15/01/2026
Je bent er nog, maar niet meer echt
Je spreekt nog, je zwijgt meer
Je kijkt me aan, zo vertrouwd
En ik weet niet
Of dit een gewoon moment is
Of het afscheid
Soms overvalt het ons, onverwacht
Leven we door, onbewust
Praten we over later
Terwijl er achteraf geen later meer is
En soms weten we het wel
Zien we je langzaam wegglijden
Dag voor dag
Adem voor adem
Terwijl liefde blijft
En de hoop steeds stiller wordt
Je hand in de mijne
Zo licht, zo aanwezig
Alsof je zeggen wilt
Ik ben hier nog
Maar niet voor altijd
Ik blijf bij je
In woorden, in zwijgen
In alles wat gezegd had kunnen worden
Maar niet hoefde
Nu is er die leegte
Van wat was
Van wat blijft
Van wat nooit verdwijnt
Ik mis je
In wie je was
In hoe je keek
In hoe je hier nog even was
Ik mis je
En dat gemis
Is liefde
Die even geen plek meer vindt