01/03/2026
Ze kwam voor haar slaap.
Dat was haar hulpvraag.
Ze werd ’s nachts wakker.
Lag soms een uur te malen.
Werd niet uitgerust wakker.
We begonnen daar.
Maar in het gesprek werd iets anders duidelijk.
Ze werkte al maanden op hoog tempo.
Nam nauwelijks echte pauzes.
At vaak tussendoor.
Hield haar agenda strak omdat “het anders niet past”.
Toen ik vroeg wanneer ze voor het laatst een week had gehad waarin ze zich echt hersteld voelde, bleef het stil.
“Dat weet ik eigenlijk niet.”
Dat is het moment waarop het verschuift.
Niet van slaap naar een andere klacht.
Maar van klacht naar patroon.
De nacht was niet het probleem.
De nacht liet iets zien.
Dit zie ik vaker bij vrouwen die veel dragen.
Ze komen met één ingang.
Maar het systeem vertelt een breder verhaal.
Dat is waar mijn werk begint.
Niet bij het oplossen van de nacht.
Wel bij het herstellen van het fundament.
In april start ik weer met twee plekken.
Voor vrouwen die voelen dat het niet alleen om één klacht gaat.