08/05/2026
Soms zeggen mensen tegen mij:
“Voetreflex… ja… dat vind ik toch wel een beetje zweverig.”
En weet je?
Ik snap dat.
Ik heb dat zelf ook lang gedacht.
En heel eerlijk? Soms denk ik het nog weleens als ik met mijn handen iemands voeten masseer.
Want:
Je ziet niks.
Je kunt het niet vastpakken.
Je kunt het niet meten met een apparaat.
En toch… gebeurt er van alles in een lichaam.
Maar eigenlijk is het gek dat we dit zo vreemd vinden.
Want dit doen we de hele dag:
Je telefoon is leeg.
Je legt hem aan de oplader.
Je ziet geen stroom lopen.
Je ziet geen energie.
En toch twijfel je geen seconde of het werkt.
Of dit:
Je zit in een ruimte.
Er komt iemand binnen die gestrest of boos is.
Die persoon zegt niks.
En tóch voel je het meteen. De sfeer verandert. Je lichaam reageert.
Dat vinden we heel normaal.
Maar als diezelfde onzichtbare energie via aanraking in beweging wordt gebracht in je lichaam…
dan noemen we het ineens zweverig.
Terwijl het principe precies hetzelfde is.
Soms hoef je iets niet met je hoofd te begrijpen
om te kunnen merken dat het werkt.
Hoe kijk jij hiernaar?