03/04/2026
Soms denk ik dat de innerlijke criticus voelt als een strenge coach. Alsof hij je helpt om het goed te doen. Maar in de praktijk zie ik vaak het tegenovergestelde gebeuren.
Op dag twee van de jaartraining werkten we met de innerlijke criticus. Utsav en ik doen oefeningen soms eerst voor, zodat je niet alleen snapt wat we bedoelen, maar het ook kunt voelen.
Ik noemde een paar zinnen die mijn innerlijke criticus tegen mij kan zeggen:
Je doet het weer fout. En straks ziet iedereen dat jij het niet kan.
Je moet het veel beter doen.
Daarna sprak Utsav die zinnen tegen mij uit, terwijl ik voor de groep stond. En ik voelde meteen wat er gebeurt. Ik ging keihard mijn best doen. Alsof mijn hele systeem riep: nu moet je jezelf bewijzen. Vanbinnen zakte ik weg, maar ik wilde het niet laten zien. Precies dat: jezelf bij elkaar houden, glimlachen, doorgaan.
Pas toen ik mezelf even de tijd gaf om het op te merken, kon ik weer ademen. Ik voelde: dit is freeze. Dit is ‘weg van mezelf’. En toen kwam er weer ruimte.
En dit is het pijnlijke: de criticus waarschuwt je voor falen, maar zet tegelijk precies de reactie aan die je kleiner maakt. Hij maakt het probleem groter.
Daarom oefenen we hiermee. Niet om de criticus weg te krijgen, maar om hem te leren herkennen, zodat jij weer kunt kiezen.
Ik moest hieraan denken toen ik dit filmpje maakte van lammetjes die rennen. Eén maakt een bokkesprong en gaat bijna de sloot in. Zo voelt het soms ook in ons systeem: we willen het goed doen, schieten in een reflex, en voor je het weet zit je bijna in de sloot. En dan is de oefening: opmerken, vertragen, weer grond.
Op 31 mei geven we de eendaagse Workshop Ontdek Je Ware Aard. Een dag waarin je dit soort patronen niet alleen begrijpt, maar ook echt kunt ervaren en er beweging in kunt maken. Als je nieuwsgierig bent: informatie en aanmelden via www.jewareaard.eu
