21/05/2026
Noem mij geen held. Ik ben gewoon, Allison.
Mensen zeggen weleens:
“Wat knap dat je dit werk doet.” Of: “Dat zou ik echt niet kunnen.”
Maar eerlijk?
Ik voel me helemaal niet bijzonder.
Ik heb niet altijd de juiste woorden.
Ik kan verdriet niet wegnemen.
Ik kan een gemis niet oplossen.
Maar ik kan wel blijven.
Aan de keukentafel waar het stil is.
Tijdens die moeilijke keuzes.
Bij die laatste verzorging.
Op de dag dat alles ineens echt wordt.
Ik luister naar verhalen die soms veel te groot zijn voor woorden.
Ik zie verdriet, twijfel, spanning, liefde en gemis.
En ik probeer er gewoon te zijn.
Niet als “powervrouw”.
Niet als specialist die boven mensen staat.
Niet als iemand die alle antwoorden heeft.
Gewoon als mens naast andere mensen.
Iemand die naast u loopt wanneer het leven ineens stilstaat.
Die haar afspraken nakomt.
Die meezoekt als iets onmogelijk lijkt. Die soms ook even moet slikken.
Want verdriet hoeft niet opgelost te worden.
Mensen willen vooral voelen dat ze er niet alleen voor staan.
Omdat niemand een perfect mens nodig heeft in verdriet, maar soms is het genoeg dat iemand er gewoon is.
Ik ben gewoon, Allison
Uitvaartplanner, werkzaam in de regio Twente
🍀❤️