10/01/2026
Van verlangen naar een “big goal” voor 2026, teruggebracht naar kleine, concrete stappen voor Q1.
Ontwikkeling ontstaat vaak niet door grote plannen, maar door kiezen, doen én bijhouden.
Vorig jaar zijn we, in samenwerking met Gemeente Weert, met een groep jongeren gestart. We zijn gestart met het verkennen van hun verlangens. Niet om direct doelen te formuleren, maar om eerst helder te krijgen welke richting zij op willen en wat voor hen werkelijk van betekenis is.
In de sessie van afgelopen donderdag hebben we deze richting vertaald naar de praktijk.
De levensdomeinen (plezier, (t)huis, werk, financiën, familie, vrienden, liefde, gezondheid) lagen letterlijk op de grond en werden onderzocht: “Waar vraagt iets aandacht, Waar lekt energie weg en Waar ontstaat ruimte?”
Met boksen als ervaringsgericht middel konden de deelnemers voelen, verdiepen en hun keuzes bijstellen.
Vanuit die ervaring koos iedere deelnemer een “big goal” voor 2026.
Deze doelen zijn vervolgens teruggebracht naar het eerste kwartaal:
“Welke kleine, haalbare stappen kunnen nú gezet worden om in beweging te komen?”
Dat betekende heel concreet:
– de rijschool bellen in plaats van uitstellen
– elkaar via videobeeld spreken in plaats van alleen voice
– een appje sturen om sociale verbinding actief op te zoeken
Belangrijk onderdeel hierbij is dat deze stappen ook bijgehouden gaan worden.
Niet om te controleren, maar om bewustzijn en eigenaarschap te vergroten.
Hoe iemand dit doet, is persoonlijk: via een notitie in de telefoon, een checklist, een agenda of een app. Het uitgangspunt is simpel: wat je volgt, krijgt aandacht.
Eén deelnemer vatte zijn richting voor 2026 samen in een persoonlijk motto:
“Minder denken, meer doen.”
Wat opvalt: groei zit vaak niet in grote plannen, maar in het klein maken, consequent doen en zichtbaar bijhouden.
Welke kleine stap zou jij dit kwartaal kunnen zetten — en hoe zou je die voor jezelf bijhouden?
