Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 17:00 Dinsdag 09:00 - 17:00 Woensdag 09:00 - 17:00 Donderdag 09:00 - 17:00 Vrijdag 09:00 - 17:00

http://www.groeikinesiologie.nl/

Groei - Praktijk voor Kinesiologie, Offemweg 85, Noordwijk (2026)

22/12/2025

Het einde van het jaar is weer in het zicht, dus het is weer tijd voor wat reflectie.
Waar ben jij afgelopen jaar het meest trots op?
💛 Heb je mooie dingen met je gezin beleeft?
💛 Heb je wat meer tijd aan jezelf kunnen besteden?
💛 Of ben je gewoon heel blij dat iedereen in het gezin dit jaar weer heeft overleefd?

En dan staat 2026 op de stoep.
Een nieuw jaar, een verse start!

Ik ben met heel veel dingen heel erg blij in mijn leven, dus daar verander ik helemaal niets aan, maar er zijn toch een paar dingen die de afgelopen weken omhoog kwamen waar ik mijn aandacht aan wil geven.

💛 Ik heb de afgelopen twee jaar veel geprobeerd om wat kilootjes kwijt te raken, maar dat gaat helaas niet zo makkelijk bij mij. Er liggen nu nieuwe plannen met mijn gewichtsconsulent Mir Gezond Genieten en we gaan ervoor in het nieuwe jaar!
💛 Ik heb de afgelopen tijd gemerkt dat ik er heel blij van word om verschillende soorten werk te doen. Dat houdt me lekker scherp! Dus in het nieuwe jaar sta ik helemaal open voor alles dat er op mijn pad mag komen. Dat is toch zeker het voordeel van ondernemer zijn!
💛 In de praktijk heb ik ook allerlei grote plannen waarvan het tijd is dat ze eindelijk het licht mogen gaan zien. 2026 wordt het jaar!

Waar wil jij op gaan focussen in het nieuwe jaar? En vergeet vooral jezelf daarin niet 🙂.

18/12/2025

Nadat ik ’s avonds een verhaaltje heb voorgelezen, vertelt mijn dochter dat de voorkant van haar enkels pijn doet. Meestal mag ik er niet aan zitten, want ze weet wat er gaat komen, maar vandaag vraagt ze of ik haar even wil “masseren” zoals zij het noemt. Ik voel gelijk waar er een blokkade zit en al snel komen de tranen. Na 10 minuutjes flink huilen, voel ik haar enkels ontspannen en haalt ze opgelucht adem. “Ja mam, ik denk dat het er nu wel uit is!”

Heel fijn dat mijn dochter nu weet hoe ze met overprikkeling om kan gaan. Ik ben dan ook heel trots dat ze voelt wanneer haar emmertje vol zit en aangeeft dat ze hulp nodig heeft. Ik weet namelijk ook heel goed hoe het ook kan zijn…

Een paar keer per week was het toen raak; een totaal overprikkeld kind waar helemaal niets mee te beginnen was. Boos, huilen, niet in slaap kunnen vallen…. Dit had ook een impact op mij; ik werd er onzeker van of ik het wel goed deed, maar ook wanhopig en gefrustreerd als ik na een lange werkdag ook nog eens heel lang bezig was om mijn kind in bed te krijgen.

Nu kunnen allebei mijn dochters goed aangeven wanneer ze mijn hulp nodig hebben. En omdat ik nu veel beter voor mezelf zorg en daardoor meer ontspannen ben, heb ik ook de rust om hen op die momenten te helpen.

Is jouw kind ook vaak overprikkeld en vind je het ook lastig om daarmee om te gaan en de rust te bewaren? Ik kan jullie hier allebei bij helpen!

Jou door te zorgen dat jij meer ontspannen wordt en dichter bij jezelf kan blijven en je kind door te zorgen dat het minder overprikkeld raakt.

16/12/2025

Nee, vandaag niet…
Soms kom je tijdens deze feestweken in van die situaties terecht waarbij je weet dat het niet de beste keuze is voor jouw kinderen, maar dat je toch de sociale druk voelt om het te doen.

✨ Brunchen met de familie, terwijl dat net valt tijdens het slaapje van je jongste.
✨ Op zondagavond eten bij vrienden met wat oudere kinderen, die soms vergeten dat jouw kinderen wel op tijd op bed moeten liggen.
✨ Allerlei vroege afspraken in de vakantie, terwijl jouw kinderen ervan houden om pyjama ochtenden te hebben.
✨ Nog even gezellig ‘s avonds een bakkie doen bij opa en oma, terwijl je kinderen al totaal overprikkeld zijn na een drukke week op school.

Allemaal heel erg gezellig natuurlijk, alleen merk jij aan alles dat je kinderen gewoon even tijd nodig hebben om niets te doen en vooral niets te hoeven. Er zijn al zoveel dagen in dit seizoen dat er van alles van ze verwacht wordt!

Mijn tip?

Zeg nee! Zo simpel is het vaak echt. Jij weet wat het beste is voor jouw kinderen en wat kan jou het schelen wat anderen daarvan vinden! Af en toe gewoon even lekker niets doen of alleen met het gezin even chillen. Hoe fijn is dat?

Wat vind jij lastig om nee tegen te zeggen?

12/12/2025

Zeg jij wel eens sorry tegen je kinderen?

Net als je denkt te weten hoe je met je kinderen om moet gaan, slaat de puberteit toe en wordt alles weer compleet anders.
Grapjes die ik altijd al maakte, zijn nu opeens verschrikkelijk.
Een knuffel om haar stress wat te verlichten, wil ze niet meer.
Überhaupt de vraag stellen of ze me met iets kan helpen, verdient een enorme oogrol.

Afgelopen week was ik haar aan het overhoren voor een toets, maar ook al waren we al de hele week aan het oefenen, kreeg ik alleen maar schouder ophalen en weet ik veels.
Ook al voelde ik dat ze geruststelling nodig had, het irriteerde me ook dat ze in mijn ogen niet haar best deed. Ik had een lange dag gehad en iedere keer dit gevecht met haar aangaan is soms best vermoeiend…

Dus ben ik weggelopen en heb haar lekker in haar sop gaar laten koken. Zoek het dan zelf maar uit!

Helpt natuurlijk niet…

Een half uur later kwam ze naar beneden om welterusten te zeggen. Met een heel verdrietig gezichtje. Ik mocht niets zeggen en ze draaide zich van me weg, maar ik voelde en zag gewoon dat ze me nodig had.
Ik heb haar heel hard geknuffeld (aan het begin onder lichte dwang ;)) en verteld dat ik ontzettend trots op haar ben en dat ze het heel goed doet. Dat ik soms ook gewoon even niet meer weet hoe ik met alles om moet gaan en dat het me spijt als ik te hard was.

Ze vertelde dat het inderdaad soms voelde alsof ze het niet goed genoeg deed, terwijl ze echt heel erg haar best aan het doen is. Ik knuffelde haar nog wat harder en voelde haar weer ontspannen in mijn armen.

Samen hebben we een plan gemaakt hoe nu verder en ze werd weer rustig en kon lekker gaan slapen.

Soms helpt het bij ons om gewoon eerlijk te zijn, sorry te zeggen en aan te geven dat ik vaak ook geen idee heb wat ik aan het doen ben.

Zeg jij wel eens sorry tegen je kinderen, omdat je zelf geen idee hebt wat je aan het doen bent?

09/12/2025

Ze heeft pijn, op heel veel plekken in haar lijf. Door haar ziekte is ze volledig afgekeurd en daardoor is ze veel thuis.

Haar gezin gaat boven alles. Ze is altijd aan het zorgen voor anderen en vindt het heel lastig om om hulp te vragen. Haar eerste instinct is om haar pijn te verbergen en het te bagatelliseren tegenover anderen.

Nu heeft ze de eerste stap gezet om beter voor zichzelf te gaan zorgen. We gaan samen kijken wat ik voor haar kan betekenen, aangezien de medische wereld haar niet meer verder kan helpen.

Na de eerste behandeling voelt ze zich al een stuk lichter en helderder in haar hoofd.

Na de tweede behandeling geeft ze aan dat ze veel meer rust in haar hoofd heeft gekregen. Ze kan zich makkelijker neerleggen bij dat ze niet alles meer kan en neemt dus ook meer rust. Niet meer die to-do lijst die door haar hoofd gaat als ze even gaat liggen, maar acceptatie.

Een kleine stap, maar ze is zo dankbaar. 💛

Deze moeder heeft veel pijn, maar het werkt hetzelfde voor iedere andere moeder. Ik kan je helpen om je die rust in je hoofd te geven die je verdient en zo ontzettend nodig hebt om jouw drukke leven op een ontspannen manier te leiden.

Ben je benieuwd of ik iets voor jou kan betekenen?

Stuur me dan gauw een dm en dan neem ik contact met je op!

02/12/2025

Een klant van me trok laatst een heel mooi kaartje;

𝘝𝘦𝘳𝘸𝘢𝘤𝘩𝘵𝘪𝘯𝘨
𝘓𝘢𝘢𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘰𝘴, 𝘥𝘢𝘯 𝘪𝘴 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘤𝘢𝘥𝘦𝘢𝘶𝘵𝘫𝘦

We hadden hier een mooi gesprek over en zij, als kleuterjuf, vertelde ook dat ouders vaak heel veel verwachten. Van de juf, van hun kind en van zichzelf.
Als we zoveel verwachten van alles en iedereen, kun je toch bijna alleen maar teleurgesteld worden.

Ik word moeder, maar dit combineer ik gewoon met alle andere dingen die ik nu al in mijn leven heb. Ik kan het kindje toch gewoon meenemen?

Ja natuurlijk ga ik borstvoeding geven, dat zorgt voor een goede binding met mijn kindje!

Binnen een half jaar na de bevalling wil ik zeker weer op mijn oude gewicht zijn.

Ik heb voor mijn bevalling een bevalplan geschreven, zodat iedereen weet hoe ik precies wil dat mijn bevalling gaat verlopen!

Maar wat gebeurt er als dingen nu niet volgens verwachting gaan?
💛 Als jouw kindje alleen maar slaapt in zijn eigen bedje en niet in de kinderwagen….
💛 Als borstvoeding niet zo soepeltjes gaat als je verwachtte (of zoals bij mij dat je dochter alleen maar interesse had in alles om haar heen in de gaten houden in plaats van rustig bij jou te drinken 😊)
💛 Als die kilo’s er niet zo makkelijk afgaan, omdat je het te druk hebt met aan je nieuwe leven te wennen…
💛 Als je bevalling niet loopt zoals je had gepland (een stortbevalling thuis op de bank?)

Hoe ga je hier dan mee om? Lukt het je om flexibel hiermee om te gaan en alles als een cadeautje te zien? Of raak je in paniek, voel je je onrustig en niet meer in balans?

Overtuigingen die we hebben kunnen ons hier soms ontzettend in de weg zitten. We willen dingen, omdat het zo hoort. Maar wie zegt dat het zo hoort? Waarom mogen we niet lekker zelf bepalen wat goed voor ons is?

En ja, je mag ook van gedachten veranderen als iets heel anders blijkt te zijn dan je van tevoren dacht!

Kun je het je voorstellen wat het een cadeautje zal zijn als je je verwachtingen los kunt laten?

27/11/2025

Waarom hebben zoveel jonge moeders toch altijd de neiging om altijd maar te doen alsof alles goed gaat en een baby krijgen alleen maar heel erg leuk is. Laten we stoppen met het ophouden van de schone schijn in een periode waarin je hele leven compleet op z’n kop komt te staan!

Die zwangerschap, ik vond het echt niet leuk: bekkenpijn, extra kilo’s (30+ kilo) en heel veel hormonen (mijn man kan hier zeker over meepraten 😊). De bevalling daarentegen vond ik dan weer prima. Tuurlijk deed het pijn, maar ik was zo blij dat die zwangerschap erop zat, dat ik de bevalling echt een bevrijding vond.

En dan heb je een baby... en nu... Mijn kleine meisje huilde niet, nee ze krijste en dat heel veel en heel lang. Meerdere keren ben ik met haar bij de huisarts geweest, want alles in mijn moederinstinct zei dat dit niet klopte. Maar er was niets te vinden. Dag en nacht liepen we zingend met een schreeuwend kind door ons huis. Jeetje, wat voel je je dan hulpeloos en alleen. Ik dacht dat ik wist hoe het was om moe te zijn na jaren in de nachtdiensten te hebben gewerkt, maar nee hoor, dat leer je pas echt als je een huilende baby hebt. En je moe en hulpeloos voelen is geen goede combinatie met een baby.

Mijn eerste tip aan jou als jij nu in deze situatie zit is: luister naar je moederinstinct, dat werkt namelijk als geen ander! Jij weet het als er iets mis is met je kindje en laat je niet afschepen of zoek naar alternatieven. Een heftige zwangerschap en bevalling is namelijk niet alleen voor jou traumatisch, maar ook voor je kindje.

Ten tweede: zorg ervoor dat je ook je emoties kunt uiten. Blijven doorgaan, omdat je nu eenmaal moeder bent, daar heeft niemand iets aan. Jij moet goed voor jezelf zorgen, zodat jij de beste moeder kunt zijn die er maar is! Hier kan ik je zeker bij helpen, maar vooral praat erover! Je zult zien dat heel veel andere ouders je verhaal herkennen.

Wil je je verhaal kwijt, maar wil je er niemand lastig vallen in je omgeving? Dan sta ik voor je klaar. Ik bied een luisterend oor zodat jij je verhaal kunt kwijt, geen oordelen en als je wilt wat tips.

Stuur me gerust een DM als je hier meer over wilt weten. Je staat er niet alleen voor!

25/11/2025

Al weken was ik licht benauwd en flink aan het hoesten. Zijn het mijn allergieën of is het wat anders? Ik kwam er maar niet achter, maar het voelde anders. Tot ik vorige week zwaar benauwd wakker werd. Ik kon niet eens meer een hele zin uitspreken en het voelde alsof er een olifant op mijn borst zat. 😟

Dus toch maar even contact opgenomen met de huisarts waar ik gelukkig snel terecht kon. Na verschillende onderzoeken bleek ik een virusinfectie in mijn longen te hebben, waardoor mijn longen helemaal samengeknepen waren.

Gelukkig hoefde ik geen antibiotica, maar kreeg ik wel een puffer om weer wat meer lucht te krijgen.
Eenmaal thuis (toen ik weer iets meer adem kreeg) ging ik er eens over nadenken waarom ik deze infectie heb opgelopen. Wat wil mijn lijf me vertellen? 🤔

De longen staan voor je grenzen aangeven, verdriet vasthouden en niet kunnen tonen, maar ook je ruimte innemen. Allemaal mooie metaforen, maar het voelde niet alsof dat was wat mijn lichaam me aan wilde geven.

Tot ik me af begon te vragen wat er nu echt gebeurde. Wat is er zo overweldigend dat het mij letterlijk de adem ontneemt? En daar zat het antwoord op de boodschap die mijn lichaam me zo duidelijk wilde vertellen. De angst om een dierbare te verliezen.

Ik heb de angst toegelaten en voelde daardoor de druk op mijn borst wat minder worden. 💛

Sinds ik met kinesiologie ben begonnen, kijk ik heel anders naar fysieke klachten. Je lijf wil je iets vertellen en ik probeer daar naar te luisteren. De combinatie met de reguliere zorg is daarin heel fijn. Ik had echt wat meer lucht nodig om te kunnen functioneren, dus heb ik daarvoor tijdelijk een puffer gebruikt. Maar door er echt even bij stil te staan wat mijn lijf me probeert te vertellen, wordt de kern van de klacht ook aangepakt.

Heb jij hulp nodig om erachter te komen wat jouw lijf je probeert te vertellen?
Neem dan contact met me op.

18/11/2025

Weet je wat ik echt lastig vind in het opvoeden van kinderen?
De balans bepalen tussen ze iets leren en ze iets uit handen nemen.

Ik ben een groot voorstander van kinderen vrij laten om fouten te maken binnen bepaalde kaders. Bij mij zijn die kaders vrij breed, doordat ik op dezelfde manier ben opgevoed. Ik heb veel vertrouwen in mijn kinderen en ik geloof dat ze er veel meer van leren als ze af en toe eens onderuit gaan.

Maar ja, soms is het gewoon zoveel makkelijker om ze dingen uit handen te nemen, omdat dat zoveel sneller is met mijn probleemoplossende brein.

Bijvoorbeeld hun huiswerk (nee, dat neem ik ze zeker niet uit handen hoor 🙂).
Waar we onze oudste dochter op de basisschool moesten motiveren om af en toe eens te leren en te oefenen voor boekbesprekingen, raakt de jongste al in paniek als ze iets een week van tevoren nog niet helemaal weet.

Maar wanneer moet ik nou in actie komen?
Als ik het helemaal loslaat:
begint de oudste een avond voor de toets eens met naar haar boeken te kijken en raakt dan in paniek, omdat ze het niet gaat redden
is de jongste continue in paniek over alles wat ze nog niet goed genoeg weet

En beide meiden komen natuurlijk naar mij toe als die paniek toeslaat, want mama lost het wel weer op…

Dus maak ik planningen voor ze.
waar mijn oudste zich vervolgens weer helemaal niet aan houdt en dat weer irritaties beide kanten oplevert…
en de jongste zich te veel aanhoudt, waardoor ik op zondagochtend een presentatie met haar zit te maken…

Die balans bepalen blijft lastig!
Hoe ga jij hiermee om?

07/11/2025

Als we iets heftigs meemaken, zeggen we vaak op een gegeven moment: “Het is nu al zo lang geleden, dus ik heb het wel verwerkt.”

Maar heb je het echt verwerkt… of heb je het gewoon weggestopt?

Hoe kom je erachter wat het is? Het verschil merk je eigenlijk heel eenvoudig: voel eens wat er in je lichaam gebeurt als je aan die gebeurtenis denkt.

Ik zal je een voorbeeld geven.
Mijn oudste dochter was in het begin van haar leven behoorlijk ziek. We hebben anderhalf jaar lang op overlevingsstand geleefd. Toen het eindelijk beter ging, probeerden we weer “gewoon” te doen. Niet te vaak terugdenken, gewoon doorgaan.

Maar elke keer als iemand vroeg naar die periode, sprongen de tranen direct in mijn ogen.
Zó frustrerend, want ik dacht dat ik het allang had verwerkt.
Niet dus.
Ik had die emoties diep weggestopt en met mijn hoofd geredeneerd.

Pas toen ik alles echt durfde te voelen, kwam er ruimte.
Ik kon rustig over die tijd praten, zonder weer in paniek te raken.
De angst en spanning mochten er eindelijk zijn, en daarna ook weer weggaan.

Dus ik vraag het ook aan jou:
Wat voel jij als je terugdenkt aan een heftige periode in je leven?
Aan een moeilijke bevalling? Een huilbaby? Slapeloze nachten?
Voel je nog steeds die machteloosheid, die boosheid, dat verdriet?

Dan is de kans groot dat je lichaam nog iets vasthoudt wat aandacht nodig heeft.

Met mijn lichaamsgerichte therapie help ik je om die emoties stap voor stap los te laten.
Zodat je niet meer hoeft te overleven, maar echt kunt ademen.

Want weet je wat het mooiste is?
Als jij die spanning loslaat, ontstaat er ruimte voor rust, lichtheid en vertrouwen. ✨

Wil je weten wat dit voor jou kan doen? Stuur me gerust een berichtje.

Groei - Praktijk voor Kinesiologie

22/12/2025

18/12/2025

16/12/2025

12/12/2025

09/12/2025

02/12/2025

27/11/2025

25/11/2025

18/11/2025

07/11/2025

Adres

Openingstijden

Telefoon

Website

Meldingen

Contact De Praktijk

Snelkoppelingen

Delen

Type

Maandag	09:00 - 17:00
Dinsdag	09:00 - 17:00
Woensdag	09:00 - 17:00
Donderdag	09:00 - 17:00
Vrijdag	09:00 - 17:00