23/02/2026
Daar is het weer. Ik hoor het steeds.
Gebedssamenkomsten waar “pastorale” werkers goed bedoeld bidden en spreken met iemand die de hel op aarde overleefde. Je verlangde zo naar heling en bevrijding en ging naar voren op de oproep om voor je te laten bidden. Het hele systeem wat in je is wordt aangesproken, alters worden benoemd en er wordt naar informatie gevraagd (iets wat binnen netwerken/cult niet onbekend is), kleintjes worden naar voren gehaald en bange kleintjes worden gerustgesteld, gebeurtenissen door de bidders “gezien in de “geest” “ en vervolgens kan je het als survivor uitzoeken.
Hier ontbreekt een correcte combinatie van kennis, voorzichtigheid, wijsheid, onderscheid. Gooien met grote namen, gooien met visies van mensen (de hemelse rechtbank/ het vaderhart van God / en ik weet niet wat voor visies er nog meer zijn bedacht. Terug naar het Woord van God is beter!
En jij, je voelde die warme deken van jouw verlangen, begrip, alles overladen met goede bedoelingen en goed klinkende woorden. In het gevoel van veiligheid en vertrouwen geef je je geestelijk bloot. Er worden zaken aangeroerd als dis, misbruik. Soms voor jou en voor de bidders een openbaring, nieuw, onbekend, verrassend. En jij zit daar en verwacht iets van Zijn grondpersoneel. Mensen die met hun oprechte intentie je veilig deden voelen maar geen idee hebben wat ze oprakelen in jou. Op één avond meent men tijdens zogenaamde doorbraakavonden iets met jouw problematiek die van heel vroeg en heel diep stamt, doorbraken te geven. Alles wordt benoemd. In naam van een liefdevolle god. Eigenlijk zoals een bakker die voor je bidt en vervolgens de remmen van je auto wil vervangen. Mensen die vaak zichzelf overschatten en geen grenzen onderscheiden in hun eigen kunnen. En waar is God dan? Het is (levens)gevaarlijk te knoeien in Zijn naam, al zijn de intenties in principe zuiver. Het is krachtig en getuigt van zelfkennis wanneer je als bidder je eigen grenzen kent en doorverwijst naar professionals waar en wanneer dit nodig is.
En jij? Thuisgekomen plof je neer op de bank en voelt je als overreden door een stoomwals. Een oorlogsschip wat opeens opdoemt en je overschaduwt. Alles en iedereen van de binnenwereld werd even welkom geheten, mocht praten, mocht vertellen, veilig voelen… om vervolgens tussen wijsvinger en duim losgelaten te worden en in een groot g*t te vallen.
De warme deken gewassen in een christelijk wasmiddel met profetische wasverzachter slaat om in kilte, eenzaamheid, verwarring, kwetsbaarheid. De gedachte komt bij je op: ben ik gek? Heb ik teveel gezegd? Wat gebeurt er? Wie ben ik? Wat is er allemaal in mij? Om het te verzachten voor degenen die voor je gebeden hebben bedenk je van alles om hen te ontlasten.. ze zagen het toch in jou> Ze spraken toch met de kleintjes van binnen? Ze wisten er toch van?
Ik kan je zeggen: NEE. Ze weten er niet van. Ze weten niet van alles wat er in je is aangedaan, aangebracht, gezien, ervaren, trauma op trauma. Ze weten niet wat ze doen.. ze weten niet.. vader vergeef het hun, ze weten niet.
Secundaire victimisatie is een risico en stelt je geloof op de proef. Want “waar is Hij nu? Er is gebeden voor bevrijding en ik ben niet bevrijd. Het is er nog, dus God … bestaat niet? Doet niets?”
Een zorgwekkende zaak. Zeker wanneer je er op kunt rekenen dat er steeds meer in het licht gaat komen nu niemand er meer om heen kan, want zwart op wit (Epstein-files) staat er hoe de grote namen van de wereld verweven zijn met wat het Licht niet verdraagt.
Tips:
- zoek naar gekwalificeerde hulpverleners die duidelijk zijn in hun grens van waarin zij kennis hebben en tijdig doorverwijzen. Er mag met jou niet (meer) worden geknoeid.
- wees nuchter en waakzaam. Herken wanneer het mensenwerk is in plaats van Zijn werk. Er is door mensen al teveel schade aangericht in Zijn Naam.
- laat niemand bij je inbreken.
Wat ik denk is dat mensen in christelijke gemeenten en kerken ineens overrompeld en meegezogen worden in de informatie en materie van satanisch ritueel misbruik en goedbedoeld er willen zijn en willen helpen. Vaak met die quick fix (ook via pastorale protocols/programma's jarenlang aan lieve pastorale werkers gedoceerd) voor complexe trauma’s die een jarenlange oorsprong hebben en veelal doelbewust aangebracht werden.
Ik wens je toe dat je de juiste mensen om je heen hebt met inzicht en wijsheid en hun duidelijke grens in wat ze wel en niet voor jou kunnen betekenen en aan jou kunnen bieden.
Ontferming kost tijd, zorg, liefde, aandacht en wijsheid ... en kennis.
(Afbeelding: de Goede Herder)
