29/04/2026
Een patiënt vroeg me eens:
“Heb je ook een geur die naar de zee ruikt?”
Niet omdat hij zin had in een lekkere geur.
Maar omdat hij verlangde.
Naar ruimte.
Naar thuis.
Naar wie hij miste.
De zee ruikt niet mooi.
Ze ruikt naar zout, wier en wind.
Naar herinnering.
Naar leven.
Ik zocht geen parfum.
Ik zocht een gevoel.
En één geur raakte.
Soms is zorg niets anders dan
luisteren naar het verlangen
onder de vraag.
Zorg is aanwezig durven zijn!
De volledige blog vind je in mijn bio!