd of gewoon minder fijn in het contact. Op papier zijn het soms kleine dingen. In de praktijk zijn het juist vaak die kleine dingen die mij vertellen dat er van binnen ergens iets niet lekker samenwerkt.

En dat bedoel ik breed. Soms zit het meer in het lichaam, soms meer in de spanning, soms in allebei of speelt er nog een andere factor. Een paard kan ergens op corrigeren, compenseren of gewoon een tijdje op zijn tenen lopen zonder dat het meteen een groot, duidelijk probleem wordt. Totdat de eigenaar voelt: ‘ja hallo, dit is niet meer hoe mijn paard normaal is.’ Dat moment vind ik belangrijk, want daar begint voor mij vaak de echte ingang. Niet pas als het helemaal escaleert, maar juist wanneer iemand nog zegt: ‘ik weet niet wat het is, maar ik voel dat er iets is.’

Dat vind ik trouwens ook vaak het mooie aan de bewuste paardeneigenaar. Die twijfelt vaak aan zichzelf, maar zit er met dat gevoel opvallend vaak echt dicht bij. Niet omdat je alles moet kunnen verklaren, maar omdat je je paard kent. Je ziet de blik veranderen, je voelt verschil in het lijf, je merkt dat reacties anders worden of dat de ontspanning wegblijft. En dan kan de omgeving nog zo vaak zeggen dat het wel meevalt of dat het erbij hoort, maar als jij voelt dat het niet klopt, dan is dat voor mij waardevolle informatie.

Tijdens een behandeling kijk ik dus ook nooit alleen naar de klacht of vraag die iemand letterlijk uitspreekt. Ik kijk naar het totaalplaatje. Hoe staat een paard erbij? Waar zit de spanning? Hoe reageert het paard op contact, op aanwezigheid, op aanraking, op rust? Waar sluit het zich af en waar komt juist ruimte? En hoe is de verbinding met de eigenaar? Vaak vallen er dan gaandeweg puzzelstukjes op hun plek, voor mij, maar zeker ook voor de eigenaar. Dan krijg je bevestiging op dat onderbuikgevoel waar je misschien al weken of maanden mee liep.

En nee, dat hoeft niet zwaar of ingewikkeld gemaakt te worden. Ik hou zelf juist van nuchter kijken, maar wel eerlijk. Als een paard ander gedrag laat zien, dan heeft dat een reden. Ik ben niet zo van het wegzetten als ‘dat is gewoon zijn karakter’ zonder verder te kijken. Natuurlijk, karakter bestaat ook. Maar gedrag wat verandert, gedrag wat terugkomt, gedrag wat samenhangt met spanning, weerstand of afsluiten, dat wil meestal iets vertellen. Dan vind ik het zonde als we alleen naar de buitenkant blijven kijken, zeker als je al allerlei dingen hebt uitgesloten.

Wat ik eigenaren dan ook vaak teruggeef, is dat ze hun gevoel serieuzer mogen nemen. Niet paniekerig, niet meteen alle rampscenario’s erbij halen, maar gewoon erkennen wat ze allang zien. Je paard doet niet ineens zomaar anders. En als jij het verschil merkt, dan is dat vaak omdat het er ook echt is.

Misschien herken je dit wel. Dat je paard niet per se ‘een groot probleem’ heeft, maar dat het gewoon niet meer vanzelf gaat. Dat je voelt dat er iets onder zit, alleen nog niet precies wat. Dan kan het heel waardevol zijn om daar eens met een andere blik naar te laten kijken. Niet alleen naar gedrag of lichaam als los ding, maar naar wat eronder meespeelt, fysiek en mentaal.

Dat is ook precies waarom ik mijn werk doe zoals ik het doe. Niet om een mooi verhaal op te hangen (ik ben meestal van weinig woorden), maar om samen met paard en eigenaar helder te krijgen waar het wringt en daar beweging in te brengen. Vaak geeft dat niet alleen ontspanning bij het paard, maar ook rust bij de eigenaar. Omdat je eindelijk voelt: 'zie je wel, ik was niet gek, er was echt iets'.

Heb je het idee dat ik eens met je mee mag kijken naar jouw paard, dan mag je altijd een appje sturen. Of kijk rustig verder op de website, daar vind je een introductie over mijn manier van werken en ervaringen van anderen.

Tot snel! 🙋🏼
Gary

www.paardenbehandelen.nl

‘Hij is eigenlijk een heel braaf paard… maar soms lijkt het alsof hij er gewoon even ‘niet meer is’.’Dat zei de eigenaar...
08/03/2026

‘Hij is eigenlijk een heel braaf paard… maar soms lijkt het alsof hij er gewoon even ‘niet meer is’.’

Dat zei de eigenaar toen ik bij haar op stal kwam. Zo’n zin waarbij je meteen voelt dat iemand haar paard goed kent, maar dat er iets speelt wat lastig onder woorden te brengen is. We stonden bij haar ruin, een vriendelijk paard om te zien. Rustig hoofd, zachte ogen, netjes in de omgang. Je zou niet denken dat ik er voor hem was.

De eigenaar begon te vertellen over het hoe en waarom. Het was allemaal eigenlijk niet dramatisch, maar toch… anders. Soms wilde hij ineens niet meer doorlopen. Dan weer werd hij onrustig bij het opzadelen. En af en toe sloot hij zich helemaal af, alsof hij er gewoon even geen zin meer in had. Het leek allemaal niet echt een verband te hebben.

Ze had dan ook al van alles gehoord van mensen om haar heen. Dat hij haar uitprobeerde, dat ze duidelijker moest zijn. Dat hij gewoon wat meer kilometers moest maken.
Maar terwijl ze mij dit vertelde en alles opsomde, zei ze er ook meteen achteraan: ‘het voelt niet alsof dat het is.’

Voor mij was dit in de kern een bekend verhaal om te horen. Het is vaak het begin van een verhaal waarbij een eigenaar ergens voelt dat er iets speelt, maar het niet goed kan uitleggen.

Toen ik bij het paard stond en hem wat beter observeerde op mijn manier, viel me iets op wat ik vaak tegenkom in mijn werk. Geen groot lichamelijk probleem, geen duidelijke blessure of iets wat meteen opvalt. Dat was ook allemaal al uitgesloten, gelukkig. Maar wel stond er een paard voor me dat van alles een beetje heeft moeten opvangen.

Een periode van spanning. Misschien een verhuizing. Wat lichamelijke ongemakken die alweer voorbij zijn. Veranderingen op stal. Verwachtingen in training. Kleine dingen die op zichzelf niet zo groot zijn, maar die bij elkaar toch ergens terechtkomen. En heel vaak komt dat bij het paard zelf terecht en is het buffertje een keer leeg.

Paarden zijn er eigenlijk verrassend goed in, in het opvangen, compenseren, doorgaan. Zolang het nog een beetje lukt, dragen ze het gewoon met zich mee. Het ene paard kan dit beter dan de ander, wat wordt beïnvloed door karakter en soms is het ook het ras wat net wat gevoeliger lijkt te zijn. Of een paard is juist op het oog minder gevoelig maar daaronder wel ‘hard voor zichzelf’: weinig tonen en doorgaan.

Tijdens de behandeling merkte ik dat ook bij deze ruin. In het begin was hij alert. Hij volgde alles wat ik deed en hield me goed in de gaten. Niet wantrouwend, maar wel gespannen in zijn lichaam. Ergens halverwege kwam dat moment wat ik vaker zie bij dit soort paarden: een diepe zucht. Zijn hoofd zakte iets naar beneden en een achterbeen ging op rust. Zijn hele lichaam leek ineens een beetje te smelten. De eigenaar stond naast hem en keek ernaar.

‘Zo heb ik hem al een tijd niet meer zien staan,’ zei ze. ‘Ik denk dat hij ook dingen van mij heeft gedragen… waar ik zelf nog niet eens bij kon.’

Dat zijn voor mij vaak de momenten waarop er echt bevestiging komt dat er meer speelt dan bijvoorbeeld alleen een trainingsvraag, ook al had ik dat vooraf al in de gaten. Dat een paard ergens spanning of druk heeft vastgehouden die niet altijd duidelijk zichtbaar was en ook niet fysiek in beweging gezet kan worden, heeft dan een andere oorsprong. En wanneer de eigenaar dit ook beseft en benoemt, is het cirkeltje rond.

Wat je misschien nog niet weet als je dit leest, is dat ik naast paarden ook mensen behandel. Voor mij hoort dat eigenlijk vanzelf bij elkaar. Een paard en een mens vormen samen een team, en wat er bij de één speelt, heeft vaak ook invloed op de ander.

En misschien is dat wel iets wat we veel te weinig beseffen. Paarden dragen niet alleen een ruiter, ze dragen vaak ook een stuk van de binnenwereld van hun eigenaar. De spanning die we zelf niet meer voelen, de emoties waar we geen woorden voor hebben, het onrustige gevoel dat ergens onder de oppervlakte zit. Ze pikken het op, zonder oordeel. Soms zelfs zo sterk, dat ze het voor ons gaan dragen. Totdat iemand even stil genoeg wordt om het te zien en weet wat er mag gebeuren… en het paard eindelijk kan loslaten wat nooit van hem of haar is geweest.

Dat soort momenten zijn voor mij altijd weer bijzonder, omdat er weer helderheid ontstaat. Voor het paard, maar ook voor de eigenaar. Ik zie deze dingen op mijn manier gebeuren en niets is mooier dan de bevestiging die het paard in zijn lichaamstaal geeft. En nog fijner is het, als ik de eigenaar hierin mee kan laten voelen. Voor velen is dit vaak een eerste ervaring dat er meer is dan we slechts met het oog kunnen zien (‘Ik dacht dat ik niet zo gevoelig was!’). Je paard weet dit natuurlijk allang.

Vaak merk je daarna vanzelf verandering. Meer rust in het lijf, meer ruimte in het hoofd en uiteindelijk ook meer ontspanning in de samenwerking. Misschien herken je dit ergens bij jouw eigen paard. Zo’n paard dat eigenlijk braaf is, maar waarbij je toch het gevoel hebt dat hij soms meer draagt dan je zou willen.

Ook dit zijn de paarden en mensen die ik vaak tegenkom in mijn werk. Niet de paarden waar ‘iets mis mee is’, maar paarden die gewoon een beetje teveel hebben moeten opvangen. En soms helpt het dan enorm als er iemand even met een frisse blik naar kijkt.

Dat onderbuikgevoel waar veel eigenaren over praten… dat klopt vaker dan je denkt. Je hebt dat niet voor niets. En eerlijk… hoeveel van jullie hebben wel eens gemerkt dat je paard reageerde op iets wat eigenlijk bij jou zelf speelde? 😉

Tot snel!
Gary

Meer weten over mijn werk en wat ik doe?
Via www.paardenbehandelen.nl en www.mensenbehandelen.nl ben je welkom om een introductie te lezen.

‘Hij hoefde even helemaal niets’ Sommige paarden laten geen duidelijke signalen zien, maar staan wel voortdurend ‘aan’. ...
05/02/2026

‘Hij hoefde even helemaal niets’
Sommige paarden laten geen duidelijke signalen zien, maar staan wel voortdurend ‘aan’. Miro is zo’n paard 🐴 Een paard dat al langere tijd ‘aan’ stond, zonder dat iemand er precies de vinger op kon leggen. Er was nog geen uitgesproken probleemgedrag, geen grote escalaties, maar Miro was wel altijd alert, met een lijf dat nooit echt leek te ontspannen.

Zijn eigenaresse, Sanne, vertelde me hoe lastig dat voor haar was. Dat ze steeds het gevoel had dat hij geen moment helemaal losliet, alsof hij voortdurend bezig was met wat er zou kunnen komen. Terwijl ze dit vertelde, zei ze ook eerlijk dat ze dat gevoel bij zichzelf herkende: dat altijd een beetje vooruitdenken, een beetje scherp blijven.

Bij aanvang van de behandeling van Miro heb ik eerst de tijd genomen om te kijken en te voelen hoe Miro erbij stond. Niet door iets te corrigeren, maar door aanwezig te zijn en af te stemmen op wat zijn lichaam liet zien. Niet alleen hoe zijn ademhaling liep, waar hij spanning vasthield zonder dat hij daar woorden aan kon geven, maar vooral: hoe zijn interne motor wel of niet aan stond en waar nog ruimte was voor verbetering of ondersteuning. Ik werk daarin niet met een heel vast stappenplan, maar volg wat het paard aangeeft. Er kan veel opgepikt worden uit o.a. hoe die interne motor functioneert en vanuit daar werk ik verder, laag voor laag, in het tempo dat het lichaam en paard zelf toestaat. Zo vervolgde ik de behandeling bij Miro.

Sanne vertelde ondertussen hoe ze in de afgelopen periode steeds het gevoel had gehad dat ze langs Miro heen werkte, hoe hard ze ook haar best deed. ‘Het is alsof hij me wel hoort, maar niet helemaal kan landen,’ beschreef ze. ‘Alsof hij altijd net een stap vooruit is.’ Dit soort zinnen zeggen vaak veel, want ze beschrijven wat een paard toch laat zien, zonder dat het paard het met woorden uit kan leggen.

Door rustig te blijven werken en niets te forceren, ontstond er gaandeweg verandering. Miro’s houding werd zachter, zijn ademhaling zakte dieper weg in zijn lijf en de spanning die hij zo lang had vastgehouden begon langzaam los te laten. Dat loslaten kwam niet opeens, maar in kleine stapjes die zich aandienden zodra zijn lichaam merkte dat het niets hoefde vast te houden.

Nadat ik alles had afgerond, bleef hij nog geruime tijd rustig staan. De ontspanning werkte ook naar Sanne door en ze vertelde:
‘Dit heb ik hem nog nooit zo zien doen. Het lijkt alsof hij eindelijk kan rusten. Alsof hij niet meer hoeft te dragen wat hij al die tijd heeft vastgehouden.’

Ze vertelde dat dit moment haar ook raakte, omdat ze voelde hoe dicht de spanning bij mens en paard soms naast elkaar kunnen bestaan. Het besef van de wisselwerking die er tussen mens en paard is, werd even echt bevestigd.

Ongeveer drie weken later kreeg ik een appje van Sanne. Ze schreef dat de ontspanning bij Miro was gebleven en dat die rust langzaam was gaan doorwerken in zijn hele lijf. Dat hij ruimer en lichter begon te bewegen, met meer souplesse, en dat hij tijdens het rijden meer ging meedenken in plaats van steeds vooruit te springen. Wat haar misschien nog wel het meest opviel, was dat er ook momenten waren waarop hij zelfs durfde af te wachten. Er was meer focus en samenwerking ontstaan. Voor Sanne betekende dit een paard wat in haar woorden ‘echt met plezier van beide kanten te rijden was’.

Ze schreef ook dat ze voelde dat Miro in die weken lichamelijk nieuwe mogelijkheden had gevonden, alsof er knopjes waren aangegaan die hij eerder niet kon gebruiken. Niet omdat er iets was aangeleerd, maar omdat zijn lichaam weer ruimte had gekregen om andere keuzes te maken.

Dit is wat ik vaak zie bij paarden die lange tijd ‘aan’ hebben gestaan. Ze worden geen totaal ander paard (want dat hoeft ook niet), maar vinden zichzelf terug. Er gebeurt niet altijd of meteen iets spectaculairs aan de buitenkant, maar er ontstaat ruimte. En vanuit die ruimte volgt vaak vanzelf meer beweging, meer souplesse en een ander contact.

Als je dit herkent bij jouw paard - dat gevoel van altijd alert zijn, zonder duidelijke oorzaak - dan weet je hoe waardevol het zou zijn wanneer er weer ruimte ontstaat. Bij Miro begon die ruimte met niet meer vanuit constante alertheid te hoeven reageren. Zijn interne motor zoals ik het noem, was weer gekalibreerd en hij kon daarna zelf met Sanne’s begeleiding de puntjes op de i zetten. De behandeling vormde daarmee een nieuw fundament, waarop ze samen verder konden bouwen.

Dit was het verhaal van Sanne en Miro en een voorbeeld van hoe een behandeling kan verlopen. Geen enkel paard en eigenaar is hetzelfde. Juist de combinatie tussen mens en paard maakt ieder proces uniek en vraagt om een persoonlijke benadering. Elke behandeling verloopt anders, omdat ieder paard en iedere eigenaar hun eigen geschiedenis, lichaam en dynamiek meebrengen. En dat is een van de dingen die maakt dat ik mijn werk zo leuk vind: ik ontmoet de meest uiteenlopende en bijzondere mensen & dieren. Dat ik een stukje bij mag dragen aan hun bewustzijn, groei, welzijn en natuurlijk het plezier samen, voelt voor mij als dankbaarheid. 🙏🏻 Dat mag ook wel eens gezegd worden 😉

Tot snel!
Gary

Met dank aan Sanne & Miro voor het mogen delen van hun verhaal!

👉🏼Zelf een behandeling plannen of een vraag stellen?
Dat mag bij voorkeur via WhatsApp op 06 52732052
Of lees alvast rustig verder via www.paardenbehandelen.nl

🏡 Huishoudelijke mededeling: hoe bereik je ons het best & praktische informatie die veel gevraagd wordt ☺️Wil je een afs...
28/10/2025

🏡 Huishoudelijke mededeling: hoe bereik je ons het best & praktische informatie die veel gevraagd wordt ☺️

Wil je een afspraak maken voor jezelf of je paard of heb je een vraag? Gebruik dan bij voorkeur WhatsApp!
Dat is veruit de snelste en meest betrouwbare manier om contact te krijgen.
Je mag een gewoon appbericht sturen, maar een spraakbericht via WhatsApp is ook prima. Dat doet Gary zelf ook graag 😉 (typen gaat namelijk niet zo snel als hij zou willen 😅)

Mailtjes, Facebookberichten en berichten via het contactformulier komen helaas niet altijd goed aan of worden soms over het hoofd gezien. Ook bellen of een voicemail inspreken is voor Gary, door de drukte en de aard van zijn werk, al een aantal jaar niet meer haalbaar.

Via WhatsApp kan Gary op zijn eigen momenten reageren met volle aandacht. Zo blijft alles ook overzichtelijk en weet je zeker dat jouw bericht goed aankomt. Gelukkig hoeft Gary niet alles alleen te doen: Mariska helpt met het maken van de afspraken, routes, planningen en alles achter de schermen. Zo kan Gary zich vrijwel volledig op het werk zelf concentreren.

💡Goed om te weten: we streven ernaar om binnen 1 à 2 werkdagen te reageren. Zowel voor nieuwe aanvragen, het inplannen van een afspraak of wanneer je na de behandeling nog iets wil weten of een update wil delen. Soms kan een reactie van onze kant iets langer duren door volle werkdagen of drukte. In dat geval: alvast dankjewel voor je geduld! 🙏🏻 Je mag altijd een extra appje sturen ter herinnering, als het voor jouw gevoel een keer te lang duurt. Dat vinden we echt niet erg 😊

📧 Factuur nodig?
Geen probleem! Het is mogelijk om een btw-factuur te ontvangen.
Stuur daarvoor je naam, (adres)gegevens en e-mailadres mee in je WhatsApp bericht. Dan zorgt Mariska er naderhand voor dat de factuur netjes naar je wordt gemaild.

🚙 Weten wanneer Gary in jouw omgeving is?
Op onze website vind je een overzicht van de aankomende routes voor de paarden. We passen deze wekelijks aan, maar ze zijn niet altijd helemaal compleet. Wil je weten of er nog plek is op een bestaande route, of wil je dat we je op de lijst zetten voor een volgende ronde? App ons gerust! Vaak kunnen we je direct al een voorstel doen 🙌

📞 06 52732052
📧 info@paardenbehandelen.nl
🌐 www.paardenbehandelen.nl

En voor een behandeling voor jouzelf kan je terecht op:
🌐 www.mensenbehandelen.nl

Ps: We doen ons best om onze websites en Facebook pagina up-to-date te houden. Gevuld met informatie, ervaringsverhalen en antwoorden op veelgestelde vragen. Neem gerust een kijkje, grote kans dat je daar al vindt wat je zoekt! 😊

Tot snel! 👋🏻
Gary & Mariska

04/10/2025

Lina schakelde mij vorig jaar voor het eerst in voor haar merrie Solenne🐴. Ze merkte rond de herfst dat Solenne veranderde: ze was minder soepel, prikkelbaarder in de omgang en oogde minder ontspannen. Het viel samen met de overgang van weidegang naar paddock en stal.

‘Ze lijkt wat prikkelbaar en net wat strammer,” legde Lina bij aanvang van de behandeling uit. ‘Alsof ze zich tegen iets verzet, maar ik kan niet precies aanwijzen wat. Ze lijkt wat minder goed in haar vel te zitten.’ 🤔

Lina was er op tijd bij, voordat de kou echt doorzette. Solenne stond inmiddels al een paar weken op de paddock, in plaats van op de zomerweide. Door deze overgang en de seizoenswisseling gaf Solenne enkele subtiele signalen, die Lina aan het denken hadden gezet. Ze vond dat ze er wat mee moest en dat resulteerde in een afspraak.

Lina noemde het met een lach ‘een herfst APK🍁 voor Solenne’, een term die ik ook passend vond. We kwamen er namelijk achter dat Solenne voornamelijk hulp nodig had om in haar lijf mee te schakelen met de veranderende omstandigheden die de seizoenswisseling met zich mee brengt. 🍂

Het verschil was destijds opvallend, volgens Lina. Binnen een paar dagen bewoog Solenne weer soepeler en ook het prikkelbare gedrag in de omgang verdween naar de achtergrond. Fysiek leek ze fitter en energieker, wat Lina in de training mooi kon benutten. 🙏🏻 Voor Lina was de timing van een behandeling in de herfst perfect👌🏻: ze had hierdoor de signalen die ze van Solenne kreeg om kunnen buigen, zodat ze niet uitgroeiden tot echte problemen.

🍂 Een jaar later
Dit jaar stond ik rond dezelfde tijd weer opnieuw bij Lina & Solenne in de paddock en het viel meteen op, waarom Lina weer een behandeling gepland had. Solenne keek me nieuwsgierig aan, maar de rugspieren voelden strakker en ook had ze een iets verharde blik in de ogen. Ze bewoog in haar lichaam met een kleine terughoudendheid.

Lina herkende dit beeld meteen.

‘Het is elk jaar hetzelfde,’ zuchtte ze. ‘Zodra ze minder gras en beweging krijgt, lijkt ze even zoekende in haar eigen lijf.’

Lina somde op wat haar opviel aan Solenne: een lichte, wisselende stijfheid, opkomende stalbenen, minder g***s in de vacht door de naderende vachtwissel en een wisselend energieniveau. De ene keer was ze slomer dan normaal, dan was ze weer prikkelbaarder en gevoeliger. Lina merkte dat dit ook op haar buik sloeg. De mest leek onregelmatig, de ene keer vast en de andere keer dun. 🤷🏼‍♀️

Het zijn kleine tekenen, maar ze vielen bij Lina gelukkig meteen op. De herfst is voor paarden een periode van schakelen: minder beweging, kouder weer, ander voer. Het lichaam werkt harder om warm te blijven, spieren koelen sneller af en de weerstand kan tijdelijk dalen. Deze veranderingen kunnen zorgen voor stress, zeker als je paard geniet van de vrijheid in de weide en weer meer tijd in stal door moet brengen. Een behandeling kan bijdragen om deze overgang soepel te laten verlopen, zodat kleine ongemakken niet uitgroeien tot echte problemen.

✅De behandeling & Solenne's reactie
Tijdens de behandeling van Solenne kwam ik de voor mij gebruikelijke dingen tegen die aandacht nodig hebben, zeker in de herfstperiode. Verschillende processen in Solenne’s lichaam waren van slag en konden hun draai en samenwerking niet volledig vinden. Van een stukje energie in de organen tot doorstroming in het lymfe- en zenuwstelsel. Met mijn verschillende behandeltechnieken gaf ik al deze lagen aandacht. Ook mentaal mocht Solenne meer helderheid krijgen, zodat ze een aanraking of een vraag tijdens het rijden niet met prikkelbaar gedrag hoefde te beantwoorden. In de spieren leek Solenne nog niet teveel spanning vastgezet te hebben: door het bijsturen in de diepere processen kwam ook het lichaam van Solenne meer in de ontspanning, waar de spieren in o.a. de rug ook op reageerden.

Solenne reageerde zoals ze vorig jaar ook deed: eerst wat terughoudend, daarna een diepe zucht en een zichtbare ontspanning 😊. Haar lichaamshouding vertelde genoeg over de directe uitwerking van de behandeling. Langzaam kwam er weer doorstroming op gang, haar buik borrelde fanatiek mee als reactie.

Lina keek het aan en knikte.

‘Het is alsof ze even alles loslaat,’, merkte ze tevreden op 😌

Zelf voelde Lina ook mee in de behandeling. Ze voelde zich rustiger worden, haar ademhaling werd automatisch dieper en Solenne begon haar steeds meer op te zoeken. De lichte frustratie en zorgen die Lina voelde over Solenne’s veranderende gedrag ebden langzaam weg en maakten plaats voor rust. Ze zag en voelde, net als ik, verandering ontstaan. Solenne keek inmiddels met een zachtere blik de wereld in: iets wat ik vaak aan het eind van een behandeling terug zie. Er is weer ontspanning gevoeld en dat werkt vaak ook door bij de eigenaar.

Na afloop van de behandeling stapte Solenne al meteen met een soepelere beweging weg, haar rugspieren kon ze duidelijk al meer loslaten. Niet alleen in het lijf, maar ook in gedrag was ze merkbaar rustiger. Ze oogde nog steeds alert, maar we merkten dat ze alles in haar hoofd weer op een rijtje had staan. Ze had het overzicht weer terug, in plaats van een ‘vol koppie’ zoals ik het noem.

💡Wat jij nu kunt doen
De ervaring met onder andere Solenne laat zien hoe belangrijk het is om niet te wachten tot stijfheid of ander ongemak groter worden of typisch ‘stalgedrag’ weer opspeelt. Zelf kan je natuurlijk goed op de signalen van je paard letten, want jij kent je paard het beste en je kunt handelen wanneer nodig. In de training kan je bijvoorbeeld langer aandacht besteden aan een warming-up, de kwaliteit van je hooi en de mest/wormen kan je laten checken en je kan voor extra supplementen zorgen waar nodig.

Is dat niet voldoende, heb je het gevoel dat er meer of iets anders nodig is of ben je zoekende? Dan kan je een (preventieve) behandeling overwegen om je paard lichamelijk én geestelijk te ondersteunen bij deze seizoenswisseling. Een behandeling is een gerichte manier om je paard te helpen soepel en gezond de winter in te gaan. Het voorkomt dat tijdelijke spanning zich vastzet in niet alleen spieren en gewrichten, maar ook mentaal.

Op www.paardenbehandelen.nl vind je alle informatie over een behandeling. Je bent welkom om daar verder te lezen om te kijken wat ik voor jullie kan betekenen.

➡️ Zoals Lina na de behandeling zei:

‘Het voelt alsof ik Solenne een voorsprong geef op de winter. En dat is precies de geruststelling die ik nodig heb.’

Dat is het doel van een herfst APK: zorgen dat je paard niet alleen de winter doorkomt, maar dat hij of zij zich er ook goed bij voelt.

Tot snel! 👋🏻
Gary

✨Met dank aan Lina voor het mogen delen van haar & Solenne’s verhaal!

Adres

Meidoornlaan 3
Middelstum
9991EH

Openingstijden

Maandag 09:00 - 21:00
Dinsdag 09:00 - 21:00
Woensdag 09:00 - 21:00
Donderdag 09:00 - 21:00
Vrijdag 09:00 - 21:00
Zaterdag 09:00 - 21:00
Zondag 09:00 - 21:00

Telefoon

+31652732052

Website

http://www.paardenbehandelen.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Crystal Vision - Behandelingen voor mens & paard nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Crystal Vision - Behandelingen voor mens & paard:

Delen