04/03/2026
De laatste keer dat ik hen zag, wist ik het al.
Dit wordt ons afscheid.
Tijdens je opleiding leer je over voeding, ziektebeelden en protocollen.
Maar niemand leert je hoe het voelt
wanneer je bij een huisbezoek komt
en iemand er niet meer is.…
Een mocht ik een ouder koppel begeleiden dat beide afhankelijk waren van drinkvoeding.
Eén van hen was palliatief wat betekent dat genezing niet meer mogelijk is en de zorg volledig gericht is op comfort, kwaliteit van leven en waardigheid in de laatste fase. 🕊️
We spraken over kleine dingen, wat nog lukte, wat niet meer hoefde.
Over eten dat geen strijd meer mocht zijn,
maar iets wat nog een beetje plezier mocht geven.
En enkele weken later stond ik opnieuw voor hun deur.
Maar deze keer was één stoel leeg.
In de zorg leer je professioneel te blijven.
Je leert observeren, analyseren, begeleiden.
Maar je bent ook mens.
Soms draag je je eigen verlies nog met je mee.
En toch sta je daar …
Aanwezig, Rustig, Steunend.
Dat is óók werken als diëtiste.
Meer dan schema’s.
Meer dan adviezen.
Soms is het gewoon… er zijn.
Let op‼️
De afbeelding bij deze post is een fictieve weergave ter illustratie. Dit betreft niet de werkelijke cliënten uit het verhaal. Privacy en discretie staan altijd voorop in mijn praktijk.