Ophiria

16/02/2026

Waarom wij cadeaus pas uitpakken als de visite weg is

Op een kinderfeestje zag ik een vader iets doen wat wij thuis ook doen: de cadeautjes worden pas uitgepakt als alle visite naar huis is.
Voor sommigen voelt dat vreemd. "Je moet ze toch leren samen spelen?"
Stephen Covey schrijft uitgebreid over dit spanningsveld in effectief leiderschap.

Maar dit is wat ik ervan leerde:
Een cadeau krijgen is een moment. Een cadeau bezitten is een proces.
Voordat een kind leert delen, moet het eerst ervaren dat iets van hem of haar is. Eigenaarschap komt vóór samenwerking. Want als een kind niet écht voelt: dit is van mij, hoe kan het dan gezond leren delen?
Daar zit voor mij een diepere les in.

In de zorg hoor ik vaak: "We moeten beter samenwerken." Absoluut. Maar samenwerking zonder eigenaarschap wordt afhankelijkheid.
Wanneer een zorgprofessional geen eigenaarschap voelt over zijn eigen talent, roeping of verantwoordelijkheid, dan wordt samenwerken een overlegstructuur in plaats van een gedeelde missie.

Hetzelfde zie ik bij kerkleiders. Een boodschap delen is mooi, maar identiteit vormen is de kern. Genade ontvangen is één ding; je identiteit bouwen op die genade is de volgende stap.
Eigenaarschap creëert volwassenheid. Volwassenheid maakt echte samenwerking mogelijk.

Misschien moeten we minder focussen op "samen spelen" en meer op het vormen van mensen die weten wie ze zijn, en wat hen is toevertrouwd.

Wat denk jij: komt samenwerking vóór eigenaarschap? Of is het andersom?

hashtag hashtag hashtag hashtag hashtag hashtag

26/12/2025

Met Kerst vieren we iets bijzonders: niet dat wij naar de Koning gingen, maar dat de Koning naar ons toe kwam. Kerst vertelt het verhaal van nabijheid, van een God die niet wacht tot mensen opklimmen, maar zelf afdaalt. Juist daarin ligt de hoop en de betekenis van deze dagen.

Vanaf het allereerste begin zien we dat betekenis niet ontstaat door titels, stromingen of systemen, maar door echte verbondenheid. Gezonden zijn betekent niet boven anderen staan, maar dichtbij komen. Daarom waren het in de nacht van Jezus’ geboorte niet de wijzen, maar de herders die als eersten werden uitgenodigd. In Lukas 2 lezen we hoe God gewone mensen aanspreekt: mensen die waken, werken en zorgen. Zo wordt duidelijk dat deze geboorte niet begon bij zichtbaarheid of positie, maar bij eenvoud en gehoorzaamheid. De wijzen kwamen later en hadden hun plek, maar het begin lag bij mensen die betrouwbaar en beschikbaar waren.

Medio april mochten wij dit als gezin opnieuw ontdekken: echte betekenis zit niet in grote woorden of labels, maar in het er zijn voor de ander. Dat raakt de kern van zorg zoals wij die verstaan. Per 1 juli kreeg dit inzicht vorm met de naamswijziging naar Ophiria. Meer dan een nieuwe naam markeerde dit een hernieuwde focus op betekenisvolle zorg: zorg die recht doet aan de mens achter het verhaal. Als klein team hebben we, soms met beperkte mogelijkheden, bewust de hand uitgestoken naar organisaties en partners. Niet om zichtbaar te zijn, maar om samen beweging te brengen waar dat nodig was. Juist daarin ervoeren we hoeveel kleine stappen in gang kunnen zetten.
In deze tijd herkennen we ons gemakkelijk in de jaloerse broer uit de gelijkenis van de verloren zoon. Ook vandaag plaatsen we onszelf snel aan de ‘juiste’ kant: links of rechts, behoudend of vernieuwend. Maar als de broer het wist, waarom waarschuwde hij dan niet? En als hij het zag misgaan, nam hij toen zijn verantwoordelijkheid? Echte leiders verdedigen hun positie niet, maar dragen zorg voor de relatie. Zij kiezen niet voor hun eigen gelijk, maar voor eenheid: een houding die moed vraagt en hard nodig is.

Die eenheid wordt vaak al vroeg beproefd in onze vriendschappen en persoonlijke relaties. Het dragen van een kruisje op school kan al genoeg zijn om afstand te creëren. Wat verbindt, kan door overtuigingen of keuzes ineens scheiden. Juist daarom vraagt echte verbondenheid om moed: niet om verschillen weg te poetsen, maar om elkaar vast te houden ondanks die verschillen.

Dit jaar begon voor ons met personeelstekorten. Het was bikkelen en grenzen werden verlegd, maar samen hielden we vol. Dat oude bekenden bewust kozen om Ophiria te versterken, zien wij als een groot teken van vertrouwen. Terwijl we het jaar afronden, doen we dat met hoop. Dank aan iedereen die dit jaar deel uitmaakte van Ophiria: medewerkers, cliënten, mantelzorgers en partners. Wij wensen u gezegende kerstdagen en een nieuw jaar vol rust, betekenisvolle vriendschappen en licht.

21/12/2025

Vorige week zondag was ik bij een dansvoorstelling van mijn kinderen. Afgelopen donderdag begon onze vakantie. Zoals gebruikelijk stelde ik hen een paar vaste vragen: hoe gaat het in de groep, wat heb je nodig en wat wil jij het komende jaar blijven doen?

De antwoorden liepen uiteen. De één was duidelijk, de ander twijfelde. Niet uit onvrede, maar vanuit de behoefte om te onderzoeken of dit nog de juiste plek is. Die nuance is waardevol.

Het bracht mij opnieuw bij de overeenkomst tussen vaderschap en leiderschap. In beide rollen gaat het niet om vasthouden, maar om begeleiden. Om mensen te helpen reflecteren op waar zij staan en waar zij naartoe groeien.

In zorgorganisaties, besturen en kerken zie ik dat leiders soms bewust of onbewust de ontwikkeling en roeping van anderen beperken. Vaak niet uit intentie, maar vanuit eigen onzekerheden of patronen. Het gevolg is dat mensen blijven functioneren buiten hun purpose, met gevolgen voor henzelf en hun omgeving.

De afgelopen zeven jaar heb ik dit ook persoonlijk ervaren. Ondanks inzet, zichtbare resultaten en voortdurende verantwoordelijkheid bleef erkenning uit. Dat laat sporen na, zowel professioneel als persoonlijk.

Juist daarom geloof ik dat volwassen leiderschap vraagt om zelfreflectie en ruimte geven. Ruimte voor mensen om te groeien, te kiezen en soms ook te bewegen. De kernvraag die blijft is eenvoudig: sta jij zelf nog op de juiste plek en geef je anderen daadwerkelijk de ruimte om in hun roeping te staan?

30/10/2025

Ophiria steunt dansend talent bij Kayra's Movents
Beweging verbindt zorg en toekomst

Bij Ophiria draait zorg niet alleen om medische handelingen, maar ook om leven, bewegen en betekenis. Daarom sponsoren we Kayra Movements met extra merchandise voor hun wedstrijdgroep! Als blijk van waardering en aanmoediging.

Want dans is meer dan kunst: het is ook gezondheid in beweging.
🧠 Wist je dat dansen je hippocampus traint het deel van je hersenen dat je geheugen en oriëntatie versterkt?
Het vermindert stress, stimuleert gelukshormonen en helpt om dementie te voorkomen.

En wie weet... misschien dansen hier wel de zorghelden van de toekomst!

19/10/2025

“Wat je aanbidt, vormt wie je wordt.”

Wanneer Leiderschap een Spiegel Wordt

Over de verleiding van idolisering en de kracht van echtheid. De afgelopen tijd zie ik in het nieuws steeds vaker hetzelfde patroon terug. Leiders van landen, zorgorganisaties, stichtingen en zelfs kerken raken verstrikt in hun eigen invloed. Wat begon als een roeping om te dienen, verandert soms in een podium voor macht of bewondering. En eerlijk dat raakt me. Want het is niet alleen een maatschappelijk probleem, het is ook een spiegel. De dunne lijn tussen leiden uit overtuiging en geleid worden door erkenning is iets wat ieder van ons kan raken.

Die gedachte kreeg voor mij betekenis toen ik de film K-pop Demon Hunters zag. Achter de felle kleuren en choreografieën ontdekte ik een geestelijke laag: een strijd tussen bevrijding en beïnvloeding. In de film wordt muziek het wapen van een boyband die onder invloed staat van het demonenrijk. Hun teksten klinken mooi, inspirerend zelfs, maar zijn Sugarcoated verpakt om aanbidding te winnen. “Volg mij… geef me je ziel.”

De songwriter Ejae, die de stem van de heldin Rumi verzorgt, groeide op in een christelijke omgeving. Vanuit die achtergrond bracht ze een diepere laag in de film aan. In het nummer “Your Idol” verwerkte ze bewust het Bijbelse concept afgoderij. Ze gaf de tekst een dubbele, duistere lading: de demonen-boyband verleidt hun fans door letterlijk te zingen: “Ik zal jouw idool zijn.” In de context van de film is dat niet zomaar een popsong, maar een geestelijk spel: precies zo ‘stelen’ de demonen de zielen van hun fans door hen subtiel aan te zetten tot aanbidding. Wat begint als bewondering, verandert in overgave. Ejae liet zien dat afgoderij niet altijd duister of zichtbaar is; het kan ook verpakt worden in schoonheid, muziek en charisma.

Te midden van die strijd viel mij één detail op: een heldin met een zichtbaar litteken. Dat litteken werd geen schaamte, maar haar kracht. Ook in leiderschap dragen we littekens van strijd, falen of verlies en juist daarin schuilt echt gezag. Niet in perfectie, maar in menselijkheid.
Echt leiderschap zegt niet: “Volg mij,”
maar: “Ik wandel met jou mee.”

Het vraagt om waakzaamheid. Niet uit angst, maar uit inzicht. Om bewust te toetsen wat we horen, volgen en uitstralen: in muziek, in leiderschap en in ons perspectief op invloed.

De Bijbel zegt in Galaten 1:10: “Zoek ik nu de goedkeuring van mensen, of van God? Als ik mensen nog behaagde, zou ik geen dienaar van Christus zijn.”
Daar ligt de kern: leiderschap dat gericht is op bewondering, verliest zijn vrijheid. Maar wie dient uit liefde, leidt vanuit rust niet uit honger naar bevestiging.

Wees daarom waakzaam in het leiderschap.

Geschreven door Lesly Baidjoe | Bestuurder Ophiria

hashtag

08/09/2025

Misschien herken je het wel: vroeger altijd als laatste gekozen worden. Klein, onderschat, afgeschreven nog voor je mocht meedoen. Dat leek toen een zwakte, maar het werd mijn grootste kracht.

Afwijzing en tegenslag vormen ons karakter. Ze leren ons om kansen zelf te creëren wanneer ze niet vanzelf komen. Ze dagen ons uit om te bouwen zonder erkenning, te groeien zonder toestemming, en door te gaan ondanks tegenwerking.

Echt leiderschap ontstaat niet uit bevestiging van mensen, maar uit de overtuiging die blijft staan wanneer alles tegenzit. Zoals eens werd gezegd: “De mens kijkt naar het uiterlijk, maar de HEERE kijkt naar het hart” (1 Samuël 16:7).
Afwijzing is geen einde het is vaak het begin van een nieuwe richting.

Hoe heeft tegenslag jou gevormd in je leiderschap?

19/08/2025

Soms is nabijheid het grootste medicijn

Hij brak zijn heup, had niemand om op terug te vallen en moest naar een revalidatiecentrum. Zijn vrouw, al ver in haar dementie, werd tijdelijk elders ondergebracht. En toen het fysiek ook met haar snel achteruitging, kon hij er niet naartoe. Ze werd opgenomen, hij was te ver weg. En ineens viel alles stil.

Toen hij me belde, zat hij daar alleen. Bang. Niet om zijn eigen herstel, maar om haar te verliezen. Zijn vrouw. Zijn anker.

We spraken. En ik hoorde het tussen zijn woorden door: dat gevoel van machteloosheid. Dus ik zei: “Zal ik zorgen dat u naar haar toe kunt?” Geen grote belofte, gewoon een handreiking.

En zo begon het. Niet alleen door mij, maar door het hele team. Collega’s die bijsprongen, overnamen, planden, meedachten. En telkens opnieuw brachten we hem naar haar. Niet omdat het in een zorgplan stond, maar omdat het klopte.

Omdat nabijheid soms het grootste medicijn is.

En het mooiste is dit: ze mochten samen weer naar huis.

Zorg van dichtbij – kleine verhalen met betekenis
Renate Baidjoe-Fioole | Ophiria

12/08/2025

Kijkje in een dag van de bestuurder;

De eerste dagen zaten vol intensieve gesprekken én twee sollicitaties.

Beide kandidaten gingen geïnspireerd en geïnteresseerd naar huis,
klaar om een mogelijke overstap te maken. Niet omdat wij loze verwachtingen creëren, maar omdat we bij Ophiria altijd de focus leggen op iemands waarde zoals we bekend staan.

Toch blijft het in leiderschap soms een uitdaging:
Mensen aanspreken op hun onkunde of slechte service valt niet altijd goed,
en wordt soms zelfs teruggekaatst alsof het aan jou ligt.

"Wie het verleden op een ander projecteert, schrijft de verkeerde geschiedenis.
Gisteren kende een fout, maar morgen draagt nieuwe kansen. Leiderschap is geen kunst van klein houden, maar de kracht van het groot laten groeien."

💭 Hoe vaak laten we ruis binnen die ons leiderschap vertroebelt?

01/08/2025

Het was een uitzonderlijk dag!!

Wat een dag! Tijdens de onthulling van onze nieuwe naam, namen we met een knipoog afscheid van de oude naam inclusief een flinke roast 😉. Daarmee hebben we samen een nieuw hoofdstuk geopend.

Met veel humor en herkenning zorgden Steven Brunswijk en onze AI-ambassadeur Thirza voor een onvergetelijke middag. Er werd gelachen, maar er was ook ruimte voor de diepe betekenis achter onze nieuwe naam.

Ophiria staat voor waarde en betekenis.
Precies dat willen we samen brengen in de zorg: warmte, hoop en échte verbinding. In de collage zie je een glimp van deze bijzondere dag vol energie, humor en betekenis.
Nu zoeken we collega’s die mee willen bouwen aan dit verhaal. Mensen met passie voor zorg, oog voor de ander en de wens om écht verschil te maken.

Voel jij je aangesproken? Sluit je aan bij Ophiria en ontdek hoe jij waarde en betekenis kunt brengen.

En er komt nog meer aan! Binnenkort lanceren we onze aftermovie, zodat je een aantal bijzondere momenten van dichtbij mee kunt beleven.

01/08/2025

Wat een dag! Tijdens de onthulling van onze nieuwe naam, namen we met een knipoog afscheid van de oude naam inclusief een flinke roast 😉. Daarmee hebben we samen een nieuw hoofdstuk geopend.

Met veel humor en herkenning zorgden Steven Brunswijk en onze AI-ambassadeur Thirza voor een onvergetelijke middag. Er werd gelachen, maar er was ook ruimte voor de diepe betekenis achter onze nieuwe naam.

Ophiria staat voor waarde en betekenis.
Precies dat willen we samen brengen in de zorg: warmte, hoop en échte verbinding. In de collage zie je een glimp van deze bijzondere dag vol energie, humor en betekenis.
Nu zoeken we collega’s die mee willen bouwen aan dit verhaal. Mensen met passie voor zorg, oog voor de ander en de wens om écht verschil te maken.

Voel jij je aangesproken? Sluit je aan bij Ophiria en ontdek hoe jij waarde en betekenis kunt brengen.

En er komt nog meer aan! Binnenkort lanceren we onze aftermovie, zodat je een aantal bijzondere momenten van dichtbij mee kunt beleven.

21/07/2025

Ophiria. Een nieuwe naam, een nieuw begin. Een plek waar waarde wordt herkend.
Op 27 juni kondigden we het met trots aan: vanaf 1 juli gaan we verder onder een nieuwe naam. Niet omdat de oude naam ons niet dierbaar was, maar omdat de tijd rijp is voor een nieuwe fase. Een fase waarin we nog helderder laten zien wie we willen zijn en waar we samen voor staan.

Ophiria is geen dienst, maar een plek. Een plek waar jouw waarde telt. Waar we elkaar met open hart en eerlijke intenties tegemoet treden. Waar zorg niet begint bij een handeling, maar bij de erkenning van wie je bent.

In alles wat we doen, willen we trouw zijn aan wat ons bezielt, aan dat wat groter is dan onszelf. Met die toewijding zijn we dit als echtpaar ruim acht jaar geleden gestart. En wat bijzonder om te zien wat er in de tussentijd is gegroeid.

Tijdens de lancering voelden we het: kippenvelmomenten, warme reacties en diepe herkenning. "Wat een prachtige naam!" werd meer dan eens gezegd. En ja, zelfs een eerste sollicitatie kwam binnen op de avond zelf.

Wil jij deel uitmaken van deze reis? Volg ons via social media en blijf op de hoogte van onze stappen, verhalen en de betekenis die we samen willen brengen.

Ophiria. Kostbare betekenis, waardevolle zorg.