10/04/2026
💛Je bent niet verdwaald. Je bent aan het ontwaken.
Ingebed in je bewustzijn rust eenheidsliefde... dit is je ware natuur, Heel en Compleet, totale Vrede, dat wat nooit geboren wordt of doodgaat, vormloze eenheidsliefde waarvan het hele universum de uitleg is. Je hoeft het niet nog te worden, ernaar te streven of vast te grijpen. Het is er al, je Bent het AL.
(ogenschijnlijke) Innerlijke kloof tussen ziel en wereld
Soms is er een kloof in ons leven die niet ontstaat door fysieke afstand, maar door een diepgeworteld gemis... werkelijk gezien worden.
Levenslange ervaringen waarin de vorm belangrijker werd gevonden dan de intentie en de buitenwereld niet in staat leek de diepte van je hart te ontvangen/verstaan, hebben bij velen een spoor ontheemd voelen achtergelaten in het zielsbewustzijn. Generaties van afwijzing van het zachte weten.
Generaties waarin het instinct, het gevoel, de zielsstem werd uitgegumd om te passen binnen systemen van denken, doen en streven. Velen dragen een lange lijn met zich mee waarin de eigen intuïtie is afgedaan als "minderwaardig", “ongrijpbaar”, “te gevoelig”, “niet realistisch”.
In het licht waarmee je in dit leven geboren bent, heelt dit oude spoor zich en vult zich met liefde en bewustzijn.
Wanneer de herinnering ontwaakt dat puur bewustzijn de oudste reiziger van het universum is, en allang bestond en zal blijven bestaan voordat je er zelf was en nadat je er niet meer bent, ontstaat een oerverlangen terug te keren naar deze bron in jezelf. Vanzelf ontwaakt de vraag: “Hoe kom ik bij mijn gevoel en intuïtie, aangezien dit ons instrument van Puur Bewustzijn is, maar ook 'kan ik wel vertrouwen op mijn gevoel? Is mijn intuïtie wel echt?”
Wanneer deze inzichten wakker worden, voelen we vaak ook een eenzaamheid en verdriet:
De buitenwereld voelt niet als reflectie van de binnenwereld, niet als de waarachtige spiegel van eenheid, maar tegelijk is de binnenwereld ook nog niet volledig bewoond. Dit schept een gevoel van eenzaamheid als de diepere binnenwereld die zo liefdevol, onschuldig, puur en zuiver is niet gedeeld kan worden met anderen, noch binnenin kan gedijen in de heelheid van zijn.
We gaan dan hangen aan bevestiging van buiten en vinden daar muren, onbegrip, teleurstelling en ruis. We keren terug naar binnen en voelen daar soms onzekerheid, omdat we nooit hebben geleerd hoe het voelt om op onze eigen zielswijsheid te leunen.
Zo ontstaat een eenzaamheid die niet gaat over alleen zijn, maar over het niet kunnen delen van wat het meest waar is in ons.
Toch is deze innerlijke plek, die liefdevolle, onschuldige, pure essentie jouw thuis.
En niets, werkelijk niets, is krachtiger dan daarin te leren rusten.
In deze herinnering opent de deur van genade waardoor de liefde van Divine Mother weer open en vrij kan stralen als het licht in je hart. Deze realisatie doorboort al je zijnslagen in het licht van eenheid. 💛
