31/03/2026
Afgelopen weekend gebeurde er iets wat me raakte. We zaten in de deelcirkel van dag 3 van mijn Vrij(!) met jezelf ontdekkingsreis.
Een vrouw had net haar verhaal gedeeld - kwetsbaar, moedig, echt. Drie andere vrouwen gaven haar complimenten. Oprechte, liefdevolle woorden over wat ze in haar zagen. En toen brak ze.
'Ik geloof je niet', zei ze huilend.
8 paar ogen keken haar aan. Vol liefde. Vol aanwezigheid. Maar zij kon het niet voelen. Ze kon het niet ontvangen.
Hoe ongemakkelijk kan het zijn dat mensen iets fijns en moois tegen je zeggen en je voelt... metéén de neiging om het te ontkennen of te verklaren? Of erger nog: je voelt je ongemakkelijk, alsof ze het niet echt menen? In je emotie kun je je er zelfs boos om zijn. Alsof het niet waar kan zijn wat ze zeggen.
Het is geen toeval dat dit gebeurt. Want als je vroeger niet gezien werd zoals je was - als je geleerd hebt dat liefde voorwaardelijk is, dat je eerst iets moet presteren of zijn voordat je waardevol bent - dan voelt ontvangen als een bedreiging.
Je lijf weet het nog. Je systeem is alert. 'Dit kan niet kloppen. Dit is niet veilig.' En dus sluit je je af. Voor de liefde. Voor de verbinding. Voor de woorden die je het hardst nodig hebt.
Maar het is niet jouw schuld dat je dit geleerd hebt. En het is ook niet voor altijd.
Wat er in die cirkel gebeurde, was prachtig.
Ze bleef zitten. Ze voelde haar verdriet. Ze liet zich zien. En langzaam, heel langzaam, begon er iets te landen. Ik zag het gebeuren. Er klikte iets in. Niet omdat de complimenten opeens wél waar werden. Maar omdat ze voelde dat ze er mocht zijn. Met haar twijfel. Met haar ongeloof en al haar pijn.
Dat is waar het om gaat, vrouw. Je hoeft niet meteen te kunnen ontvangen. Of je meteen geliefd voelen. Het gaat erom dat je er mag zijn. Precies zoals je bent. Met alle weerstand die er is.
Want daar begint het. Daar, in die ruimte van 'ik mag er zijn', daar ontstaat veiligheid. En pas als je je veilig voelt, kan er iets veranderen.
Dat is wat ik vrouwen leer. Niet om harder te werken aan jezelf. Niet om nog meer te presteren. Maar om ruimte te maken voor wat er al is. Voor de pijn, de twijfel, de weerstand. En dan, heel zachtjes, voor de liefde. Om uiteindelijk te gaan spelen en ja te zeggen tegen jouw intieme seksualiteit.
Wil je dit ook ervaren? Samen met andere vrouwen die ook weten hoe dit voelt?
Kijk dan naar de Vrij(!) met jezelf ontdekkingsreis in 5 zaterdagen en ontdek over welke thema’s je kunt gaan leren, naast alles wat er tussen de bedrijven door valt mee te maken en te helen.
We starten 26 september weer. En er is nog vroegboek t/m 30 juni 😉.
Info & tickets: https://seksueelontdekkingswerk.nl/vrij-met-jezelf-ontdekkingsreis/.
Of boek eerst een gratis ontdekkingsgesprek met me (die link vind je ook onderaan de infopagina). Ik kijk naar je uit.
PS: Een van de dingen die ik vrouwen aan het begin van een dag of weekend altijd op het hart druk, is dat je volledig vrij bent om, wat ik ook zeg, in twijfel te trekken. Dus je hoeft me niet te geloven. Maar je bent heel welkom om jouw waarheid en jouw seksualiteit te komen ontdekken.
