Buiten_Afscheid

Startpagina
Nederland
Prinsenbeek
Buiten_Afscheid

Bij Buiten Afscheid wordt de overledene in opgebaard en komen nabestaanden samen. Het huis is gedurende deze dagen exclusief voor jou en je naasten.

Je kunt er blijven overnachten en de tuin bij het huis biedt ruimte voor ontspanning en reflectie.

26/02/2026

Onlangs sprak ik met Rianne de Vries van Troostboutique over het lintenritueel dat zij met zoveel zorg heeft vormgegeven.

En eerlijk?
Ik vind dit zó’n mooi ritueel.

Bij het sluiten van de kist houdt iedereen een lint vast. De linten zijn met elkaar verbonden en rusten in de handen van de overledene. Op het moment van afscheid knipt ieder zijn eigen lint door.

Een deel blijft achter.
Een deel neem je mee.

Wat ik er zo krachtig aan vind, is dat iedereen actief kan deelnemen. Jong en oud. Geen grote woorden nodig. Het gebaar spreekt voor zich.

Bij Buiten Afscheid zoek ik altijd naar manieren om families echt ruimte te geven voor hun eigen manier van afscheid nemen. Dit ritueel kan daarbij helpen. Het maakt het sluiten van de kist minder abrupt en meer gezamenlijk.

En het biedt troost — op de dag van het afscheid en daarna.

Uitvaartondernemers én families kunnen de linten rechtstreeks bij Troostboutique bestellen. www.troostboutique.nl

Soms zit troost in iets eenvoudigs.
Een lint.
Een knip.
Een blijvende verbinding.

✨

24/02/2026

Even voorstellen: Karen Admiraal – der Kinderen (36) – eigenaar van Buitengewoon Afscheid

Karen woont in Eindhoven met haar man Ruben en hun zoontje Abel. Al sinds haar 22e werkt zij in de uitvaartzorg. Haar achtergrond ligt in de kunstacademie en creatief coachen — een combinatie waarin creativiteit en liefde voor mensenverhalen samenkomen.

Zij begon haar loopbaan in Berlijn, waar zij zich specialiseerde in uitvaarten voor baby’s en kinderen. Inmiddels begeleidt zij uiteenlopende uitvaarten, met een duidelijke liefde voor duurzame keuzes en afscheid op bijzondere locaties.

Haar werkgebied beslaat ongeveer een uur rondom Eindhoven. Voelt zij dat haar manier van begeleiden écht past bij een familie, dan rijdt zij met liefde extra kilometers.

Waarom dit vak?
“Mijn motivatie komt voort uit een diep geloof in een esthetisch mooi afscheid.”

Schoonheid ziet Karen niet als iets oppervlakkigs, maar als iets dat kan verzachten en troosten — in keuzes, rituelen en vorm. Elementen die families helpen, niet alleen in het moment zelf, maar ook in de tijd daarna.

Voor Karen is een klik essentieel. Een afscheid ontstaat in samenspel, wanneer er vertrouwen is.

Zelfregie is daarbij uitgangspunt: niets hoeft, alles mag. Zij neemt families mee in alle stappen, prikkelt en reikt ideeën aan — zodat het afscheid écht van hen wordt.

Haar stijl is informeel en ongedwongen. Omdat zij slechts één familie tegelijk begeleidt, kan zij volledige aandacht geven — iets wat haar onderscheidt van grotere organisaties.

Waarom zij Buiten Afscheid adviseert
“Deze plek belichaamt precies waar ik in geloof. Een huiselijke omgeving, een huis dat beschikbaar is voor rouwende families. Waar naast rouwen ook gekookt, geslapen en geleefd mag worden. Dat maakt de week zachter en menselijker.”

Levensmotto: Leef met aandacht, werk met je hart.

Wil je meer weten over Karen en Buitengewoon Afscheid, kijk dan eens op haar website: https://buitengewoonafscheid.nl/ .

-----
Ik stel de komende maanden een aantal uitvaartbegeleiders waar ik graag mee samenwerk aan je voor met als doel om te laten zien hoe persoonlijk dit vak kan worden ingevuld.

Wil je weten wie bij jullie past? Neem gerust contact met me op.

Buitengewoonafscheid
26 s.

12/02/2026

Deze week is er extra aandacht voor euthanasie.

Vaak gaat het dan over het medische traject. Maar wat mij telkens raakt, is wat er rondom dat moment gebeurt.

Toen mijn vader overleed door euthanasie, zag ik aan mijn moeder hoe moeilijk het is om in je eigen huis echt tot rust te komen. Ze stond zijn laatste uur nog in de zorgstand. Niet omdat ze niet bij hem wilde zijn, maar omdat zij zichtbaar onder grote spanning stond door alles wat er die dag speelde: het afscheid van de kleinkinderen, de gesprekken, de wetenschap dat de arts zou komen.

Een half uur voordat de arts kwam, zei ik tegen haar: “mam, kom jij nu maar even hier bij papa zitten, dan hebben jullie nog even wat tijd samen.”

Weken later merkte ik dat zij zich dat laatste half uur niet meer kon herinneren. Niet omdat dat moment samen er niet was, maar omdat de spanning van dat moment alles had overschaduwd. Ze dacht dat ze dat moment had gemist.

Gelukkig kon ik haar geruststellen. Maar het liet mij zien hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor bewust afscheid.

Dat inzicht neem ik mee in mijn werk bij Buiten Afscheid.

In het geval van euthanasie is er vaak ruimte om na te denken over de plek, de tijd en de manier waarop je afscheid wilt nemen.

Speciaal voor mensen die in een euthanasietraject zitten of zich hierin verdiepen, heb ik een hand-out gemaakt met vragen die helpen om daar rustig bij stil te staan.

Niet om iets vast te leggen.
Wel om ruimte te maken.

Type het woord "hand-out" in de reacties hieronder en je ontvangt het document z.s.m. van me in je inbox.

29/01/2026

Missen doet pijn, omdat liefde niet ophoudt waar iemand verdwijnt. Het blijft, in herinneringen, in stilte, in alles wat je meedraagt.

Matthijn Buwalda

27/01/2026

Wanneer iemand kiest voor euthanasie, voelt thuis voor sommigen passend - en voor anderen juist niet.

Steeds vaker spreek ik mensen voor wie euthanasie thuis geen optie is. Soms vanwege een praktische reden, maar vaker omdat het eigen huis niet als de juiste plek voelt.

Omdat dat huis later ook weer een plek moet zijn om verder te leven, zonder dat het beladen blijft met dat ene moment.

Wat ik dan vaak hoor van mensen die in een euthanasietraject zitten, is:

“Ik wil mijn familie niet belasten.
Het is al verdrietig genoeg.”

Onder die zin zit meestal veel liefde en zorg voor de mensen om hen heen. En de wens om het afscheid zo rustig en liefdevol mogelijk te laten verlopen.

Met Buiten Afscheid bied ik daarom een alternatief voor wanneer thuis geen optie is en een ziekenhuis of zorginstelling te klinisch voelt.

Wat ik zie, is dat juist samen zijn en ruimte hebben voor afscheid rust geeft - voor degene die gaat overlijden, maar zeker ook voor de naasten.

Buiten Afscheid is een warme, huiselijke plek waar je samen kunt zijn in de laatste dagen, zonder dat die plek later beladen blijft.

Meer lezen over euthanasie in een huiselijke omgeving als thuis geen optie is? Zie de link in bio.

En wil je meer weten, neem dan gerust contact met me op.

19/01/2026

Trots om ook dit jaar Vriend van JOBi te zijn.

Omdat geen kind met honger naar school zou moeten gaan — dat kan gewoon niet.

Met onze steun helpen we structureel mee aan gezonde ontbijten voor kinderen in Breda, dag in dag uit.

Jeugd Ontbijt Breda Initiatief is altijd op zoek naar sponsoren en vrijwilligers. Iets voor jou? Samen maken we het verschil — gewoon hier in Breda. 💛

Jeugd Ontbijt Breda

14/01/2026

Het was nieuwjaarsdag.

Ik zat op de bank en liet me meevoeren door het Nieuwjaarsconcert. Voor mij een traditie die hoort bij het begin van het nieuwe jaar. Op dat moment ging de telefoon.

Een mevrouw op leeftijd was overleden.

Omdat het afscheidshuis nog in gebruik was, werd zij twee dagen later overgebracht naar Buiten Afscheid. In die tussentijd had de wereld zich stilletjes ingepakt. Het huis en de tuin lagen onder een zachte laag sneeuw. Alsof de tijd even langzamer mocht gaan.

De familie gebruikte het huis op een manier die bij hen paste. Familie, vrienden en buren kwamen langs. Zonder haast. Zonder vast programma. Er werd gesproken, gemijmerd en soms gezwegen. Gewoon samen zijn.

In een gesprek met haar dochter zei ze iets wat bleef hangen. “Ik vraag me af hoe het kan dat ik me hier niet op heb voorbereid. Dat ik niet met mijn moeder heb gesproken over haar laatste wensen. Het is nou ook niet zo dat ze heel onverwachts is overleden… en toch moeten er nu zoveel beslissingen worden genomen waar we al best eens over na hadden kunnen denken.”

Vaak schuiven we dit voor ons uit. Omdat we niet met de dood bezig willen zijn. Omdat het schuurt.

En toch kan juist dat kleine beetje voorbereiding zoveel rust geven. Het hoeft niet zwaar te zijn. Soms begint het met één gesprek. Eén wens die je uitspreekt.

Welke wens schiet jou te binnen nu je dit leest?

24/12/2025

Vanavond is het Kerstavond. De lichtjes branden en terwijl het buiten stiller wordt, denk ik aan alle mensen die iemand missen — vandaag, morgen, altijd een beetje. In het bijzonder gaat mijn hart uit naar iedereen die bij Buiten Afscheid is geweest om afscheid te nemen van een overleden dierbare.

De afgelopen weken heb ik elke dag iets gedeeld: kleine rituelen, gedachten en momenten van licht. En ik wil je bedanken —voor het meelezen, meeleven en voor de lieve reacties.

🕯️ Er is geen goed of fout in rouwen, geen vaste manier om de feestdagen te beleven.

Wees zacht voor jezelf. Liefde blijft, ook in stilte.

Vandaag zou ik ook bekendmaken aan wie ik het herinneringsboek “Ik mis je zo” - geschonken door Invulboekjes.nl - ga opsturen. (gereageerd op Instagram) ik neem na de feestdagen contact met je op om dit bijzondere boekje bij jou te krijgen.

Nogmaals dank aan iedereen die meedeed en aan iedereen die gewoon stil heeft meegekeken.

💛 Ik wens je een warme kerst, met licht in het donker en ruimte voor wat er was en wat blijft.

23/12/2025

De feestdagen worden vaak omlijst met licht en gezelligheid.
Maar soms hebben ze een randje.
Niet van goud of zilver, maar van grijs of zwart.

Omdat je — ook op deze dagen — verdriet meedraagt in je hart.
Omdat gemis niet pauzeert en herinneringen zich juist nu laten voelen.

Dit gedicht van verwoordt dat zo raak. Niet om het zwaarder te maken,maar om te erkennen wat er is.

Als dit bij jou past vandaag, dan hoop ik dat je je hierin een beetje gezien voelt.
Dat het iets verzacht.
Dat je weet: je hoeft het niet mooier te maken dan het is.

Morgen sluiten we deze reeks samen af.
Voor nu is dit genoeg.

Neem mee wat bij je past.
Laat liggen wat te veel is.

22/12/2025

December nodigt uit om terug te kijken, maar ook om vooruit te voelen. Om te dromen, te hopen of gewoon een klein verlangen te koesteren.

Vandaag kun je een wensbrief schrijven. Niet over wat je moet bereiken, maar over wat je jezelf gunt. Schrijf over wat je meer wilt voelen, over wie je wilt omarmen of wat je hoopt dat het nieuwe jaar zachtjes brengt.

🕯️ Misschien leg je de brief onder de kerstboom of stop je hem in een la. Je hoeft hem niet te lezen - hij mag gewoon bestaan.

Een wens is een za**je van hoop.

Schrijf het, geef het ruimte en vertrouw erop dat het mag groeien.
💭
Reflectie: Wat wens jij jezelf toe voor het komende jaar?
Wat laat je achter in 2025 en wat neem je mee - omdat het waardevol is?

📖 Meer inspiratie en rituelen vind je in het e-book “Rituelen & herinneringen in de decembermaand”. Zie link in bio of download gratis: www.buitenafscheid.nl/contact

21/12/2025

De dagen zijn kort.
Het licht is schaars.
En soms voelt het vanbinnen ook zo.

In deze tijd van lichtjes en warmte lijkt het alsof we allemaal mee moeten doen - gezellig, aanwezig, vrolijk. Maar rouw en gemis houden zich niet aan kalenders.

Het is oké als je niet mee kunt in het feestgedruis. Als je even niets wilt, of niets kúnt.

Soms heeft dat niets met willen te maken, maar alles met kunnen.
Verdriet, leegte, onmacht - ze vragen niet om oplossingen, maar om zachtheid.

Luister naar je hart.
Het weet wat goed is voor jou.
Je mag je soms best een beetje bijzetten voor een ander, maar laat het niet ten koste van jezelf gaan.

🕯️ Wees mild, wees zacht, ook als je liever even in de luwte blijft.
Volgend jaar kan het anders voelen - maar vandaag mag het zijn zoals het is.

Zelfs het kleinste licht brengt betekenis in het donker.

💭 Reflectie:
Wat heb jij vandaag nodig om het licht weer een beetje te voelen?

📖 Meer inspiratie en rituelen vind je in het e-book
“Rituelen & herinneringen in de decembermaand”. Download het gratis: www.buitenafscheid.nl/contact

20/12/2025

Een steen met betekenis

Soms helpt het om iets kleins bij je te dragen.
Iets tastbaars dat je herinnert aan wie je mist of aan wat je nodig hebt in momenten van gemis.

Een steen kan zo’n symbool zijn. Niet omdat hij iets oplost, maar omdat hij er is — stil, stevig, aanwezig.

Er zijn stenen die door veel mensen worden ervaren als helpend bij rouw en emotionele verwerking. Zo staat rozenkwarts voor zachtheid en liefde, amethist voor rust en troost, rhodoniet voor het helen van verdriet, amazoniet voor kalmte en evenwicht en maanssteen voor meebewegen met wat zich aandient.

Misschien spreekt één steen je meer aan dan de andere. door de kleur, de vorm, of gewoon omdat je oog er steeds naar teruggaat.

Je kunt de steen in je jaszak meenemen, op een plek in huis neerleggen of hem even vasthouden wanneer het gemis zich laat voelen. Als een klein anker — iets dat je helpt om even te landen.

De steen verandert niets aan wat er is, maar hij kan je helpen het te dragen. Op jouw manier. In jouw tempo.

✨ Reflectievraag
Welke steen trekt vandaag jouw aandacht — en wat zou die voor je mogen betekenen?

Ben je benieuwd naar meer kleine rituelen en manieren om te herinneren? In mijn e-book ‘Rituelen & herinneringen in de decembermaand’ vind je nog meer zachte ideeën om stil te staan bij wie je mist. Dit e-book is hier gratis te downloaden: https://www.buitenafscheid.nl/contact

Adres

Postbaan 11
Prinsenbeek
4841KK

Telefoon

+31610826243

Website

http://www.buitenafscheid.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Buiten_Afscheid nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.