08/05/2026
Sta jij weleens stil bij jezelf en het werk dat je doet?
Past wat je doet nog bij wie je bent?
Waar krijg je energie van?
En welke rode draad loopt er eigenlijk al die jaren door alles heen?
De afgelopen maanden heb ik mezelf en mijn werk opnieuw tegen het licht gehouden.
Ik vind het belangrijk om af en toe opnieuw te voelen:
past wat ik doe nog bij wie ik ben, waar ik energie van krijg en hoe ik het liefst werk?
Dat gebeurde bij mij de afgelopen weken ook, terwijl ik een paar klanten begeleidde in hun zelfstandig ondernemerschap en positionering.
Terwijl ik met hen meekeek naar vragen als:
“Wie ben ik eigenlijk in mijn werk?”
“Wat past echt bij mij?”
“Waar krijg ik energie van?”
…merkte ik dat ik diezelfde vragen onbewust ook weer aan mezelf stelde.
In de afgelopen jaren heb ik op verschillende manieren met mensen en dieren gewerkt. Coaching, therapie, EMDR, hypnose, bioresonantie, NEI, spiegelcoaching met honden…
Lange tijd voelde dat ergens als verschillende richtingen naast elkaar.
Tot ik begon te zien dat de kern eigenlijk altijd hetzelfde is geweest.
In mijn werk kijk ik naar wat er onder de oppervlakte speelt. Naar wat een systeem laat zien wanneer het uit balans raakt, bij mens én dier.
Ik kijk naar het geheel rondom een klacht en naar wat het systeem daarin laat zien.
Bij een mens kan dat bijvoorbeeld iemand zijn die al lange tijd spanning, vermoeidheid of onrust ervaart en merkt dat praten of alleen “doorzetten” onvoldoende verandering brengt.
Bij een hond zie ik het bijvoorbeeld terug in onrust, overprikkeld gedrag, slecht kunnen ontspannen of gedrag dat ineens verandert, terwijl er aan de buitenkant niet altijd direct een duidelijke oorzaak zichtbaar is.
Juist daar ga ik vaak op aan.
Op het moment waarop je voelt:
“Er speelt meer dan alleen wat we nu aan de buitenkant zien.”
In mijn werk kijk ik op meerdere lagen tegelijk. Soms fysiek, soms emotioneel, soms energetisch en vaak in combinatie met elkaar.
De methode die ik gebruik is daarbij niet het belangrijkste.
De methode is de ingang.
De echte kern zit voor mij in:
kijken, voelen, verbanden zien, laag voor laag werken en ruimte geven aan beweging en herstel binnen het systeem.
Misschien is dat ook precies waarom alles de laatste tijd steeds meer samen lijkt te vallen.
En misschien is dat ook waarom juist de mensen en honden die hierbij passen, steeds vaker vanzelf op mijn pad verschijnen. 💛
Soms ontstaan de mooiste inzichten juist wanneer je even opnieuw durft te kijken.
Ik ben benieuwd:
welke rode draad zie jij in jouw eigen leven of werk terug?
