06/01/2026
Dit weer vraagt om vertragen. En toch doen we altijd door. Omdat het systeem het van ons verwacht.
Ik kwam vanochtend moeilijk uit bed. Niet alleen omdat het bed lekker warm was. Maar alles in mijn lichaam riep: blijf gewoon liggen! En toch ging ik er uit...
Duty calls.
Het voelt zo dubbel, want ook alles in mij roept bij de woorden 'code rood' of 'belangrijke mail van school': irritatie!! (Hoe makkelijk deze bal tegenwoordig wordt opgegooid)
Als het systeem vindt dat het code rood is, dan moeten mijn kinderen thuis blijven.
Onder het mom 'veiligheid voor de kwetsbare mens'. Oh, gaan we die vlieger weer opgooien?
Denken we niet aan de zelfstandige ondernemers die zonder oppas zitten? Of de mensen in de zorg die een applausje kunnen krijgen?
Maar oh wee als je zelf zegt: het is vandaag code rood voor mijn kind!
Mijn kinderen hebben het vandaag nodig om thuis te blijven!
Het systeem waarin we leven.
Ik heb er nogal moeie mee af en toe.
Dus ik kruip maar in m'n bunker, voor geval van nood. 🤪 Mijn meditatie ruimte voor de komende dagen.
Stil zitten en niks doen is geen zwakte, het is wijsheid...
Een uitnodiging om te voelen wat je werkelijk nodig hebt en daar naar durven luisteren.
Fijne dag!
Geniet van de sneeuw en van elkaar...
En van een lekker kopje warme thee...☺️
www.studiorust.nu