Relatiegeluk

09/09/2022

Relatietherapie kan je helpen om er sterker samen uit te komen.

Uit veel onderzoek in de afgelopen tien jaar blijkt dat bij elkaar blijven helemaal zo gek niet is.

31/12/2021

Juist als het donker is kun je zo veel lichtjes zien 🎆

Lieve mensen, bedankt voor al het moois en leerzaams in 2021.
Ik wens jullie zo veel moois, liefdevols, speels, avontuurlijks, leerzaams en bovenal veel verbinding en geluk in 2022.
❤️

25/12/2021

Liefde wordt groter als je het deelt ❤️.
Geniet met elkaar samen aan tafel of in elkaars gedachten.

24/07/2021

Wat een goede ontwikkeling! Hopelijk wordt dit voorbeeld door andere gemeenten gevolgd ❤️

Bunschoten maakt zich zorgen over het toenemende aantal echtscheidingen en de emotionele gevolgen voor kinderen wanneer hun ouders uit elkaar gaan. De gemeente trekt de portemonnee en neemt de kosten voor relatietherapie van stellen met kinderen voor haar rekening.

08/05/2021

We zijn al een tijdje aan het fietsen zonder dat we de rode pijltjes tegen komen. Het gevoel dat het niet klopt wordt steeds sterker. Ergens moeten we de weg zijn kwijtgeraakt. We besluiten nog even door te fietsen en te kijken of we ergens weer een afslag in de juiste richting tegen komen. Op Google Maps kijken doen we nog niet. Nee, dat zou veel te simpel zijn.

We fietsen door, kijken toch op Google Maps, zien dat we echt al een heel stuk van de route af gedwaald zijn en stippelen een alternatieve route uit terug naar de rode pijltjes. Het blijkt geen handige weg, een groot deel bestaat uit zacht zand. We fietsen de bocht om in de buurt van de rode route en zien nog net een andere mountainbiker een paadje in rijden.

“Zullen we snel achter hem aanrijden?” stelt de vriendin voor. “Dan kan hij ons de weg wijzen.” Het klinkt als een goed plan, maar ergens voelt het niet goed. De kant die hij op ging kan toch niet kloppen, denk ik. Dan komt er nog een mountainbiker aan. “Daar gaan we echt achteraan.” zegt ze. Ik ben toch niet overtuigd en besluit hem eerst te vragen of hij de rode route rijdt.

“Nee”, antwoordt hij, “de rode route is nog een heel eind die kant op en hij wijst naar waar hij vandaan komt.” Ik bedank hem en lachend fietsen we weer door.

Het is eigenlijk wel een mooie metafoor voor het leven bedenk ik.
Je kan wel achter Jan en allemaal aan lopen, maar wat als zij een hele andere bestemming hebben dan jij?

Ben jij soms ook verdwaald in de opvoeding van de kinderen, in jouw relatie of op het werk en wil jij jouw EIGEN pad ontdekken? Kijk dan eens op www.het-sleutelbos.nl en neem contact op voor een kennismakingsgesprek.

08/05/2021

Feest 🥳

In juni bestaat Ont-Moet 5 jaar! Daarom heeft Ont-Moet tijdens deze maand allerlei mooie acties en activiteiten. Vanwege Corona kunnen we nog geen datum vastzetten, maar zodra de versoepelingen een feit zijn komt er onder andere een “Proefondervindelijk Ont-Moeten”. Nieuwsgierig naar wat dat in gaat houden? Hou ons dan in de gaten op facebook of meld je aan voor onze nieuwsbrief op info@ont-moet.info.

28/03/2021

Moet jij ook zoveel?...

26/03/2021

Wat een mooie reactie op een scheldwoord 🥰

Een leerling scheldt mij uit voor 'kutjuf'. Wat moet ik doen? Deze vraag werd ons gesteld tijdens een online teamscholing. Je bent geen kutjuf, dus het kan niet over jou gaan...

Heb jij ook een vraag? Een situatie waarin je misschien niet zo goed weet wat je moet doen? Of een situatie waarin je het graag anders zou willen doen? Laat ons weten wat je vraag is (hieronder of via een dm) en wie weet pikken we jouw vraag er volgende week uit - met een antwoord!

Op zoek naar meer pedagogische perspectieven? Op 10 april organiseren we een online congres met o.a. een sessie over 'mondige kinderen' en nog veel meer. Meer info via: https://tickets.centrumpedagogischcontact.nl/

25/03/2021

Ze krijgt een bakje knikkers van mijn moeder. In de auto verteld ze dat ze er een aantal aan de klas gaat geven, “want daar hebben we nog maar één knikker bij de knikkerbaan”. Ik glimlach vertederd.

Ik luisterde vandaag naar een Podcast waarin Martine Delfos te gast was. Ze gaf aan dat door de individualisering en het gebrek aan grenzen zowel thuis als op school kinderen niet meer leren om te gehoorzamen, te doen wat beter is voor de groep, ook al is het dat niet voor jou. Hoewel ze een heleboel interessante uitspraken deed, heb ik hier een andere mening over.

Door het analyseren van verschillende theorieën en onderzoeken ben ik namelijk tot een andere conclusie gekomen. De beste manier om mijn dochter te leren om rekening te houden met anderen of het groepsbelang is dit zelf te demonstreren. Ik hou zo veel mogelijk rekening met mijn dochter. Ik onderzoek haar gevoelens en behoeften en samen met haar bedenk ik mogelijkheden om die te bevredigen. Ik denk dat, juist doordat ik rekening met haar behoeftes hou en ook regelmatig wat doe voor mijn vriendinnen of de buren, ze leert om naast haar eigen behoeften ook het groepsbelang te zien en hiernaar te willen handelen.

Ik leer haar, zoals Stephen R Covey, in zijn boeken over persoonlijk leiderschap ook schrijft een win-win situatie te zien. Want naast de aandacht die ik heb voor haar behoeften laat ik haar ook regelmatig weten wat mijn behoeften zijn of wat we denken dat de behoeften van anderen kunnen zijn.

Ik geloof er dus niet in dat kinderen opgelegde grenzen van een autoriteit nodig hebben om te leren om rekening te houden met anderen. Integendeel, volgens mij hebben kinderen van nature een behoefte om het belang van de groep mee te laten wegen in hun keuzes en scheppen we als opvoeders juist door aandacht voor het kind en zijn authenticiteit de voorwaarde voor het kind om ook deze behoefte te leren bevredigen.

“Maar de allermooiste hou ik zelf.” zegt ze. En ze haalt zes prachtige knikkers uit het bakje.

Www.het-sleutelbos.nl

21/03/2021

“Ik ga niet bij oma eten”, zegt ze boos. Haar hele lichaam straalt protest uit. Hoewel ik de kracht en het vurige in haar vaak enorm kan waarderen, komt het me nu niet goed uit. Ik ben moe, heb al een beetje honger en niks in huis. Ik kijk ernaar uit om lekker bij mijn moeder aan te schuiven en heb echt geen zin in een strijd.

Dan bedenk ik me dat als ik al zo moe ben, dochterlief dat waarschijnlijk ook is. Ze had namelijk een vriendinnetje te logeren dit weekend en ze waren nogal vroeg wakker.

“Weet je”, zeg ik, “ik ben eigenlijk best moe, ik kijk er al naar uit om zo lekker op tijd naar bed te gaan.”
“Ik ook”, verzucht ze.
“Dan snap ik wel dat je nu geen zin hebt om je jas enzo aan te doen en te vertrekken.”
“Nee.”
“Irritant hè?”
“Ja”
“Opa en oma rekenen op ons en ik vind het belangrijk om afspraken na te komen. Zullen we dan niet blijven hangen, maar na het eten gelijk naar huis en dan in bed een filmpje kijken?”
“Jaaaa.”
En ze gaat haar schoenen aan doen.

Op de kindertherapie opleiding leerde ik dat het voor een kind veel makkelijker is om mee te bewegen als je als ouder of begeleider eerst de verbinding maakt. Eerst aansluiten, dan aansturen. Aansluiten doe je bijvoorbeeld door te benoemen wat er in het hier en nu leeft bij het kind. Dit kan een emotie zijn, zoals de vermoeidheid in het voorbeeld hierboven, of iets waar het kind zijn aandacht op heeft gefocust.

Door eerst aan te sluiten en dan pas aan te sturen maak je het gemakkelijker voor het kind om te doen wat jij vraagt.

Www.het-sleutelbos.nl

28/02/2021

De nieuwsbrief van mijn fijne werkplek!