Grobbels Integratieve Kindertherapie

07/12/2025

Vandaag gewandeld voor jullie/onze dochters, onszelf en alle vrouwen in de wereld tegen geweld

12/02/2025

De laatste tijd krijg ik veel vragen van ouders over het game-gedrag van hun kind. Wanneer is het teveel? Hoe kan ik mijn kind helpen en gezonde balans te vinden? Met het steeds vroeger geven van een telefoon aan kinderen, wordt de beeldschermtijd ook steeds langer. Lopen jullie ook tegen problemen aan met jullie kind?

12/02/2025

Ja! Ik ben nu ook KIE Coach! KIE coaching is een vorm van kinesiologie, waarbij via spierspanning wordt gekeken welke onverwerkte emoties in het lichaam opgeslagen zijn. Door dit uit te testen, krijgen deze emoties de aandacht en kunnen ze verwerkt worden. Meer over weten? Neem gerust contact met me op.

04/12/2024

Een paar weken geleden vertelde mijn broer mij dat hij en mijn neef mee gaan doen aan de Alpe d’HuZes. Dat zet mij aan het denken, want hoeveel mensen in mijn directe omgeving ken ik nou met (uitzicht op) kanker? Nou best veel. Dus ik steun dit evenement van harte, en ga als vrijwilliger die week helpen. Met als cadeautje dat ik zelf ook de Alpe een keer op mag lopen op 4 juni. Steunen jullie mij? https://www.opgevenisgeenoptie.nl/s/30532/38898/s

17/05/2024

Heb jij een kind dat examens doet? Wellicht hebben ze nog iets aan deze tips! Trouwens ook zeer nuttig voor kinderen die net aan het voortgezet onderwijs beginnen.

Vandaag, op 13 mei, gaan voor alle middelbare scholieren de eindexamens van start. Daarom sprak WENDY met Larissa Kapnissakis, specialist op het gebied van leren, over hoe jij als ouder jouw kind het beste kan voorbereiden op de examens én niet te vergeten: hoe je jouw tiener succesvol leren aanlee...

10/03/2024

Wat gemakkelijk toch eigenlijk: een paar vingerbewegingen op mijn mousepad en Susan Linn verschijnt op mijn scherm, helemaal uit Boston. De psycholoog, lector aan Harvard, expert in de invloed van media en marketing op kinderen, activist die onder meer Disney op de knieën kreeg én prijswinnend bui...

29/11/2023

Zo ongeveer tijdens elk functioneringsgesprek in het regulier onderwijs kreeg ik hetzelfde te horen:
"Pedagogisch ben je heel sterk hoor Bart, maar ... "
Om vervolgens anderhalf uur lang te horen wat er niet goed was.
Ik moest tóch wat consequenter zijn, de timer gebruiken en het stoplicht op rood zetten wanneer het stil moest zijn.
Ik moest differentiëren in niveau, de drukke leerling vooraan zetten en kinderen leren om hun aandachtsblokje te gebruiken.
Ik moest kortere instructie geven, directer en explicieter en hoge verwachtingen uitspreken.
Ik moest m'n lokaal opruimen en regels visualiseren.
Ik moest.

Volgens een afvinklijstje.

Wat de directrice misschien niet zag, was hoe lekker de kinderen in hun vel zaten, hoe leuk ze het samen hadden en hoe blij de ouders daarmee waren. De gekke meester met grapjes en gitaar. Ik bleef trouw aan de kinderen, ik kon niet anders.

Op één van de reguliere scholen waar ik gewerkt heb, heeft een kleine groep kinderen mij vierenhalf jaar als meester gehad. Dat is bij toeval zo gegaan. Het waren combinatiegroepen en door wisselingen schoof ik telkens met hen mee. Van halverwege groep 4 tot aan groep 8. We leerden elkaar goed kennen. Ook de ouders. Mijn mooiste onderwijsjaren, thematisch werken en ervaringsgericht. Kamp en musical.
Het afscheid herinner ik me nog goed ... ook al is het inmiddels al jaren geleden.

Maar nu werkt één van deze leerlingen als stagiaire bij ons op school! Ze doet HBO social work en het gaat erg goed met haar. Ze blikt terug op 'onze tijd':
"Bij jou was het altijd gezellig Bart en je was nooit boos! En natuurlijk de luie stoel in je klas!"
Op mijn vraag hoe het met de rest van de groep is gegaan, zegt ze me dat ze elkaar nog steeds zien en dat het met hen allen heel goed gaat.

Waar ik vooral benieuwd naar ben, is hoe het didactisch verder is gegaan. Het punt waarop ik continu negatief werd beoordeeld als leerkracht.
"Goed! A. en P. doen universiteit, T. en L. doen HBO net als ik. L. studeert toch met je zoon in Groningen? En J. heeft z'n MBO afgemaakt, waar hij heel blij mee is."
"Laat me raden; techniek zeker?"
"Haha, inderdaad, waar hij zich toen al fijn bij voelde."
En ik denk terug aan hoe ik hem daar toen in gestimuleerd heb, omdat hij zo onzeker was.
Deze groep heb ik het grootste deel van hun basisschooltijd onder m'n hoede gehad. Ze zijn allemaal verder gegaan met hun ontwikkeling ... uiteraard.

Stop dus met dat gehamer op hoe het móét, maar timmer aan de weg met dat waar het werkelijk om draait: kinderen die met plezier naar school gaan en zich veilig voelen. Pas dán sla je de spijker op z'n kop.

De ontwikkeling van kinderen stagneert, wanneer je hen onder de duim houdt. Kinderen groeien van ruimte, vertrouwen en aandacht.

Bart Heeling

08/11/2023

Over niet in hokjes passen. Waar zijn de scholen waar kinderen zich in álle diversiteit kunnen ontwikkelen?

05/10/2023

Dit zijn toch geweldige, creatieve dingen om te maken met kinderen!

25/09/2023

Enerzijds maken we ons er druk om dat kinderen te weinig bewegen (door beeldschermen) en tegelijkertijd mogen ze niet teveel bewegen op school. Maar ga eens op zoek naar de oorzaak van het wiebelen… bijvoorbeeld zoals in onderstaande casus:

Onderstaande casus heb ik eerder gebruikt, maar is een goed voorbeeld van hoe bewegen helaas verkeerd geïnterpreteerd kan worden.

🤸🏻‍♀️ "Onlangs kwam er een mooi meisje uit groep 3 samen met haar ouders in de praktijk. "Weet je ook waarom je bij mij komt", vroeg ik haar. Ze knikte wat verlegen en zei zachtjes: "Omdat ik wiebel...".
De juf had de ouders aangesproken op het wiebelen van het meisje en duidelijk haar mening gegeven hoe ze over dit wiebelen dacht. Het is storend en afwijkend.....
Mijn hart brak toe ze me dit vertelde. 😥 Dat de juf niet tegen het wiebelen kan, zegt in mijn ogen meer over de juf dan over het meisje. En dat de juf het wiebelende meisje niet goed interpreteert, zie ik als een gemiste kans."

Kinderen ontwikkelen zich door beweging. Al in de baarmoeder, bijzonder hè. Eerst zijn die bewegingen reflexen, maar gaandeweg ontstaan er steeds meer bewuste bewegingen.
Zo doorloopt een kind in de 1ste 1 1/2 jaar de volgende motorische ontwikkelingsfases: liggen, rollen, tijgeren, zitten, kruipen, staan, lopen en rennen. En al deze reflexmatige en motorische bewegingen zorgen voor ontwikkeling van het brein.
Super belangrijk dus! Want, zoals Lenneke Gentle het zo mooi beschrijft: "beweging creëert een vruchtbare voedingsbodem om kinderen een lang, gelukkig en gezond leven te kunnen bieden. In connectie met zichzelf en anderen".

Natuurlijk kan het vervelend zijn als je iemand op bepaalde momenten steeds ziet bewegen, wiebelen of friemelen. Sommige kinderen gaan zelfs zomaar even staan. Zeker als je een pittige volle klas hebt, kan dit misschien voelen als nog meer onrust. Waar alleen aan voorbij gegaan wordt, is dat bewegen juíst kan helpen om te focussen en te concentreren. Wanneer deze kinderen dit niet doen, ontstaat er enorme (lichamelijke) onrust waardoor ze niets (of weinig) in zich opnemen.

"Zit eens stil", of "Let eens op", of "Ik wil dat je me aankijkt", maken het vaak alleen maar erger. Alle energie lekt dan naar het willen voldoen aan de eisen die juf stelt. "Ik moet juf aankijken, ik moet juf aankijken, ik moet juf aankijken, hé ze heeft blauwe oogschaduw op....." En hop, de aandacht is vervlogen. Of "Ik moet stilzitten, ik moet stilzitten, ik moet stilzitten..... ehm, op welke bladzijde moeten we beginnen......?"
Wanneer de kinderen mogen bewegen, en dat kan op verschillende manieren, zal de concentratie en de productiviteit omhoog gaan, wat waarschijnlijk ook terug te zien is in de resultaten.

🤸🏻‍♀️Er zijn verschillende manieren te bedenken om toch stiekem de energie kwijt te kunnen door beweging, terwijl een kind aan het werk of aan het luisteren is. Denk bijvoorbeeld aan:
- wiebel kussen
- skippy/fitnessbal
- tangle
- "krassen"/tekenen op een kladblaadje
- wiebelelastiek tussen de poten van de tafel
- foamkussen onder de voeten
- werken aan een statafel
- etc.

🤸🏻‍♀️ Maarrrrr, nog mooier zou het zijn als je beweging in je lessen integreert. Bewegend Leren is wat mij betreft inmiddels niet meer uit het huidige onderwijs weg te denken, en bewezen effectief. Inspiratie te over op internet.
Niet alleen gaan de leerresultaten omhoog, meer bewegen (en water drinken 😉) zorgt uiteindelijk ook voor meer rust en gezelligheid in de klas.

🌀 Onder lichamelijke onrust zitten vaak nog actieve of niet ontwikkelde (primaire) reflexen. Wanneer het een kind beperkt en het zélf als vervelend ervaart, zou een bezoek aan een MNRI reflexintegratie behandelaar een optie kunnen zijn. Je vindt mijn collega's via https://mnrigids.masgutovamethode.nl/

Meer lezen over reflexen en reflexintegratie kan ook via mijn website www.kienenkundig.nl

Margreet Leeflang-Wobbes
KIEN&KUNDIG