IK KAN HET OOK, Gabrielle Verouden

01/03/2026

Chapeau voor collega van voor deze uitleg over reflexintegratie in een notendop. Ze legt helder uit hoe het zit met die reflexen tijdens de zwangerschap, geboorte en daarna. Hoe reflexintegratie een handje helpt als de geboorte anders verliep dan moeder natuur het het liefste heeft.

Sorry 🙈 een flink verhaal weer, maar wilde het toch even delen. Het is weekend. Pak een kop koffie of thee en ga er lekker voor zitten, zou ik zeggen 😉

Afgelopen week kwam hij bij me, samen met vader en moeder. Bijna 6 weken oud. Nou ja, eigenlijk 0 -2 dagen….. A.s zondag is namelijk de dag dat moeder uitgeteld zou zijn, maar hij werd al na een zwangerschap van 34 weken geboren.

Er was tijdens de zwangerschap sprake van een licht verhoogde bloeddruk, die naarmate de zwangerschap vorderde steeds iets opliep. En zo werd er, na de controle door de verloskundige rond 32 weken, voor de zekerheid een afspraak gemaakt in het ziekenhuis. Gewoon om alles even voor de zekerheid te laten checken. Wat ouders alleen niet verwacht hadden, was dat moeder daar direct moest blijven. De bloeddruk bleek té hoog en er was sprake van een lichte (beginnende) zwangerschapsvergiftiging. Wat een top verloskundige dat ze deze “zekere voor het onzekere” goed inschatte!

De zwangerschap kon gerekt worden tot 34 weken. Toen was toch echt het moment gekomen dat het verstandiger was om het kindje te laten komen. Er werd gekozen voor een keizersnede, want dit jongetje lag ook nog eens in een stuit. Een vaginale bevalling zou voor te veel stress bij moeder en kind kunnen zorgen. Voor beiden werd dit als beste oplossing geacht.
Eenmaal geboren en na een kort verblijf in het ziekenhuis, konden papa en mama hun zoon mee naar huis nemen.

En nu denk je misschien, “waar wil je nou naar toe met dit verhaal?”. Nou, eigenlijk naar de doortastendheid van de verloskundige. Ik heb al vaker over bijzondere geboortes geschreven en het (mogelijke) effect daarvan op de ontwikkeling van de primaire reflexen, en dus de ontwikkeling van een kind. Daar wil ik in dit stuk niet p***e naar toe. De verloskundige maakte namelijk niet alleen een goede inschatting bij het doorsturen van de ouders naar het ziekenhuis. Ze tipte de ouders ook bij de 4 weken controle, om eens bij mij langs te gaan. Ze weet van reflexintegratie en hoe dit alles samenhangt met de zwangerschap, geboorte en de ontwikkeling van een kind. Gezien de stuitligging, keizersnede én vroeggeboorte adviseerde ze om de reflexen te laten checken.
Geweldig he! Hier komen 2 werelden zo mooi samen. Regulier en alternatief. Zó waardevol! 🍀

Het prachtige ventje blijkt inderdaad, plat gezegd, “wat werk nodig te hebben”. Hij reageert op verschillende reflexen vertraagd of helemaal niet, terwijl op deze leeftijd juist alle reflexen actief moeten reageren. Ook niet zo vreemd als je bedenkt dat reflexen zich door ontwikkelen tot ongeveer de 37ste week van de zwangerschap en rijpen tot de 40ste week, “aan” gezet worden bij een vaginale bevalling, er o.a. voor moeten zorgen dat een baby in beweging komt, en dat ze verantwoordelijk zijn voor neurologische, sensorisch en motorische ontwikkeling.

De verhoogde bloeddruk tijdens de zwangerschap kan ervoor gezorgd hebben dat de ontwikkeling al in de baarmoeder anders verlopen is. Een ongeboren kind kan dan al “stress” ervaren. En stress beperkt in de meeste gevallen groei en ontwikkeling (zowel in als buiten de baarmoeder 😉). Hij was, ook voor 34 weken, aan de kleine kant. Moeder heeft daarnaast tijdens de zwangerschap het gevoel gehad dat hij nooit getuimeld heeft in de baarmoeder, maar voornamelijk om z'n as heeft gedraaid en dus in stuit heeft gezeten. Tijdens de keizersnede kwamen de billetjes als eerste. Het “ontvouwen” tijdens een vaginale bevalling, het gaan van “buigen naar strekken”, heeft een belangrijke ontwikkelingsfunctie voor de primaire reflexen.

Zou de ontwikkeling van hem, zonder MNRI® reflexintegratie, nou met zekerheid anders verlopen? Zou hij zich beperkt gaan voelen en vervelende uitdagingen tegen komen?
Dat weten we natuurlijk niet zeker. Er zijn ook andere factoren die ervoor kunnen zorgen dat hij zich tot een gezond, vrolijk en vaardig kind gaat ontwikkelen. Het feit is wel dat we het als reflexintegratiebehandelaars regelmatig in de praktijk tegen komen. Kinderen met uitdagingen, waarbij al vroeg in de (baarmoederlijke) ontwikkeling en/of tijdens de geboorte zaken anders gegaan zijn dan wenselijk was. Het feit dat de verloskundige reflexintegratie adviseerde, kan er wel voor zorgen dat door preventief handelen de ontwikkeling (alsnog) zo optimaal mogelijk verloopt. En dát is natuurlijk al heel wat waard…….

Ik geloof heel erg in het preventieve karakter van MNRI® reflexintegratie. Lossen we daar alles mee op, zijn we dan echt alles voor? Nee, dat is onmogelijk. We geven onze kinderen preventief prikken om ziektes te voorkomen of om erger te voorkomen. Wat zou het mooi zijn als daar ook preventief een "reflexcheck" en eventuele vroegtijdige interventie aan toegevoegd worden. Via verloskundigen, geneacologen, consultatiebureaus etc. Zelfs al tijdens de zwangerschap kan dat. Wat zou het mooi zijn als we niet alleen ziektes, maar ook de fysieke, cognitieve én sociaal-emotionele ontwikkeling en het welbevinden, preventief benaderen om mogelijk leed en ongemak in de toekomst zoveel mogelijk te beperken. (Ik denk zelfs dat het een positief effect kan hebben op de -toekomstige- zorgkosten en staatsuitgaven..... 😏)

Chapeau voor deze verloskundige! 💖

Margreet Leeflang-Wobbes
www.kienenkundig.nl
(Website kan offline zijn ivm werkzaamheden. Hopelijk snel weer in de lucht 🤞)

NB: Geïnspireerd door dit verhaal? Ben je verloskundige, consultatiebureau verpleegkundige/medewerker, of werk je op een andere manier met het ongeboren en geboren kind? Ben je een ouder en herken je dit verhaal? Wil je meer weten? Neem gerust eens contact op met een gespecialiseerde MNRI® reflexintegratiebehandelaar bij jou in de buurt, die met baby's werkt. Je vindt mijn collega's op https://mnrigids.masgutovamethode.nl/

Fijn weekend!

22/02/2026

Het lijkt wel sluikreclame voor deze oer-Hollandse winkelier HEMA die deze foto gebruikt van een schattige baby. Ik plaats deze foto om even aandacht te vragen voor de houding waarin dit kind zit.
Deze houding heet de W-zit en is geen goede zithouding. Het is beter om het kind te leren zitten in bv kleermakerszit, met gestrekte benen naar voren of op de knieën.
Wanneer dit niet lukt, kan het zijn dat er nog niet-geïntegreerde reflexen aanwezig zijn, zoals de STNR. Deze is belangrijk voor het gaan kruipen op handen en knieën; de ontwikkeling van een goede en stabiele (zit)houding; een goede oog- en oor samenwerking; schoolse vaardigheden etc.

Wanneer je hier meer vragen over hebt, raad ik je aan contact op te nemen met een reflexintegratie behandelaar bij jou in de buurt. Kijk op https://mnrigids.masgutovamethode.nl/

Gabrielle Verouden
Ik kan het ook!

15/02/2026

Intensieve therapieweek bij motorische, neurologische of mentale klachten. Van 2 t/m 7 oktober 2026 in ’s-Gravenzande.

17/01/2026

Fijn dat collega Margreet Leeflang-Wobbes van Kien&Kundig in www.samenbevallen.nl een podium heeft gekregen om te vertellen over het onderwerp primaire reflexen en reflexintegratie. Zo belangrijk voor professionals in de zwangerschap- en geboortezorg die met deze kennis (toekomstige) ouders kunnen informeren. Ik kon het artikel niet helemaal lezen maar wel de laatste alinea: hier sluit ik me helemaal bij aan! Volg je gevoel: dat van ouders klopt (bijna) altijd.

17/01/2026

HECHTING (Bonding)
In één ogenblik gevangen, in één oogopslag geliefd, voor altijd verbonden..... 💕

Een magisch moment. Zodra een kindje geboren is en de oogjes open gaan, zijn het de ogen van moeder (of vader) en kind die elkaar zoeken en elkaar vinden. Zo heeft de natuur het bedoeld. Een blik alsof beiden willen zeggen: "Ah, jij was het dus al die tijd".

Eenmaal geboren begint hier in dit moment al het echte hechten. Het fysieke hechten en daarmee de geestelijke hechting. Huid op huid, oog in oog, adem naast adem, geur door geur, stem met stem, en daarmee een onvoorwaardelijk vertrouwen in elkaar. Dé basis voor een gezonde ontwikkeling.

Een mooiere start kan je voor jezelf en je kindje niet maken. Als dit je wens is, maak dat dan vóór de geboorte kenbaar bij bijvoorbeeld de verloskundige, gyneacoloog en/of kraamhulp. Je hebt hier recht op. Je kindje heeft hier recht op!

De tijd voor elkaar na de geboorte is zó ontzettend belangrijk. Neem die tijd, als de omstandigheden het toelaten. Wassen en aankleden kan je nog een heel kinderleven lang bij je kindje doen. Dit eerste moment is uniek en eenmalig. Pak dit moment samen, kijk en geniet!

Meer lezen over dit hechtingsproces kan via deze link: https://www.kienenkundig.nl/bonding-reflex/

Margreet Leeflang-Wobbes
www.kienenkundig.nl

12/01/2026

De family conference van maart zit bijna helemaal vol! Nog een paar plaatsen zijn te boeken.

Lees hieronder welke mogelijkheden er nog zijn en vooral: waarom je deelname aan deze conference moet overwegen.

Wat als rust niet begint in het hoofd… maar in het lichaam? Je hoort steeds: ‘Je kind moet leren ontspannen’, ‘ze moet beter prikkels verwerken’, en ‘dat gedrag moet bijgestuurd worden’.

Diep van binnen weet je: Dit is geen onwil. Mijn kind wil rustig zijn… maar zijn lijf lijkt het niet toe te laten…

Tijdens de MNRI Family Conference werkt een team van MNRI therapeuten intensief met kinderen en volwassenen bij wie het zenuwstelsel in de overlevingsstand staan.

Niet door nóg meer prikkels toe te voegen.
Niet door te praten.
Niet door cognitief aangestuurde therapie.

Maar door het lichaam stap voor stap te laten voelen dat het veilig is. Door reflexen – die voortdurend ‘aan’ staan – te integreren, zodat ze naar de achtergrond verdwijnen, voor als er écht gevaar dreigt.

Het lichaam hoeft niet meer te compenseren.
Niet meer constant alert te zijn.
Niet meer hard werken om te beschermen tegen gevaar dat er eigenlijk niet is.

Het systeem mag tot rust komen.
Het hoofd hoeft niet meer bij te sturen.
Er ontstaat ruimte.

Vandaaruit wordt groei mogelijk. Van binnenuit.

💚 Wil je weten hoe een Family Conference er uit ziet? 💚
Vraag dan het gratis E-book aan, en neem een kijkje achter de schermen van de Family Conference in Nederland.

Volg deze link: https://shop.dekleineparel.nl/e-book en je ontvangt het E-book binnen enkele seconden in je mailbox!

💚 Bijna VOL! 💚
Voor de Family Conference van 27 maart t/m 1 april 2026 in ’s-Gravenzande zijn nog slechts enkele plekken beschikbaar:

• 2 plekken voor de volledige therapieweek (5 dagen, 6 uur therapie per dag)

• 2 plekken voor het korte intensieve traject (2 dagen, 6 uur per dag)

💚 Persoonlijk Gesprek 💚
Wil je weten of de Family Conference bij jou of bij je kind past? Heb je specifieke vragen? Plan een persoonlijk gesprek via deze link: https://shop.dekleineparel.nl/gesprek

01/01/2026

Wat als … we gewoon eens zouden accepteren dat kinderen zich gedragen als kinderen? Dan zouden we zeggen: ‘natuurlijk kunnen ze nog niet stilzitten’ en zouden we klaslokalen zo inrichten dat kinderen veel meer kunnen bewegen. Interessante observaties van Dr Naomi Fisher

How much stress could we avoid if we just accepted that children will behave like children?

We’d say ‘of course they can’t sit still’ and we’d create classrooms to move around in. We’d get rid of rooms full of tiny chairs and desks except for a space for those who like a table to draw or write stories.

We’d say ‘of course they won’t be quiet’ and think of ways to learn that involve doing rather than listening. We’d create spaces where noise wasn’t a problem.

We’d say ‘of course it’s important to have a say’ and we’d involve them in making decisions as much as we could. We wouldn’t tell them that we know better or that their perspective doesn’t count, because we’d see how they are learning that their views can matter. Even when those views are different to our own.

We’d say ‘of course they need to feel that they belong’ and we’d prioritise relationships, making sure each child felt welcome in the mornings and that they are a part of the community.

We’d say ‘of course they are all different’ and stop measuring them all with the same yardstick. We’d create exciting opportunities for those who find academics hard, and tell them that there’s hope for all of their futures.

We'd say 'of course they'll need to play' and think of ways to fill their world with places to bounce, explore, create and pretend. We'll see that play is the work of childhood, and that can't be confined to the playground or to break time.

We’d be mindful that what we say to our children now creates their inner voice for the future.

When they grow up hearing ‘what you think isn’t important’ and ‘just sit still for a change’ and ‘why do you always make such a mess’ or even ‘what is wrong with you?’, then that shapes the adult they become.

Childhood is a unique and exciting time. We can never go back and be children again.

What would happen if we valued childhood and made space for our children to be children?

31/12/2025

Wat bracht 2025 mij?

🏠een verhuizing en een nieuwe praktijk
🌺 onverwachte bloemen in de tuin
💍een schoonzoon
💔verlies van lieve mensen
😘gezelschap en aandacht van familie en vrienden
🛃reizen, zowel zakelijk als privé 🇸🇮🇮🇹🇨🇿🇵🇱
🚨aandacht van en voor heel veel cliënten.
🎯de inzet van Hitster in de praktijk 🎶

Kortom, een goed jaar.
Voor 2026 wens ik medemenselijkheid, aandacht voor elkaar en met elkaar omgaan zoals je zelf zou willen dat er met jou omgegaan wordt.

26/11/2025

Heel belangrijk om dit te delen! Over de impact van invasieve medische procedures op jonge leeftijd en de gevolgen voor het zenuwstelsel en de ontwikkeling later. Maar vooral gaat dit stuk over een aanpak die evidence based is maar nog onvoldoende in de praktijk gedaan wordt.

22/10/2025

Hear hear 🙏🏻

31/07/2025