25/05/2026
๐ฒ๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐
๐๐ ๐
๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐ ๐
๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐ ๐
๐ ๐๐๐๐๐๐ ๐
๐๐ ๐๐๐ ๐๐๐ ๐๐ ๐
๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐.
Verhalen die soms alleen aan mij verteld worden en in stilte bij die persoon blijven.
Het gaat om pijnlijke, verdrietige verhalen, magische verhalen, blije, mooie vreugdevolle verhalen. Verhalen over verlies, dood, geboorte, oorlog, adoptie, verloren zijn, vergeten zijn, overwinningen, magie, kracht, verbinding, loslaten, reizen, avontuur.
Ik vind dat er in onze cultuur veel te veel verhalen verloren gaan, verzwegen worden en met de dood worden mee genomen. Ik voel het als mijn taak om hier een stukje in te doorbreken en vooral de levenswijze van sjamanen en andere culturen inspireren mij hierbij.
Bij vele stammen werden er rond het vuur verhalen gedeeld, er werd met eer gesproken over voorouders, avonturen die ze hadden mee gemaakt, mooie avonturen, heftige avonturen over dood en leven. Zo bleven deze voorouders in leven bij de stam, zo bleven zij hun eervolle plek houden. Zo kon de kracht, liefde en wijsheid van hun voorouders door blijven stromen naar alle volgende generaties.
Maar hier in de westerse wereld, worden er in mijn beleving, veel te veel verhalen in stilte gehouden, geheim gehouden. Door schaamte, taboe, pijn, verdriet, boosheid, woede, geheim, het niet hebben geleerd enz. enz.
Ik voel dat ik daar heel graag verandering in wil brengen. Ik wil iedereen die bij het lezen van dit stukje een JA voelt, de gelegenheid geven om zijn of haar verhaal (anoniem) te delen in mijn inspiratiebrieven en op mijn website.
Laten we het anders doen dan onze (voor) ouders, laten we onze familieverhalen en geschiedenis in eren houden en niet langer meer verzwijgen of geheim houden, zodat we niet vergeten worden, zodat de (klein) kinderen weten waar ze vandaan komen, wat hun familiegeschiedenis is en aan wie zij hun leven te danken hebbenโฆ.