10/03/2025
Heb jij ook zo weinig met Internationale Vrouwendag?
Afgelopen zaterdag was het Internationale Vrouwendag. Ik heb met die ‘verzonnen’ dagen, zoals Valentijnsdag, altijd wat gemengde gevoelens, dus ik had er dit jaar niet veel aandacht aan besteed.
Tot ik die zaterdag op een verjaardag zat. Het gesprek kwam op Internationale Vrouwendag, en een tante riep luid: “Ik vind het echt belachelijk, waar is dat allemaal goed voor?!”
En ja, ik snap ergens die reactie. We hebben inmiddels overal een ‘dag’ voor. Maar toen voorbeelden werden gegeven, zoals:
❌het gebrek aan de keuze voor pijnmedicatie bij medische ingrepen
❌huisartsen die ondanks een vernieuwde richtlijn niet meewerken aan gezonde menopauzezorg, ❌vrouwen een grotere kans hebben op verkeerde diagnoses en behandelingen omdat het mannenlijf nog steeds de norm is
❌auto’s die nog steeds minder veilig zijn voor vrouwen dan voor mannen
❌jonge vrouwen die nog steeds niet goed worden geïnformeerd over nadelen van anticonceptie…
werden die net zo makkelijk weggewuifd.
En dát moment maakte voor mij duidelijk: het is nog steeds nodig. Zelfs hier in Nederland. Want zolang wij als vrouwen zélf onze ervaringen en behoeften bagatelliseren terwijl er structurele ongelijkheden zijn, en zolang je al snel wordt weggezet als ‘feminist’ (wat schijnbaar een vies woord is) als je deze kwesties aankaart, hebben we schijnbaar nodig dat dit onderwerp in ieder geval één keer per jaar in top of mind is.
Mijn werk als therapeut draait om het erkennen van die eigenheid. Mannen en vrouwen zijn gelijkwaardig, maar niet gelijk. Zorg en herstel zijn geen ‘one size fits all’. Vrouwen verdienen begeleiding die recht doet aan hun unieke behoeften, zodat ze regie kunnen nemen over hun leven en die energie kunnen uitdragen.
Daarom blijf ik deze gesprekken voeren. Niet alleen op 1x per jaar verjaardagen, maar het hele jaar in mijn praktijk.
