26/01/2026
😢
Vanaf donderdag lig ik al met een stevige griep op bed.. en oooh wat brengt dat veel teweeg in mij 😢
Tijd voor reflectie...tijd nemen voor mijn lichaam..en ja...daar lig je dan onder je dekentje...geen afleiding in je werk..even geen inkomen....mensen moeten teleurstellen en de druk van straks iedereen weer inplannen..
En toen las ik weer een mooi stuk van Bindu !
Idd het leven is niet altijd liefde en licht. Soms is het rauw, onzeker en ben ik ook bang dat ik het allemaal niet "dragen" kan
En dan...door het toe te geven ipv je groot te houden komt er toch een soort rust in je systeem... wauw.. Ik mag als spiritueel wezen ervaren hoe het is om mens te zijn !
Niet meer...niet minder...
Het IS...Ik BEN
🙏💫
Hoe vaak wordt je verteld dat je positief moet denken, dat je het licht moet kiezen. Dat je je moet focussen op overvloed en hoge trillingen. En eerlijk? Het klinkt prachtig, alsof je door hard genoeg te glimlachen de storm buiten de deur kunt houden.
Maar ondertussen… voel je wat er onder die glimlach borrelt.
Want wat gebeurt er met al die tranen die je inslikt omdat je bang bent dat je “negatieve energie” uitstraalt? Wat gebeurt er met de woede die je wegdrukt omdat je hebt geleerd dat boosheid niet spiritueel genoeg is? Wat gebeurt er met de rouw die nooit ruimte krijgt omdat iedereen zegt: “Laat het los, richt je op het licht”?
Ik zie zoveel mensen die geloven dat ze groeien, terwijl ze in werkelijkheid alleen maar weglopen. Hun verdriet netjes verpakken in een affirmatie. Hun pijn overschilderen met een glimlach. En hun boosheid maskeren met een mantra.
Maar groei is geen lichtshow. Groei is niet je pijn overschreeuwen. Groei is durven afdalen in de donkerste kamers van jezelf. Het zijn de momenten dat je eindelijk toegeeft: ik ben moe, ik ben boos, ik ben bang. Zonder excuus en zonder schaamte.
Je verdriet wil je niet kapotmaken, het wil je herinneren aan wat je diep hebt liefgehad. Je woede is niet gevaarlijk, het is je innerlijke grens die zegt: tot hier en niet verder. Je teleurstelling wijst niet op falen, het laat zien dat je durfde te hopen en hoop is heilig.
Alles wat je wegduwt, groeit. Alles wat je onderdrukt, nestelt zich in je lijf. Het zit in je spieren, in je hartslag en in je nachten waarin je niet kunt slapen. Tot het eruit breekt, niet omdat je zwak bent, maar omdat je systeem smeekt: zie mij, voel mij en hoor mij.
Dat is de schaduwzijde van altijd positief willen zijn: je raakt jezelf kwijt in een mooi verhaal, terwijl je echte heelheid juist in de rauwheid ligt.
Echte spiritualiteit is niet je pijn omzeilen, maar erbij blijven in aanwezigheid. Het is niet zeggen: “Alles is liefde”, maar kunnen fluisteren: Vandaag doet het pijn en dat mag.
Want pas als je het aandurft om te voelen wat je zolang hebt vermeden, pas dan ontstaat er stilte. En in die stilte vind je iets dat dieper gaat dan geluk: je eigen heelheid.
Durf jij jezelf dat cadeau te geven?
Deel een ❤️ hieronder.
Wil je weten hoe je emoties heelt, zodat je groeit naar vrijheid en rust?
* Lees het boek Wie ben je niet
* Meld je aan bij de online Groei-omgeving
https://bindu.nl/groeiomgeving/
Tekst Bindu